Сёння мы з вамі паразважаем над карцінай «Царква Ушэсця на вуліцы Неждановой ў Маскве» 1988 года стварэння. Аўтар працы — руская мастачка — Таццяны Рыгораўна Назаранка.
Гэтая выдатная карціна напоўнена нябеснымі пастэльнымі тонамі далікатна-ружовага і мякка салатнага кветак, на небасхіле казачна ззяюць бэзавыя фарбы, завабліваючы гледача сваёй мяккай фасфарысцыруючыя пранікнёнасцю. Гэта, бадай, самая дакладная вобразная трактоўка паняцця Ушэсця, аб якім гаворыцца ў Бібліі. Таццяна Рыгораўна абрала высокую аглядную кропку, з якой і адлюстравала Царква. Для людзей, якія развіваюцца духоўна, фарбы мастачкі Назаранка здадуцца вельмі знаёмымі, а быць можа, і цалкам роднымі. Пранікнёна гледзячы на гэтую чароўную карціну, узнікае звыклае пачуццё, быццам мы выйшлі на ўзровень эфірнай складнікам нашага прасторава-часавага кантынууму, бо, як вядома, «пад» матэрыяльным светам захаваны яго энергетычны электрамагнітны двайнік, хоць па сутнасці, ён і ўяўляе з сябе больш рэальную аснову, чым тая фізічная, якая ўспрымаецца людзьмі за сапраўдную. Гэта пытанне дасведчанасці і Адукаваны, хто глядзіць.
Пры Унебаўшэсці чалавек канчаткова чысціцца і хуткасць вібрацыі яго шчыльнага фізічнага цела дасягае такой інтэнсіўнасці, што ўся яго зямная сутнасць ператвараецца ў чысты святло і далей чалавек прысутнічае ўжо ў іншай форме.
Каларыстыка карціны «Царква Ушэсця на вуліцы Неждановой ў Маскве» нагадвае нам пра сапраўдную чароўнай прыродзе ўнутры кожнага з нас і запрашае вырвацца наперад з шэрай манатоннасці бягучых дзён, каб усвядоміць сябе, як мнагамернае дасканалая істота Света, якім мы ведаем Майстры Ісуса.
Таццяна Рыгораўна Назаранка — найвялікшы маг жывапісу!
Складанне па карціне «Царква Ушэсця на вуліцы Неждановой»
Мастак і час
Творчасць мастачкі Таццяны Рыгораўны Назаранка змянялася разам з краінай, у якой было так шмат пераходных момантаў. Пачынаючы сваю творчую кар’еру як мастак, які працаваў у стылі сацрэалізму, Назаранка паступова адыходзіць ад гэтай тэмы, у яе творчасці з’яўляюцца народныя матывы.
Напамін пра Унебаўшэсця Езуса
Карціна «Царква Ушэсця на вуліцы Неждановой» вылучаецца з усіх карцін, напісаных мастачкай. Гэта ўспамін пра светлую царкоўным свяце Ушэсця. Цэнтральнае месца на карціне займае маскоўская царква Узнясення. Ранняя вясна, пустынная вуліца, царква, якая стаіць на скрыжаванні дарог, а вакол яе нейкае бязладнае нагрувашчванне гарадскіх пабудоў. Царква выразна вылучаецца з гэтага хаатычнага нагрувашчвання будынкаў, у гэтым заключаны нейкі сімвалізм. Да царквы прылягае нізенькая званіца з пазалочаным купалам. Крыж над царквой амаль зліваецца з небам. А неба рэпаецца, з-пад цяжкіх зімовых аблокаў ўжо бачныя краёчкі чыстага бірузовага вясновага неба.
Шчаслівы, хто верыць, цеплыня яму на свеце!
Верхняя частка карціны моцна кантрастуе з ніжняй. Чырвоны колер царквы прымушае гледача сфакусаваць сваю ўвагу на гэтым будынку, а так жа апускае гледача ў атмасферу ціхай смутку. Светла-пастэльныя колеру дамоў вакол царквы толькі ўзмацняюць гэты эфект. У ніжняй ж часткі карціны выкарыстаны белыя, чорныя і карычневыя адценні. На дарозе ўжо няма снегу, цёмныя голыя дрэвы застылі на карціне ў чаканні капяжу і будучага цяпла.
Нявера ў чалавеку — ёсць няшчасце, ёсць хвароба фатальная.
Чырвоная царква сімвалізуе веру, якая патроху разгараецца ў сэрцах людзей, нягледзячы на ўсе бытавыя праблемы і клопаты.