У выніку вывучэння тэмы ў вучняў павінна скласціся дакладнае ўяўленне пра асаблівасці паэтычнага стылю Ф. Цютчава і А. Фета. У пачатку ўрока настаўнік разам з класам складае абагульняючую табліцу, якая запісваецца ў сшытках.

Асаблівасці паэтычнага стылю Цютчава і Фета

У другой палове ўрока можна арганізаваць самастойную даследчую працу па супастаўляльнага аналізу верша Ф. Цютчава «Яшчэ зямлі сумны выгляд …» і вершы А. Фета «Яшчэ вясны духмянай пяшчота …» і падрыхтоўку да самастойнага пісьмовай працы, якую можна пачаць у класе, а завяршыць дома.

Заданні для супастаўляльнага аналізу Выявіце асаблівасці мастацкай формы кожнага верша. Які паэтычны сэнс можна пры гэтым заўважыць?

Пра што гэтыя вершы? Ці ёсць у іх алегарычны падтэкст?

Якія вобразы вершаў можна лічыць вобразамі-сімваламі? Супастаўце лексіку, сінтаксіс, паэтычныя інтанацыі вершаў. Зрабіце высновы пра падабенства і адрозненне пачуццяў і мастацкіх вобразаў гэтых вершаў. Зрабіце высновы аб асноўных асаблівасцях паэтычнага стылю Цютчава і Фета, якія выявіліся ў гэтых вершах.

«Мне барацьба замінала быць паэтам, песні мне перашкаджалі быць змагаром». Асоба і лёс Н. А. Някрасава

Мікалай Аляксеевіч Някрасаў У словах Някрасава, якія можна ўзяць эпіграфам да творчасці паэта, — прычына ўнутраных супярэчнасцяў у яго светапоглядзе і творчасць. Паэт — лірык па сутнасці — усё жыццё падпарадкоўваў сваё паэтычнае творчасць палітычным і грамадскім задачам. Ён не чакаў для сваіх «песень» боскіх гукаў, пасланы звыш, а імкнуўся вучыць сваю музу, якой яна павінна быць.

На думку Някрасава, муза абавязаная «дыктаваць» паэту радкі, выкананыя спагады да прыгнечанаму і бяздольнаму народу, быць музай «помсты і смутку». У пачатку ўрока — невялікі канцэрт з вершаў Някрасава, а таксама эмацыйны аповяд пра найбольш важных старонках жыцця і творчасці паэта. Можна прачытаць у класе вершы, якія паказваюць глыбокія пачуцці спагады да рускага народа, вершы пра каханне, аб задачах паэтычнага творчасці, напрыклад: «надрывацца сэрца ад мукі …», «Ты заўсёды добрая непараўнальна …», «слухаючы жахаў вайны …», «Свята жыцця — маладосці гады … »,« Паэту »(« Каханне і Праца — пад грудамі руінаў … »),« Рускаму пісьменніку ».

Пытанні класу на выяўленне ўспрымання Якія жыццёвыя праблемы хвалявалі паэта? Якім вам уяўляецца яго аблічча ў гэтых вершах? Асновай аповяду настаўніка аб старонках біяграфіі пісьменніка можа стаць храналагічная схема: 1.

Дзяцінства ў сяле Грешневе на Волзе, вучоба ў яраслаўскай гімназіі. 2. Першыя гады жыцця ў Пецярбургу, канфлікт з бацькам, пачатак паэтычнай дзейнасці. Адмоўная адзнака ў крытыцы зборніка «Мары і гукі».

3. Пераломны момант у жыцці Някрасава — збліжэнне з Бялінскім. Някрасаў — апалагет «гогалеўскага напрамкі» ў літаратуры.

4. Творы першай паловы 40-х гадоў: «Радзіма», «Сучасная ода», «Калыханка песня», «У дарозе» і інш. Горыч і спачуванне прыніжаным, іронія ў адрас «гаспадароў жыцця».

Пытанні і заданні для абмеркавання верша «Еду Ці ноччу па вуліцы цёмнай …» 1. Якім настроем прасякнута гэты верш? Як бы вы вызначылі яго жанр (ўспамін, разважанне, элегія, рэквіем, жанравая сцэна)?

2. У чым вытокі трагедыі людзей? Дакажыце, што доля жанчыны была асабліва цяжкая і беспрасветна. Які адзіны выхад знаходзіць гераіня з галечы і гора? 3. За што папракае сябе лірычны суб’ект верша? Чаму ён не можа забыцца маці свайго дзіцяці? 4. Як выпадак з «прыватнага жыцця» дапамагае зразумець драматызм свету, у якім жывуць людзі? Якія прадметныя рэаліі характарызуюць свет, дзе жывуць героі? Чаму свет бязлітасны да іх? 5. Знайдзіце ключавыя словы ў кожнай частцы верша. Як яны звязаны з познім прасвятленнем лірычнага суб’екта? Як ён ацэньвае сваю «няўдалую» любовь? Індывідуальныя заданні. Супастаўце верша «Еду Ці ноччу па вуліцы цёмнай …» і «У дарозе». Ці ёсць у іх падставы для супастаўлення?

Супастаўце розныя пункты гледжання на верш «Еду Ці ноччу па вуліцы цёмнай …»: «Скажыце ад мяне Някрасаву, што яго верш у 9-й кніжцы [« Сучасніка »] мяне зусім з розуму звяло; дзень і ноч паўтараю я гэта дзіўнае твор — і ўжо на памяць вывучыў »(з ліста І. Тургенева В. Бялінскаму ад 26 лістапада 1847 года). «Хто здольны напісаць верша:» Філантроп «,» Эпілог да ненапісанай паэме «,» Еду Ці ноччу па вуліцы цёмнай … «,» Саша «,» Жывучы згодна з строгія маральлю … «, — той можа быць упэўнены ў тым, што яго ведае і любіць жывая Расія »(Д. Пісараў, 1861). «Нельга без уздрыгу і агіды чытаць гэтай жудаснай аповесці! У ёй так шмат амаральнага, так шмат жахлівай галечы.

І няма ні адной Уцешны думкі. Няма і ценю таго спадзяванні на дабрыню провіду, якое заўсёды, пастаянна падмацоўвае злапомнага жабрака і ўтрымлівае яго ад злачынства … Шкада, што муза г. Някрасава адна з самых змрочных і што ён бачыць усё ў чорным святле …

Як быццам ужо няма больш светлай боку? «(З рапарта цэнзара Е. Волкава, чыноўніка асаблівых даручэнняў пры міністры народнай асветы, інспектару А.С. наровіць ад 14 лiстапада 1856 года). 5. У 1847-1866 гадах.

Някрасаў — выдавец і рэдактар ​​«Сучасніка». Асноўныя тэмы і матывы лірыкі Някрасава 1847-1866 гадоў. Іх жанравую разнастайнасць: Вершы пра цяжкі лёс сялян, гарадской беднаты, жаночай долі ( «Орина, маці салдацкая», «У поўным разгары прыпар вясковая …», «Аб надвор’і», «Плач дзяцей», «Забытая вёска» і інш.) ; Лірычныя вершы пра каханне, пра складаныя ўзаемаадносіны тых, што любяць людзей ( «Ты заўсёды добрая непараўнальна …», «Мы з табой — бесталковыя людзі …», «Я не люблю іроніі тваёй …», «Прабач» і інш.); Вершы пра паэзію, пра складаны супярэчнасці паміж паэтычным пакліканнем і грамадскім абавязкам ( «Свята жыцця — маладосці гады …», «Безвестен я. Я з вамі не прыдбаў …», «Шчаслівы незласлівы паэт …», «Паэт і грамадзянін» і інш. ); Вершы, прысвечаныя таварышам па барацьбе, рэвалюцыйным настроям ( «Песня Еремушке», «На смерць Шаўчэнка», «Тургенева», «Бялінскі», «Разважанні ў параднага пад’езда», «Памяці Дабралюбава» і інш.); Вершы пра Расею, пра высокі грамадскім прызначэнні рускага чалавека ( «Што ні год — памяншаюцца сілы …», «Саша», «Няшчасныя», «Вяртанне», «Пачатак паэмы» і інш.). 6. У 1867-1877 гадах.

