Міні-сачыненне па літаратуры, паводле рамана «Дуброўскі»

Параўноўваючы герояў мастацкіх твораў, мы можам зразумець іх ўяўленне пра жыццё, і можа быць іх саміх. У гэтым складанні мы параўнаем герояў няскончанага гістарычнага рамана А. С. Пушкіна «Дуброўскі», а менавіта Андрэя Гаўрылавіча Дуброўскага і Кірылу Пятровіча Троекурова. У абодвух герояў ёсць свае падабенства і адрозненні. Разгледзім рысы іх лёсаў. Гэта быди равеснікі якія вырасьлі ў адным саслоўяў, якія ажаніліся па каханні, але абодва хутка заўдавелі, маючы кожны па дзіцяці: у Дубровского- сын, у Троекурова- дачка. Нягледзячы на розніцу ў дабрабыце, абодва бацькі імкнуцца забяспечыць соим дзецям добрае жыццё. Дуброўскі, каб даць свайму сыну ўсё, што трэба для бесклапотнага жыцця ў Пецярбургу, прадае амаль усе вёскі, пакідаючы адну- Кистенёвку. Дачка Троекурова расце на вачах у аднаго з бацькоў. затрачваючы на дачку плойму грошай, бацюшка Пятровіч нічога не губляе. У той момант, калі Кацярына другая зрынае з пасаду Пятра трэцяга, Троекуров і Дуброўскі принисают розныя рашэнні. Троекуров, разумеючы, што ўся ўлада ў руках у імператрыцы, прымае яе бок, што і прыносіць яму нямала карысці. Аднак Дуброўскі застаецца верны Пятру трэцяму, сто негатыўна адбіваецца на яго дабрабыце і становішчы ў грамадстве. Але зададзім сабе пытанне: калі б Андрэй Гаўрылавіч таксама далучыўся да прыхільнікаў Кацярыны другой, стала б яго жыццё прасцей? Нам гэта невядома. Былі ў іх і агульныя интерессы- абодва былі гарачымі паляўнічымі. Псарня Троекурова славілася сваімі якасцямі на ўсю губерню і Дуброўскі натуральна завидовал- бо яго дабрабыт дазваляла яму трымаць толькі зграю хартоў ды паругончих. Гэта параўнанне яшчэ раз паказвае на розніцу ў дабрабыце. Дуброўскага я магу ахарактарызаваць як асоба неупавновешенную і экзальтаваныя, і менавіта таму я стаўлюся да яго лепш, чым да Троекурову- спакойнаму і мернага справу пагаварыць.

Падабенства Троекурова і Андрэя Дуброўскага У Кірылы Троекурова і Андрэя Дуброўскага ёсць шмат агульных якасцяў. Падабенства герояў заключаецца ў тым, што яны: абодва пажылыя мужчыны абодва належаць да дваранскага саслоўя абодва жывуць у вёсцы абодва адстаўныя афіцэры абодва ўдаўцы ў абодвух ёсць дзеці-равеснікі У доказ гэтаму прыводзім цытату з рамана: «… Будучы аднагодкамі, народжаныя ў адным саслоўяў, выхаваныя аднолькава, яны сходствовали збольшага і ў характарах, і ў схільнасцях. У некаторых адносінах і лёс іх была аднолькавая: абодва ажаніліся па каханні, абодва хутка заўдавелі, у абодвух заставалася па дзіцяці. «Таксама ў герояў ёсць агульныя яркія рысы характару, як напрыклад: гонар палкасць, гарачнасць Сапраўды, бацюшка Троекуров і Андрэй Дуброўскі абодва — гордыя мужчыны: «… на дарозе абагнаў яго Троекуров. Яны горда зірнулі адзін на аднаго, і Дуброўскі заўважыў зласлівую ўсмешку на твары свайго праціўніка. «Андрэя Дуброўскага лічаць гарачым, нецярплівым і рашучым чалавекам:» … Троекуров ведаў з практыкі нецярплівасць і рашучасць яго характару. «(Пра Дуброўскім)» … чалавека гэтак гарачага і неабачліва не цяжка будзе паставіць у самае нявыгаднае становішча. «(пра Дуброўскім) аб характары Кірылы Троекурова таксама вядома, што ён — чалавек палкага нораў:» … парывам палкага свайго нораву … «(пра Троекурове) на жаль, менавіта гонарам і ылкость герояў прыводзіць да таго, што паміж імі разгараецца сварка, якая мае трагічныя наступствы.

