Складанне мая сям’я ў маім горадзе

Маю сям’ю з поўнай упэўненасцю можна назваць «карэнны жыхаркай» Алма-Аты: некалькі пакаленняў маіх сваякоў нараджаліся і жылі ў гэтым горадзе. Таму натуральна, што гісторыя нашай сям’і цесным чынам звязана з гісторыяй майго роднага горада.

Дакладна і пэўна я магу распавядаць аб гэтай сувязі, толькі пачынаючы з пакалення маіх бабуль і дзядуль. Ведаю, што ў дзяцінстве, падчас Вялікай Айчыннай вайны, мая бабуля была перавезена сюды, у Алма-Ату. Менавіта тут знаходзіўся адзін з буйных тылавых цэнтраў — у гэты горад перабазаваць многія важнейшыя прадпрыемствы з усяго Савецкага Саюза. Акрамя таго, сюды сцякаліся сотні тысяч людзей з усёй краіны. Так у Алма-Ату трапіла мая бабуля. Яе мама, мая прабабуля, працавала тут на тытунёвым камбінаце, а прадзед працаваў вадзіцелем на вагонарамонтным заводзе.

Я думаю, менавіта з гэтага часу, — з эпохі Вялікай Айчыннай вайны, — наша сям’я набыла алма-атынскай карані. Мая бабуля ўжо лічыць сябе практычна карэнны жыхаркай горада. Тут яна вучылася ў тэхнікуме, а потым усё жыццё працавала ў Рэспубліканскай публічнай бібліятэцы імя А. С. Пушкіна. Тут яна пазнаёмілася з маім дзядулем, выйшла за яго замуж. Тут у яе нарадзіліся дзеці, у тым ліку, і мой тата.

Многія славутасці Алма-Аты, а таксама ціхія вулачкі і панадворкі трывала ўвайшлі ў гісторыю нашай сям’і, з імі ў нас звязана шмат успамінаў. Так, тата часта распавядае, як ён, заляцаючыся за маёй мамай, запрашаў яе на каток «Медео», які можна назваць гонарам нашага горада. Менавіта там зараджалася іх любоў і мая самая блізкая сям’я.

Акрамя таго, мае бацькі і мы — іх дзеці (а нас у сям’і трое) — любім прагулкі ў раёне Палаца Рэспублікі, дзе размяшчаецца найпрыгожы фантан. Па-мойму, гэта адно з лепшых месцаў нашага горада. Шпацырам па іх мы не адзін раз «адзначалі» нашы сямейныя святы або проста любаваліся гэтым маляўнічым месцам у выходныя дні.

Мая мама і сястра вельмі любяць свята фантанаў, які праводзіцца ў Алма-Аце рэгулярна. Гэта вельмі прыгожае відовішча, на якое спецыяльна прыязджаюць паглядзець не толькі жыхары і госці нашага горада, але і людзі з іншых гарадоў. Так, на свята фантанаў не раз прыязджалі нашы сваякі, якія жывуць у розных гарадах Казахстана.

Варта сказаць, што мой тата займаецца бізнэсам, і яго прадпрымальніцкая дзейнасць таксама самым цесным чынам звязана з маім родным гарадам. Таму і з эканамічнага пункту гледжання наша сям’я і Алма-Ата цесна звязаныя.

Вядома, калі задумацца, то сувязь людзей і месцы, дзе яны жывуць, з’яўляецца моцнай у вышэйшай ступені. Так, усе мы вучымся ў алмаатинских школах, потым будзем атрымліваць тут вышэйшую адукацыю, потым — працаваць на карысць гэтага горада.

У наша жыццё — у самыя важныя яе моманты — найцяснейшым чынам ўплятаецца горад, становячыся яшчэ адным членам сям’і, яшчэ адным родным істотай. Гісторыя маёй сям’і і гісторыя Алма-Аты непарыўнай, сплецены, злучаныя назаўсёды.

0 чалавек прагледзелі гэтую старонку. Зарэгіструйся або увайдзі і даведайся колькі чалавек з тваёй школы ўжо спісалі гэта сачыненне.

/ Складанні / Складанні на вольную тэму / 8 клас / Гісторыя сям’і ў гісторыі майго горада

Мы напішам выдатнае складанне па Вашым замове ўсяго за 24 гадзіны. Унікальнае складанне ў адзіным экземпляры.

Сачыненне на тэму мая сям’я

Шукайце сінонімы на sinonim.org, каб сачыненне не супадала з тым, што ў інтэрнэце. Націсніце 2 разы на любое слова ў тэксце.

