У аповедзе И.С.Тургенева «Муму» паказана жыццё і лёс прыгоннага рускага мужыка Герасіма. Гэта мужчына высокі, надзелены магутнай волатаўскай сілай і нямы ад нараджэння. У руках яго любая праца ішла, ён адзін быў варты чацвярых, быў акуратны і руплівы. За гэты цаніла і даравала яго пані, забрала яго да сябе з вёскі, купіла вопратку і боты, вызначыла на працу дворнікам. А Герасім быў вымушаны выконваць любыя загады і капрызы пані.
З усёй шматлікай прыслугі палюбілася Гарасіма нясмелая прачка Таццяна. Галоўны герой аберагаў Таццяну ад з’едлівых слоўцаў і кпінаў, сустракаючы яе, заўсёды радаваўся і стараўся дагадзіць. Але пані распарадзілася і выдала Таццяну замуж за шаўца Капітон. Доўга перажываў гэтую навіну Герасім, седзячы ў сваёй каморцы. Але не змог бы ён запярэчыць пані. І калі прачка адправілася са сваім мужам-башмачнікі ў вёску, Герасім выйшаў праводзіць іх і падарыў Таццяне чырвоны хустку, яшчэ раз прадэманстраваўшы свой добры і лагодны характар.
Вяртаючыся ў сваю каморку, Герасім сустрэў замерзлага, галоднага шчанюка і забраў яго з сабой, нягледзячы на тое, што пані бы гэта не спадабалася. Выходзіў свайго гадаванца і знайшоў суцяшэнне ў кампаніі сабачкі, якую і назваў Муму. Герасім хаваў свайго сабаку, выгульваў яе толькі па начах, але ў рэшце рэшт, пані ўсё ж такі даведаецца пра гэта і загадвае Гарасіма забіць, ўтапіць яго адзінае любімае і роднае істота.
Немагчыма без слёз чытаць пра тое, як дворнік у чарговы раз не можа не паслухацца загаду і забівае свайго сабаку. Перад гэтым ён пакарміў яе, паеў сам, потым сеў з Муму у човен, адплыў на сярэдзіну ракі і, прывязаўшы камень на шыю сваёй улюбёнцы, скідае яе ў ваду. Ён не чуе, як захлынаецца вадой бедная сабачка, як спрабуе ўсплыць на паверхню, боўтаецца і чапляецца за водарасці, за магчымасць выжыць. Герасім проста выконвае свой загад і не ўяўляе, як можна было б паступіць па-іншаму.
Пасля гэтага выпадку, Герасім больш не змог жыць у доме жорсткай пані і адпраўляецца жыць у вёску. І я задаю сабе пытанні: чаму нельга было не паслухацца загаду? Чаму нельга было адысці ад пані разам з Муму? Ён жа выгадаваў сабаку з маленькага шчанюка, клапаціўся пра яе, як пра дзіця, прывязаўся да яе. Муму была адзіным істотай, якое адпавядала любоўю, адданасцю. Гэта быў адзіны сябар прыгоннага мужыка. Як жа ён асмеліўся забіць свайго сябра? Чаму ён не змог паступіць па-іншаму? Чаму сам не кінуўся ў ваду следам за сабачкам?
Менавіта пра гэта і кажа Тургенеў, што прыгоннае права прынізіць людзей, забірала іх выбар, губило іх волю і паралельна прывучаюць памешчыкаў да беспакаранасці і ўсёдазволенасці. Мы бачым вобраз бессардэчнай пані, абыякавай да ўсяго, акрамя сваіх капрызаў. Мы бачым вобраз Герасіма: паслухмянага, рахманага, змірыцца са сваім лёсам, здольнага выканаць любыя загады: адмовіцца ад каханай дзяўчыны, здзейсніць забойства каханага істоты. Нездарма галоўны герой намаляваны нямым ў творы, гэтым аўтар паказвае, што няма ў прыгонных галасы, не могуць яны запярэчыць памешчыкам. Прыгоннае права зрабіла просты рускі народ бязвольным, бяспраўным, безгалосы. І мы бачым, што гэта хвалюе аўтара і менавіта супраць такога парадку рэчаў ён выступае.