1. Аляксандра Люханчикова 953
2. Міла Салбиева 907
3. Кацярына Красновид 277
4. El El 215
5. Ekaterina Kolesnikova 108
6. Алег Якавенка 98
7. Лія Козашвили 87
8. Алеся Сергомазова 77
9. Галія Курбаниязова 62
10. Ганна Матвеева 59

1. Ramzan Ramzan 5,125
2. Iren Guseva 4,925
3. Мухамад Амон 2,739
4. Гузель Миннуллина 2,310
5. admin 2,081
6. Алёна Кошкаровская 1,886
7. Лізавета Пякина 1,772
8. Вікторыя Нойманн 1,738
9. Алёна Хубаева 1,718
10. Bulat Sadykov 1,667

Самыя актыўныя ўдзельнікі тыдня:

1. Вікторыя Нойманн — падарункавая карта кнігарні на 500 рублёў.
2. Bulat Sadykov — падарункавая карта кнігарні на 500 рублёў.
3. Дар’я Волкава — падарункавая карта кнігарні на 500 рублёў.

Тры шчасліўчыка, якія прайшлі хоць бы 1 тэст:

1. Наталля Старасціна — падарункавая карта кнігарні на 500 рублёў.
2. Мікалай З — падарункавая карта кнігарні на 500 рублёў.
3. Міхаіл Варонін — падарункавая карта кнігарні на 500 рублёў.

Карты электронныя (код), яны будуць адпраўленыя ў бліжэйшыя дні паведамленнем Вконтакте або электронным лістом.

«« Дуброўскі »і« Капітанская дачка », як звёны»

Пугачоў, які намаляваны ў «Капітанскай дачцэ» з несумненнай сімпатыяй, дадзены праз ўспрыманне Грынёва, што з’яўляецца красамоўным доказам сумленнасці і смеласці героя. Тым самым падкрэслівалася поўная аб’ектыўнасць апавядання, якая ўваходзіла ў задума Пушкіна. Гэта як раз і дасягалася формай запісак Грынёва, якога ніяк нельга папракнуць у невуцтве і прадузятасці. У сваіх запісках ён не толькі шчыры, але і сумленны.

Аднак мілыя, чыстыя, добрыя Пятруша Грынёў і Маша Міронава аказваюцца цікавымі зусім не самі па сабе, а толькі таму, што іх прыватная жыццё раптам выйшла на шырокі гістарычны прастор, апынулася ўцягнутай у падзеі велічэзнай важнасці — паўстанне Пугачова. Мала таго, калі б не Пугачэўскі паўстанне, яны ўвогуле не змаглі б здабыць сваё асабістае шчасце. Бацька Грынёва рашуча адмаўляўся даць згоду на шлюб. Мен? Ду тым грозныя падзеі выявілі такую сілу кахання маладых людзей, яны прайшлі такія выпрабаванні, паказалі такую душэўную стойкасць, што каханне Пятруша «ужо не здавалася бацюшкі пустою блазнотай». Ло вось паўстанне задушана — і скончылася ўсё самае значнае, самае цікавае ў іх жыцці. Сканчаюцца і запіскі Грынёва: пісаць больш няма пра што. Пушкін абмяжоўваецца кароткай фіналлю, у якой іранічна паведамляе пра «дабрадзействе» нашчадкаў, якія пражываюць У сяле, які належыць «Дзесяці памешчыкам».

Характар Пугачова раскрываецца Пушкіным паслядоўна. Спачатку ён авеяны таямніцай (сімвалічна, што з’яўляецца ён з буры); потым дадзены ого знешні партрэт, і паступова чытач пазнае яго ўсё глыбей і глыбей. Пушкіна цікавяць не столькі ваенныя дзеянні Пугачова, колькі яго асобу, духоўны свет. У рамане ён паўстае хітрым і мудрым, хітраваты і добрым, спагадным чалавекам, гатовым прыйсці на дапамогу нават дваранскага сыну Грынёва, калі той па-чалавечы звяртаецца да яго за падтрымкай. Пушкін пастаянна падкрэслівае блізкасць Пугачова да міру народнай творчасці. Адсюль багацце казак, песень, прыказак, загадак, якія ўзнікаюць адразу, як толькі з’яўляецца Пугачоў (а гэта заўсёды з’яўляецца ў Пушкіна сродкам эстэтычнай ацэнкі).

Так узнікае ў «Капітанскай дачцэ» горкая фраза, якую прамаўляе Грынёў, па якая адлюстроўвае апасенні і самога ангора: «. Не дай бог бачыць рускі бунт, бессэнсоўны і бязлітасны ». «За гэтай фразай, — пісаў адзін з аўтарытэтных расійскіх пушкіністаў Б. В. Тамашэўскі, — не крыецца ні пагарды да рускага прыгоннаму сялянству, ні няверы ў сілы парода. Гэтая фраза толькі выказвае, што Пушкін не верыў у канчатковую перамогу сялянскай рэвалюцыі ў тых умовах, у якіх оп жыў ».