1. Ідэальная сям’я — сачыненне

Кожны чалавек любіць і шануе свой дом і сваю сям’ю. Бо хата лічыцца уласнай крэпасцю, дзе можна схавацца ад любых жыццёвых нягод, а людзі, якія ў ім жывуць, якія заўсёды зразумеюць і падтрымаюць у цяжкую хвіліну — гэта і ёсць сям’я. І роля яе для кожнага з нас велізарная. Бо з сям’ёй звязаны ўсе першыя адчуванні і ўяўленні чалавека, калі ён толькі пачынае ўсведамляць навакольны свет. А пасля менавіта ў сям’і фармуюцца такія чалавечыя паняцці як любоў і клопат. Нездарма сям’ю называюць ячэйкай грамадства, малой радзімай. У ёй фармуецца чалавечая асоба, адбываецца выхаванне індывіда. Таму звычайна ад таго, якая ў чалавека была сям’я, залежыць і тое, якім ён стаў. Для мяне мая сям’я — гэта самае важнае ў жыцці.

Сям’я для кожнага — гэта тыя самыя любімыя і родныя людзі, якія былі зь ім з самага дзяцінства. І галоўная роля ў стварэнні сямейнага ачага належыць, вядома, маці. Жанчына можа быць бліскучым спецыялістам у любой вобласці, аднак, самая галоўная яе роля ў грамадстве, то, з чым не зможа справіцца ні адзін мужчына — гэта стварэнне сям’і. Жанчына са старажытных часоў была захавальніцай хатняга ачага. На яе ўскладалася ўся праца па хаце. Акрамя таго, яна павінна была стварыць такую ​​хатнюю абстаноўку, каб астатнія члены сям’і адчувалі цяпло і ўтульнасць дома, адчувалі сябе сям’ёй — адзіным цэлым. Гэта вельмі цяжкая і адказная праца, але жанчына заўсёды спраўлялася з ёй. Зараз зусім іншыя часы. Жанчына занятая на працы, а для дома застаецца ўсё менш часу. Аднак яна і цяпер, як і шмат гадоў таму, беражэ дом, стварае, падтрымлівае і ўмацоўвае сям’ю. Мама — самы блізкі мне чалавек. Я лічу, што кіраўнік нашай сям’і — гэта, усё ж такі, мама.

Вядома, каб сям’я была добрай і дружнай, адных сіл маці недастаткова. Усе члены сям’і павінны прыкладаць намаганні для стварэння сямейнага клімату. Бо сям’я — гэта, перш за ўсё, калектыў.

Сямейныя традыцыі вельмі важныя для таго, каб кожны чалавек у сям’і адчуваў сябе яе членам, меў з астатнімі сваякамі нешта агульнае. І, вядома, у кожнай сям’і існуюць свае даты, якія памятныя ўсім, свае сямейныя святы. Наша сям’я з нецярпеннем чакае іх наступу, таму што яны прыносяць ўсім нам радасць. Але не толькі гэтым добрыя сямейныя традыцыі. Праводзячы вечар з бацькамі, дзеці таксама адчуваюць сябе паўнавартаснымі членамі сям’і, і гэта нас вельмі аб’ядноўвае.

Важна, каб у любой сям’і было давер і паразуменне, любоў і клопат адзін пра аднаго. Сям’я тым і добрая, што тут чалавек заўсёды застаецца сабой, і ні пры якіх абставінах яго ня разлюбіў, заўсёды зразумеюць і падтрымаюць. Сям’я — гэта найважнейшая апора для любога чалавека, якая павінна заставацца з ім заўсёды.

2. Мая сям’я — складанне для 1, 2, 3 класаў

Не магу сказаць, што наша сям’я чымсьці моцна адрозніваецца ад іншых сем’яў нашай краіны. Няма ў ёй нічога незвычайнага і выбітнага. Аднак для мяне яна самая лепшая.

Я вельмі люблю свайго бацькі. Па працы яму часта даводзіцца ездзіць у працяглыя камандзіроўкі, таму дома ён бывае рэдка. Аднак калі ён прыязджае, у нашай сям’і заўсёды бывае сьвята. З бацькам мне заўсёды весела і цікава. Ён шмат ведае і ўмее, заўсёды знаходзіць карысную і цікавую працу, у якой я таксама магу яму дапамагчы.