Складанне па рассазу І. С. Тургенева «Муму»
У аповедзе Івана Сяргеевіча Тургенева «Муму» дворнік Герасім самае выдатнай твар з усёй чэлядзі. Гэта мужчына высокага росту, магутнага целаскладу і глуханямы ад нараджэньня. У руках у яго спорыцца любая праца, таму што прырода надзяліла яго незвычайнай сілай.
Пані прывезла Герасіма з вёскі да сябе ў горад на службу. Яму купілі вопратку, боты і вызначылі яго дворнікам. Сваю працу дворнік Герасім выконваў вельмі старанна і акуратна, любіў ва ўсім парадак. За гэтыя якасці яго паважалі і пабойваліся.
Пані даравала Герасіма, як вернага і моцнага вартаўніка. Яна трымала шматлікую прыслугу. З усёй прыслугі прачка Таццяна палюбілася галоўнаму герою сваім рахманым і нясмелым норавам. Сустрэўшы яе, ён радаваўся і стараўся дагадзіць ёй. Герасім ахоўваў і аберагаў Таццяну ад кпінаў і з’едлівых слоўцаў.
Па распараджэнні пані шаўца Капітон ажанілі на прачка Таццяне. Вядома, гэта вельмі не спадабалася Гарасіма, ён перажываючы, доўга прасядзеў у сваёй каморцы. А потым падарыў Таццяне чырвоны, папяровы хустку. І калі шаўца з прачка адправілі ў вёску, Герасім пайшоў праводзіць іх. У гэтым выявіўся яго лагодны і добры нораў.
На зваротным шляху Герасім знайшоў галоднага і замерзлага шчанюка, якога па дабрыні сваёй забраў з сабой. Ён заляцаўся за сваёй питомицей, як маці даглядае за сваім дзіцем. Герасім назваў сабаку Муму. Ён вельмі моцна палюбіў яе, а яна лашчылася да ўсіх, але кахала аднаго дворніка.
Вядома, пані нават не падазравала пра існаванне Муму. Пасля аднаго непрыемнага выпадку яна распарадзілася, каб собачка болей не паказвалася на двары, слуга выканаў яе загад і аднёс яе на базар. У той час, калі Герасім не знайшоў у каморцы і на двары сабаку, ён вельмі моцна знерваваўся. Потым Муму вярнулася да вартаўніка. Герасім стаў вельмі асцярожны, выгульваў сабаку толькі па начах і ўсяляк стараўся схаваць яе ад людскіх вачэй. У рэшце рэшт пра сабаку ўсё ж такі даведаліся. Ад пані рушыў услед загад забіць шчанюка. Гарасіма гэта было цяжка зрабіць, але ён наважыўся.
На наступны дзень дворнік пайшоў у харчэўню, паеў сам і накарміў Муму. Ён вырашыў пайсці да ракі і ўтапіць сабаку. Вядома, Гарасіма было вельмі шкада Муму, але ён не мог не выканаць загады пані. Пасля ўсяго гэтага дворнік Герасім вярнуўся ў сваю вёску і стаў жыць, як і раней.
Мне вельмі падабаецца дворнік Герасім, таму што ён моцны, мужны, старанны, працавіты. Ён любую працу імкнецца выканаць добра. Герасім добрый, стараецца абараніць тых, хто слабейшы за яго. Ён вельмі любіць жывёл і з пяшчотай клапоціцца пра іх. Вось за гэтыя якасці мне падабаецца Герасім з апавядання І. С. Тургенева «Муму».
122007 чалавек прагледзелі гэтую старонку. Зарэгіструйся або увайдзі і даведайся колькі чалавек з тваёй школы ўжо спісалі гэта сачыненне.
/ Складанні / Тургенеў І.С. / Муму / Сачыненне па рассазу І. С. Тургенева «Муму»
Глядзі таксама па твору «Муму»:
Мы напішам выдатнае складанне па Вашым замове ўсяго за 24 гадзіны. Унікальнае складанне ў адзіным экземпляры.