Чацкі — пераможца або пераможаны?
Прачытаўшы трагедыю Аляксандра Сяргеевіча Грыбаедава «Гора ад розуму», цяжка сказаць кім апынуўся галоўны герой Чацкі: пераможцам або пераможаным. У гэтым творы дзве асноўныя лініі: любоўная і палітычная.
Чацкі імчыцца да сваёй каханай. Ён шчаслівы, рады яе бачыць, упэўнены ва ўзаемнасці. Напачатку нават не здагадваецца, што Соф’я любіць іншага. Пры сустрэчы ён жартуе, і успамінаючы агульных знаёмых, з’едліва адклікаецца аб Молчалине. Соф’я затойваюцца злосць. Чацкі не заўважае халоднасці Соф’і, але ў канцы творы, калі ён становіцца сведкам размовы Лізы, Молчалина і Соф’і, разумее, што яна адмовіла яму. Яму балюча ад таго, што Соф’я аддала перавагу яму Молчалина — дробнага, прагнага тыпу, і ад таго, што ён шчыра любіў яе, а яна здрадзіла яго пачуцці і распусціла чуткі пра ягоную вар’яцтве. Аляксандр Андрэевіч пацярпеў паразу, а значыць апынуўся пераможаным ў гэтым любоўным трыкутніку. Хоць Соф’я і Молчалин таксама не дамагліся сваіх мэтаў. Выходзіць пераможцаў няма.
Фамусовское грамадства — гэта кансерватыўнае дваранства. Яны жывуць па сваіх старых, устояным законах. Галоўным у жыцці для іх з’яўляецца багацце, слава, ўзнагароды і ўшанаванні. Усе яны падтрымліваюць прыгоннае права, не разумеюць толк у вучэнні. Кар’ерысты, прыстасаванцы, для дасягнення сваіх мэтаў гатовыя на подласць і прыніжэньне. Чацкі вяртаецца ў Маскву поўны новых ідэй. Ён хоча змяніць свет, унесці нешта новае, але фамусовское грамадства не хоча мяняцца. Ніхто нават не прыслухоўваецца да яго слоў і выказванняў. Ім і так добра жывецца. Яны прывыклі да такога ладу жыцця. Калі б Чацкі знайшоў у гэтых людзей падтрымку сваіх ідэй і прынцыпаў, то ніхто не падумаў бы, што ён сышоў з розуму, а так усё хутка падхопліваюць плётку пра яго вар’яцтве. Чацкі лічыць, што трэба служыць справе, прыносіць карысць Радзіме, а Фамусов, Скалазуб і Молчалин служаць толькі для свайго дабрабыту. Чацкі правёў у Маскве, у гэтым грамадстве ўсяго адзін дзень, і зразумеў, што яму тут не месца. Ён не змог супрацьстаяць гэтым дурным і самаўпэўненым асобам. І ён зноў пацярпеў паразу.
Падводзячы вынік мы бачым, што Аляксандр Андрэевіч Чацкі застаўся пераможаным, але таксама ён і пераможца. Ён з’яўляецца змагаром за роўнасць, за свабоду асобы. Чацкі адзін спрабаваў змяніць рэчаіснасць. Ён атрымаў маральную перамогу, застаўся пры сваіх перакананнях не атрымаў фамусовскому грамадству і з’ехаў з Масквы, каб знайсці такіх жа сумленных і прыстойных аднадумцаў.
Чацкі пераможца або пераможаны сачыненне разважанне
Дык кім жа з’яўляецца галоўны герой — пераможцам або пераможаным?
- ‘Data-html = «true»> Падзяліцца
- Каментары (0)
характарыстыка ладу
Размова пойдзе пра Чацкого. Грыбаедаў адлюстроўвае яго даволі разумным чалавекам. Да таго ж складаецца такое ўражанне, што ўсё вакол яго настолькі дурныя, што і ў падноскі яму не падыходзяць. Але, калі быць адкрытымі, то персанаж не толькі адрозніваўся разумовымі здольнасцямі, але і быў надзелены станоўчымі якасцямі характару.
Перад чалавекам да розуму тры шляхі: шлях разважанні — гэта сама высакародны; шлях пераймання — гэта самы лёгкі; шлях асабістага досведу — самы цяжкі шлях.
Ён заўсёды ветлівы, хоць парой і не падбірае слоў. Часам ён не ўспрымае рэчы сур’ёзна, часам проста спрабуе куды-небудзь дзецца, бо ў тым грамадстве, у якое ён трапіў, яму не было роўных. Ён лагодны і заўсёды ветлы. Яшчэ шмат слоў можна казаць, апісваючы гэтую асобу.
Адносіны з іншымі героямі
Але трохі пазней у героя закрадываются сумненні наконт любові Соф’і да яго. Ён пачынае падазраваць, што ў яе хтосьці з’явіўся. Але ён нават не здагадваецца, што гэта Молчалин, які ўжо даўно скарыў сэрца юнай паненкі. У заканчэнні творы мы бачым, што персанаж павінен расстацца са сваёй каханай, бо быў горка адданы ёю. Цяпер яна яго нявартая.
У размовах з Фамусовым мы бачым усю гонар, якая ёсць у галоўнага героя. Фамусов успамінае, што Чацкі вельмі разумны, служыў пры міністрах, але не атрымаў ніякіх узнагарод. Таму ён паказвае юнаку на тое, што было б нядрэнна паслужыць, каб мець пэўны чын. На ўсё гэта Чацкі адказвае, што калі б гэта была ваенная служба, то ён бы з радасць пайшоў на яе. А прыслугоўваць дваранам ён не гатовы і не мае ні найменшага жадання.
Падводзячы рысу, задаешся пытаннем: дык хто ж Чацкі — пераможаны або пераможца? На маю думку, ён заўсёды будзе знаходзіцца ў выйгрышным становішчы. Гэта яму забяспечыць яго розум. І не гледзячы на яго жаданне з’ехаць, на ўсе тыя беды, праз якія ён прайшоў, ён усё роўна застанецца тым, хто будзе ісці наперад і здабываць перамогу.
Розум з дапамогай навукі пранікае ў таямніцы рэчывы, паказвае, дзе ісціна. Навука і вопыт — сродкі, толькі спосабы збірання матэрыялаў для розуму.
Пра гэта сведчыць і апісанне Ганчарова, які вызначыў лад Чацкого, як воіна, але ў той жа час і як ахвяру. Ён быў, да глыбокага шкадавання, закладнікам правілаў тых часоў. Радуе толькі тое, што ў гэтага персанажа заўсёды будзе сіла змагацца за справядлівасць.