Маму я люблю ані не менш таты. Для мяне мама — самы дарагі і блізкі чалавек. Яна заўсёды падтрымае і дапаможа, дасць слушную параду. Мая мама ўмее многае. Яна вельмі добра рыхтуе, умее шыць і вязаць. У нашым доме заўсёды чыста і ўтульна, і ў гэтым заслуга нашай мамы. Я люблю размаўляць з ёй, і з кожнай гутаркі даведаюся шмат новага і цікавага для сябе.

У мяне ёсць малодшы брат. Ён непаслухмяны, гарэзлівы, але ўсё роўна я яго вельмі люблю. Ён вельмі любіць гуляць са мной.

Наша бабуля — паважаны чалавек. Яна ветэран вайны і працы. У яе ёсць шмат узнагарод за самаадданую працу ў гады Вялікай Айчыннай Вайны. Цікава слухаць бабулю, калі яна распавядае аб ваенных гадах. Наша бабуля вельмі добрая і ніколі не злуецца.

У нашым доме ёсць і жывёлы. У нас жывуць дзве коткі і папугайчыкаў. Яны таксама адчуваюць сябе тут утульна і ведаюць, што іх тут любяць. Наша сям’я вельмі дружная, вось чаму яна для мяне самая лепшая.

3. Сачыненне — 5, 6 клас

Сям’я — гэта людзі, бліжэй якіх ужо нікога не знайсці. Вось чаму для мяне сям’я так важная, чаму я так ёю шаную.

Мая сям’я невялікая. У мяне ёсць мама, тата і старэйшы брат. Маму я вельмі люблю. Дзе б я ні была, што б са мной не здарылася, я заўсёды разлічваю на яе падтрымку і дапамогу. Яна заўсёды ўдзяляе нам з братам шмат ўвагу, заўсёды выслухае, параіць. З ёй можна казаць пра ўсё, а гэта вельмі важна. Добра, калі ёсць такі чалавек, ад якога не трэба нічога ўтойваць. Мама працуе на заводзе інжынерам. Яна добры і разумны спецыяліст, на працы яе шануюць.

Мой тата працуе ў будаўніцтве. Ён — кіраўнік буйнога будаўніча-мантажнага падраздзялення. Гэта вельмі сур’ёзная праца, якая патрабуе ведаў, каласальнага вопыту і ўменні працаваць з падначаленымі. Аднак у сям’і ён не падобны на вялікага начальніка. Ён вельмі добры і ніколі не падвышае голас. З ім заўсёды бывае цікава. Ён вельмі шмат чытае і заўсёды можа расказаць што-небудзь цікавае. Праца — не адзіны цікавасць у яго жыцці. Яшчэ ён займаецца спортам і цікавіцца гісторыяй. Мы з братам падоўгу гутарым з бацькам. З гэтых гутарак заўсёды пазнаеш нешта новае і карыснае для сябе.

Мой брат вырашыў стаць лекарам. Ён прыняў гэтае рашэнне ўжо даўно і ўсё робіць для таго, каб яго мара здзейснілася. Брат не захацеў ісці па слядах бацькоў і выбіраць інжынерную спецыяльнасць. Кар’ера лекара прыцягвае яго значна больш. Цяпер ён актыўна займаецца біялёгіяй і хіміяй, самастойна вывучае дадатковы матэрыял, каб паступіць у медыцынскае навучальная ўстанова. Вядома, як складана туды паступіць, і наогул, якая гэта цяжкая праца — быць лекарам. Аднак мой брат ўпэўнены ў сваім выбары, а я здзіўленая яго мэтанакіраванасцю і жадаю яму поспехаў.

Ёсць у нас і яшчэ адзін жыхар. Гэта наш кацяня. Ён у нас з’явіўся нядаўна, але ніхто з нас ужо не ўяўляе нашу сям’ю без гэтага чароўнага і мілага істоты. Некаторыя скажуць, што жывёла не можа ставіцца да сям’і, аднак я з гэтым гатовая паспрачацца. Нашага кацяняці ўсе лічаць паўнавартасным чальцом сям’і.

Наша сям’я вельмі дружная. І яна шмат значыць для мяне. Я хачу, каб яна заставалася такой заўсёды, а сама раблю ўсё, каб іншыя адчувалі маю падтрымку і ўклад ва ўмацаванне нашай сям’і.

Каб дадаць старонку ў закладкі, націсніце Ctrl + D.

Калі старонка дапамагла, захавайце яе і падзяліцеся спасылкай з сябрамі:

Група з кучай карыснай інфармацыі (падпішыцеся, калі трэба будзе ЕГЭ або ОГЭ):

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: