А. С. Пушкін любіў вывучаць гісторыю. «Песня пра вещем Алега» ён стварыў пасля чытання гістарычным летапісе аб кіеўскага князя Алега. Аўтар паэтычна адлюстраваў сустрэчу Алега з ведзьмаком, які прадказаў яму лёс. У пачатку песні Пушкін паведамляе чытачу аб зборах князя на чарговае змаганне з «неразумнымі хазарам». У поле Алег і яго дружына сустракаюць ведзьмака, які выйшаў з «цёмнага лесу».
З першага радка нам вядома, што князь і сам многае прадбачыць. Бо нездарма яго называлі «прарочы». Але Алегу цікава прадказанне валхвы. Ён пад’язджае да «мудраму старцу». Пушкін стварае вобраз ведзьмака, як чалавека, які пакораны толькі адным багам і ніякай князь яму не страшны. Сваімі малітвамі і варожбамі на працягу жыцця вядзьмак заслужыў права даваць парады і прадракаць чалавечы лёс.
Абодва персанажа прадстаўлены як роўныя суразмоўцы. Князь паважліва ставіцца да старца і просіць сказаць усю праўду пра яго лёс. Алег кажа старцу, каб ён не баяўся, і атрымае ўзнагароду. Але чарадзею не патрэбныя «княжацкія дары» і «вешчуны не баяцца магутных уладароў», таму што нясуць толькі праўду.
З прадказанняў вешчуна мы даведваемся пра заслугі кіеўскага князя, якія прынясуць яму славу, пакорлівасць людзей, прыроды, нават зайздрасць ворагаў. Усё гэта Алегу будзе дадзена без якіх-небудзь паражэнняў. Конь будзе верным памочнікам. Але не ўсё так вясёлкава ў прадказанні старца. Ад дакладнага каня князь і смерць сваю прыме. У гэтым прадказанні ведзьмака мы бачым разгорнуты характарыстыку Алега. Сіла і моц князя заключаны ў яго справядлівай улады і ваенных доблесці. Гэта магутны і мудры ўладар.
Толькі прарочы Алег хоча падмануць лёс і адпускае каня. Князь спрабуе змяніць прадказанні і паказаць, што вядзьмак няправы. Толькі лёс распараджаецца так, як напісана звыш. Бо вядзьмак нясе толькі праўду, і смерць Алега непазбежная.
Я думаю, што ў вобразе ведзьмака аўтар паказаў праўдзівага паэта, які нясе сваё слова ў масы.
Складанне «Песьня пра вещем Алега — Пушкін» Кантрасныя супастаўленне вобразаў князя і ведзьмака у «Песні пра вещем Алега» А. С. Пушкіна
Аналіз верша А.С. Пушкіна «Песня пра вещем Алега»
«Песня пра вещем Алега» была напісана ў 1822 годзе. Жанр — легенда.
сюжэтнай асновай «Песні пра вещем Алега» паслужыла легенда пра смерць Алега, кіеўскага князя, запісаная ў «Аповесці мінулых гадоў». Кіеўскаму князю Алегу, празванаму ў народзе «прарочым» за мудрасць, вяшчун, «вядзьмак», прадракае: «прымеш ты смерць ад каня ад свайго». Спалохаўшыся страшнага прароцтва, князь растаецца са сваім верным баявым сябрам-канём. Праходзіць шмат часу, конь памірае, а князь Алег, успомніўшы аб прадказанні, з гневам і горыччу вырашае, што вяшчун падмануў яго. Прыйшоўшы на магілу старога баявога сябра, Алег шкадуе, што ім давялося так рана расстацца. Аднак аказваецца, што вядзьмак ня паклёпнічаў, і прароцтва яго споўнілася: атрутная змяя, выползшая з чэрапа каня, ўкусіла Алега.
У легендзе пра князя Алега і яго кані Пушкіна зацікавіла тэма рока, непазбежнасці наканаваным лёсу. Алег пазбаўляецца, як яму здаецца, ад пагрозы смерці, адсылае каня, які павінен, па прадказанні ведзьмака, згуляць фатальную ролю. Але праз шмат гадоў, калі здаецца, што небяспека абмінула — конь мёртвы, — лёс наганяе князя.
У вершы гучыць яшчэ адна тэма, надзвычай важная для паэта, — тэмапаэта-прарока, тэма паэта — першавесніка вышэйшай волі. Так, князь кажа чарадзею:
Адкрый мне ўсю праўду, ня бойся мяне: