У гісторыю рускага жывапісу Язэп Ілліч Левітан увайшоў перш за ўсё як пейзажыст. Левітан — стваральнік так званага "пейзажу настрою". Мастак умеў вельмі тонка перадаць разнастайнасць стану прыроды, даць адчуць усю красу навакольнага свету.
на карціне "залатая восень" мы бачым бярозавы гай у медна-залатым восеньскім убранні. У глыбіні лугі губляецца рака, на левым беразе якой стаяць стройныя бел-жоўтыя бярозкі і дзве асінку з ужо амаль апала лісцем. Удалечыні бачныя чырванаватыя галінкі кустоўя. Зямля накрытая жаўтлявую завялай травой. А на правым беразе ракі — шэраг яшчэ зялёных верб, якія быццам супрацівяцца асенняму завяданню. Рачная роўнядзь здаецца нерухомай і халоднай. На паверхні вады адлюстроўваецца светлае неба з белымі аблокамі. Восеньскі дзень, намаляваны мастаком, поўны святла. У карціне пераважаюць жыццярадасныя светлыя тоны. Амаль на лініі гарызонту прыкметныя абрысы далёкіх будынкаў, лесу, палёў, засеяных азімых.
пейзаж "залатая восень" адлюстроўвае самае лірычнае з часоў года. "Унылая пора! вачэй зачараванне! Прыемная мне твая развітальная краса", — так сказаў пра залатой восені Аляксандр Сяргеевіч Пушкін. Напэўна, менавіта гэтыя тэрміны паўтараў пра сябе Ісаак Левітан, працуючы над сваімі знакамітымі краявідамі. Мастак разумеў восень перш за ўсё як свята фарбаў, як развітанне з летам. Пейзаж гэты ня навявае сумных думак аб якая мае быць доўгай зімы. Бо ў прыродзе ўсё аднолькава выдатна, і кожнае з часоў года мае сваю непаўторную хараство.
Гледзячы на карціну "залатая восень", Глядач мімаволі пранікаецца глыбокім пачуццём любові да роднай прыроды, каб дарыла нам незабыўныя хвіліны высокага асалоды выдатным.
58992 чалавека прагледзелі гэтую старонку. Зарэгіструйся або увайдзі і даведайся колькі чалавек з тваёй школы ўжо спісалі гэта сачыненне.
/ Складанні / Складанні на вольную тэму / 6 клас / І. Левітан. «Залатая восень» (складанне па карціне)
Мы напішам выдатнае складанне па Вашым замове ўсяго за 24 гадзіны. Унікальнае складанне ў адзіным экземпляры.
Складанне па карціне І.І. Левітана «Залатая восень»
Гэтая карціна напісана ў 1859 годзе. Большую частку сваіх карцін мастак прысвяціў восені. Я думаю, менавіта восень было любімым часам года ў Левітана. Гэтая карціна адрозніваецца ад іншых сваёй яркасцю, нехарактэрнай для карцін гэтага мастака. Аказваецца, мастак не быў задаволены сваім тварэннем і праз год, намаляваў іншы пейзаж, назваўшы яго таксама, але зусім выдатную ад гэтай.
На карціне мы бачым сонечны восеньскі дзень. Бяжыць ручаёк і ветрык ледзь, ледзь калыша верхавіны бярозак. І нават вада ў рацэ намаляваная ціхай і гладкай. Нішто не можа парушыць цішыню. Выбраўшы за аснову жоўты колер, мастак зарадзіў сваю карціну вясёлкавым настроем. Хочацца на імгненне забыцца аб гарадской мітусні і акунуцца ў гэты цёплы восеньскі дзень. Прагуляцца па беразе ракі, адчуць пах восеньскай лістоты і пакратаць ваду ў рацэ. Калі заплюшчыць вочы, можна пачуць спевы птушак, якія зусім хутка паляцяць у цёплыя краіны. Люблю такія дні. Яны натхняюць на нейкія ўчынкі, новыя. Хочацца тварыць і ствараць шэдэўры.
Гледзячы на гэтую карціну, я ўбачыў прастор рускай зямлі, са сваімі бязмежнымі палямі і стэпамі. Бярозавы гай намаляваная рэалістычна. Гледзячы на бярозы, ты быццам бачыш як калышацца кожны лісточак. Не гледзячы на тое што, позірк прыцягвае жоўты колер, ён прысутнічае на карціне не адзін, я заўважыла, што трава яшчэ зялёная, і толькі, толькі пачала жоўкнуць. Калі прыгледзецца то удалечыні, дзе віднеюцца вясковыя хаты, можна ўбачыць поле, яно таксама зялёнага колеру. Мабыць мастак, хацеў зрабіць акцэнт менавіта на бярозах з жаўтлявую лістотай. Быццам намякаючы нам, што восень пачынаецца з таго моманту калі лісце бяроз пачынаю жоўкнуць і падаюць з дрэў. Мне вельмі спадабалася гэтая карціна, я змагла акунуцца ў вясковую мясцовасць, цёплым восеньскім днём, хай нават ва ўяўленні.