Някрасаў — рэдактар ​​і выдавец часопіса «Айчынныя запіскі». Вяршыні паэтычнага творчасці Някрасава ў гэты перыяд: Паэмы пра дзекабрыстах ( «Дзядуля», «Рускія жанчыны»), сатырычныя паэмы ( «Нядаўняе час», «Сучаснікі»), паэма «Каму на Русі жыць добра»; Элегічна творы ( «Душна без шчасця і волі …», «Тры элегіі», «Засмучэнне», «Раніца», «Элегія»); Лірычны цыкл «Апошнія песні» (1876-1877) ( «Сейбіт», «Хутка стану здабычаю тлення …», «Зіне», «Аб Муза! Я ў уваходу ў магілу.»). 7. 8 студзеня 1878 года — смерць Някрасава. Яго паэтычная завяшчанне — верш «Зіне». Зіна — жонка Някрасава.

А.А.Фет «Якая ноч! Як паветра чысты.» І Ф.И.Тютчев «Летні вечар» (Параўнальны аналіз)

Калі Вы заўважылі памылку ці памылку, вылучыце тэкст і націсніце Ctrl + Enter.

Тым самым акажаце неацэнную карысць праекце і іншым чытачам.

Дзякуй за ўвагу.

Верша А.Фета і Ф.Цютчава прысвечаны тэме ночы. У абодвух творах няма сюжэту, гэтак жа можна адзначыць, што чалавек і прырода ўзаемазвязаны. Гэтыя моманты паказваюць паэтаў падобнымі.

Асноўная думка ў вершы «Якая ноч!» складзеная ў тым, што ноч- гэта амаль тое ж самае, што і дзень, але ноч нашмат спакайней і цішэй, таму і «розум больш светлым», на душы лягчэй.

У вершы «Летні вечар» паэт, падкрэслівае, што вечер- выратаванне цела і душы ад спякотнага і невыноснага дня.

У першым творы спачатку ідзе апавяданне прыроды. «Дрэмле ліст», «спіць заліў» — гэтыя увасабленне дапамагаюць чытачу ўявіць спакойную, ціхую ноч. Але затым паэт апісвае адначасова і стан душы, і навакольнае прыроду. Метафара «розум больш светлым» даказвае, што толькі ў начны час лірычны герой можа ачысціць сваю свядомасць і спакойна падумаць над усімі надзённымі праблемамі. Акрамя таго, мы можам адчуць пах і ўбачыць святло. «Апоўначы святло», «пах сакавітых травы», «цень чорная».

У вершы «Летні вечар» чытач заўважае шмат адухоўленняў. Думаю, што паэт выкарыстаў гэты прыём, каб адухаўляць прыроду, ён спрабуе знайсці ў ёй душу. «Зоркі прыпаднялі звод», «зямля Пахіл», «хваля паглынула» — увасабленне, якія дапамагаюць ярчэй і лепш убачыць апісваны пейзаж. Хочацца адзначыць, што Ф.Тютчев паказвае сьпякотны дзень як цяжкае выпрабаванне для душы і цела лірычнага героя. Эпітэт «распалены шар» і параўнанне сонца з пажарам даказваюць гэта. Вечар перад намі прадстаўлены як нешта шчаслівае. «Грудзі дыхае Вольным, вызваленая ад зною». Эпітэт «салодкі трапятанне» нездарма выкарыстоўваецца аўтарам. Ён падкрэслівае прыгажосць і асалода вячэрнім часам.

У канцы хочацца сказаць, што абодва паэта прысвячалі вялікая колькасць сваіх твораў прыродзе, што, безумоўна, збліжае іх творчасць. Але Тютчев паказвае душу прыроды, а Фет душу чалавека праз прыроду. Фет бліжэй да імпрэсіянізму, таму што ў яго вершах мы бачым большую колькасць прыгожых эпітэтаў, чым у творах Цютчава.

Сайт мае выключна азнаямляльны й навучальны характар. Усе матэрыялы ўзяты з адкрытых крыніц, усе правы на тэксты належаць іх аўтарам і выдаўцам, тое ж адносіцца да ілюстрацыйным матэрыялам. Калі вы з’яўляецеся праваўладальнікам якога-небудзь з прадстаўленых матэрыялаў і больш не жадаеце, каб яны знаходзіліся на гэтым сайце, яны неадкладна будуць выдаленыя.