Please complete the security check to access znanija.com
Why do I have to complete a CAPTCHA?
Completing the CAPTCHA proves you are a human and gives you temporary access to the web property.
What can I do to prevent this in the future?
If you are on a personal connection, like at home, you can run an anti-virus scan on your device to make sure it is not infected with malware.
If you are at an office or shared network, you can ask the network administrator to run a scan across the network looking for misconfigured or infected devices.
Cloudflare Ray ID: 3bef5675f60d2330 • Your IP: 5.189.137.82 • Performance & security by Cloudflare
Складанне па карціне Ірыны Шевандроновой «На тэрасе»
Шевандронова Ірына Васільеўна была вельмі вядомая ў савецкія часы. Зрабіла яе знакамітай дыпломная праца пад назву «У сельскай бібліятэцы». Палатно, практычна адразу ж пасля стварэння, было набыта Траццякоўскай галерэяй. Сюжэт пасля служыў шмат гадоў для ўпрыгожвання падручніка па рускай мове.
Але ёсць і яшчэ адна не менш значная яе праца. Гэта «На тэрасе». Праца вельмі мілая воку. Яе каларыт у светлых танах супакойвае, на карціну хочацца глядзець i глядзець доўгі час. Усё ў ёй ўлагоджвае. Прастата сюжэту зусім не робіць гэтую працу просты. Галоўны герой палатна — гэта хлапчук. Ён узлез на акно з кнігай. Яна яго вельмі захапіла, што нічога вакол яму ўжо непрыкметна.
Хлопчык апрануты ў простую кашулю, рукавы якой ён аддаў перавагу закатаць. Гэта дае зразумець, што на вуліцы быў вельмі цёплы дзень. Таму-то юны чалавек і прыйшоў сюды, каб аддацца чытанню сваёй кнігі. Цікава пра што яна напісана, што ж так прыцягвае ў сюжэце гэтага хлопчыка. Твар выглядае адухоўленым, яго апраўляюць светлыя валасы. Ёсць у іх нават рыжина.
Твар сур’ёзна, вусны сціснутыя. Мы можам зрабіць выснову з гэтага, што сюжэт кнігі настолькі захапляльнай і няпросты. Магчыма, менавіта ў гэты момант, калі ён быў захаваны мастачкай на палатне, герой яго кнігі трапіў у бяду. Нішто яго не можа адцягнуць. Нават цудоўныя віды з акна тэрасы. А там такая прыгажосць.
Дрэвы пышна раскінулі свае галіны, быццам схіліліся над кнігай разам з гэтым хлопцам. Яны нібы не перашкаджаюць яму ў гэтыя моманты адухоўленасці. Нават цёплы летні вецер не вырашаецца закрануць валасоў, каб не адцягваць хлопчыка ад чытання. Ён зручна пасеў, хутчэй за ўсё, гэта не першы раз яго такога баўлення часу.
Шевандронова любіла пісаць дзяцей. Ёй падабаліся іх пластычныя і жывыя руху. Яна ніколі не магла прайсці міма іх, таму часта і клікалася дзіцячым мастаком. Шевандронова казала, што любіць дзяцей за іх простае і непасрэднае дачыненне да жыцця. Яе палатна з дзецьмі вельмі прыемныя для гледачоў.
Мы, праз шмат гадоў, можам назіраць сюжэт ўжо даўно пакінуты ў мінулым. У гэтым і ёсць галоўная хараство таго, што робяць мастакі. Яны дапамагаюць нам не толькі пашыраць свае веды, але і апускацца ў былыя часы.