Тэма кахання і вернасці займае асаблівае месца ў сусветнай літаратуры. Са старажытных часоў людзі пачыталі каханне, вернасць, дабрыню, давер. Усе гэтыя лепшыя пачуцці знайшлі адлюстраванне ў класічных літаратурных творах. Якія захаваліся ў працах айчынных і замежных аўтараў, ідэалы, мадэлі, нормы чалавечых узаемаадносін не страцілі сваю актуальнасць і ў нашы дні.
«Аповесць пра Пятра і Феўронні» — гімн любові і вернасці
Яскравым прыкладам поўнага раскрыцця тэмы кахання і вернасці ў сусветнай літаратуры можна лічыць «Аповесць пра Пятра і Феўронні Мурамскіх». Дадзенае старажытнарускае твор распавядае пра жыццё князя Пятра і яго жонкі Фяўронні. У аповесці асаблівае месца займаюць адносіны паміж мужам і жонкай. У раздзел ставяцца такія важныя і непахісныя пачуцці як каханне, вернасць, павага, разуменне, спачуванне. Напісанае ў 16 стагоддзі твор апавядае аб маральных канонах і маральных прынцыпах, сямейных каштоўнасцях і патрыятызме. Праз любоў і вернасць двух людзей паказаная любоў і вернасць сваёй Айчыны.
Ўвасабленне вышэйшых пачуццяў паслужыла таму, што Пётр і Фяўронія лічацца святымі. Яны ўвасобілі ў сабе ўсе лепшыя якасці мужчыны і жанчыны. Так, Феўроння валодае такімі характарыстыкамі:
Пётр адрозніваецца наступнымі якасцямі:
Пералічаныя якасці і асаблівасці Пятра і Фяўронні паслужылі мадэлі ідэальных мужчынскіх і жаночых характарыстык. І на працягу ўжо некалькіх стагоддзяў гэтыя якасці лічацца найбольш каштоўнымі.
У творы закладзена глыбокая думка пра тое, якой павінна быць сапраўдная любоў — моцнай, бескарыслівай, самаадданай, непераможнай, дакладнай.
Вечная каханне ў аповесці «Рамэа і Джульета»
Дадзены твор Уільяма Шэкспіра цалкам прасякнута любоўю, самааддачай, вернасцю. Дадатковы кантраст і трагічнасць аповесці надае гэтак юны ўзрост закаханых і іх палкая, самаахвярная і глыбокая любоў. У творы Шэкспіра падкрэсліваецца ўсёабдымная, усёпаглынальная сіла любові, здольная супрацьстаяць любым перашкодам, праблемах, цяжкасцяў. Нішто не здольна спыніць і разбурыць любоў Рамэа і Джульеты, нават смерць. Сутыкнуўшыся з неразуменнем і непрыняццем сваёй любові ў бацькоўскіх сем’ях, маладыя людзі аддаюць перавагу памерці, але не расстацца. Настолькі моцнай і вернай была іх каханне.
Твор «Рамэа і Джульета» наводзіць на думку аб існаванні вечнай любові. У аповесці выяўляюцца ідэалы сапраўднай любові — вернасць, барацьба, разуменне, самааддача, самаахвяраванне, здольнасць супрацьстаяць нягодам.
Гэта класічны твор з’яўляецца, бадай, самым эмацыйным, яркім і глыбокім. У ім шырока і ясна раскрытая тэма кахання і вернасці.
Складанне »Каханне» складанне на тэму «Малюнак кахання і вернасці ў сусветнай літаратуры»
Руская і замежная літаратура, аналіз твораў, сачыненні
Аналіз твораў рускай і замежнай літаратуры, ўзоры школьных сачыненняў
Тэма кахання Лізы і Эраста ў аповесці Карамзіна «Бедная Ліза»
Аповесць Карамзіна «Бедная Ліза» з’яўляецца адным з першых сентыментальных твораў у рускай літаратуры. У навэле галоўную ролю займаюць пачуцці і перажыванні герояў. Сюжэт будуецца на гісторыі кахання беднай сялянкі Лізы і багатага арыстакрата Эраста.
Тэма кахання ў сентыментальнасць творы Карамзіна з’яўляецца асноўнай, хоць па ходзе сюжэту раскрываюцца і іншыя, хоць і больш коратка. Напрыклад, тэма сацыяльнай няроўнасці падымаецца таксама, мы бачым, што традыцыі і ўмоўнасці грамадства не дазваляюць тым, хто любіць маладым людзям з розных саслоўяў стварыць сям’ю. Акрамя таго, мы назіраем раскрыццё ў аповесці тэмы ўнутранай чысціні і годнасці асобы, якая выяўляецца ў яе ўчынках і стаўленні да іншых: подласць (падман Лізы) і карыслівыя ўчынкі Эраста (жаніцьба па разліку) супрацьпастаўляецца вернасці і шчырасці Лізы. Аднак усё ж такі тэма кахання як гамы пачуццяў цікавяць аўтара больш за ўсё, дазваляючы ў поўнай меры стварыць твор сентыментальнага жанру.
Каханне Лізы і Эраста успыхвае пры першай сустрэчы. Эраст бачыць Лізу, якая гандлюе кветкамі, і практычна з першага погляду улюбляецца ў прыгожую дзяўчыну. Ліза таксама не можа забыцца таямнічага незнаёмца. Пазней Эраст знаходзіць дом Лізы, дзе яна жыве са сваёй маці. Ён просіць у яе маці дазволу надалей купляць усе кветкі, сабраныя дзяўчынай, і «Ёй не трэба было б часта хадзіць у горад, і ты не прымушаная будзеш з ёю расставацца. Я сам па часах магу заходзіць да вас ».
Эраст захапляецца чыстай, даверлівай і нявіннай дзяўчынай. Ён называе яе «Пастыркай» і «дачкой прыроды». Дзеля любові да яе ён гатовы пакінуць свецкае жыццё. Ліза таксама палюбіла Эраста. Маладыя людзі даюць адзін аднаму клятву вернасці. Ліза гатова дзеля яго хаваць іх адносіны ад горача каханай маці. Яны атрымліваюць асалоду ад таемнымі сустрэчамі і не могуць пражыць адно без аднаго і дня. Аднак неўзабаве да Лізе пасватаўся сын багатага селяніна. Эраст выступае супраць іх вяселля і абяцае Лізе, нягледзячы на розніцу паміж імі, ніколі не расставацца. Платанічнае каханне паміж імі скончылася і «Саступіла месца такім пачуццям, якімі ён не мог ганарыцца, і якія былі для яго ўжо не новыя». Эраст паступова губляе былую цікавасць да Лізе. Неўзабаве ён паведамляе ёй, што адпраўляецца ў ваенны паход. Ліза сумуе па сваім Эраста. І вось аднойчы яна выпадкова сустракае яго ў горадзе. Дзяўчына рада іх сустрэчы, але Эраст кажа, што, нягледзячы на сваю любоў, вымушаны ажаніцца на іншы.
Ліза не змагла перажыць гэта ўзрушэнне. Яна кідаецца ў сажалку, паблізу якое яны часта гулялі з Эраста. Так трагічна сканчаецца жыццё Лізы і гісторыя яе кахання.
Карамзін адным з першых у рускай літаратуры змог так ярка апісаць пачуцці і перажыванні герояў. Аповесць «Бедная Ліза» напоўнена тонкім псіхалагізмам, у ёй паказаны ўнутраны свет чалавека, яго перажыванні і жаданні.