Казка. Дзень нараджэння літары «А». І. Рогалева
Cказка-памочніца для вывучэння галосных літар
На свой дзень нараджэння літара А хацела запрасіць усе літары алфавіту. Але перадумала, таму што домік у яе быў маленькі, і 32 госця ў ім б не размясціліся. «Ах, ах», — уздыхнула яна і паклікала на свята самых любімых сяброў: літары І, Ы, О, Ё, Э, Е, У, Ю і літару Я, сваю лепшую сяброўку.
«А што мне купіць да святочнага стала?» — задумалася літара А па дарозе ў краму і вырашыла купіць кавун, абрыкосы, ананас і апельсінавы сок.
Першай на дзень нараджэння прыйшла літара У, якая ніколі не спазнялася. Яна не хацела, каб ёй казалі: «У-у, зноў ты спазнілася», таму што сама любіла казаць «у-у9raquo ;.
— Ух, ух, як я спяшалася, — літара У ўвайшла ў прыбрана упрыгожаную пакой.
Убачыўшы на стале адны садавіна, яна працягнула з маркотным тварам:
— У-у-у, зноў адны фру-у-кты. А я люблю кроп!
— А я ў наступны раз прыгатую салата з кропам, — суцешыла яе сяброўка.
— У-р-ра! — ўзрадавалася літара У. — Ух, ледзь не забылася падарыць табе падарунак, і яна дастала з скрынкі прас.
-Ах, які карысны падарунак! — ўзрадавалася прасу літара А.
— Ух, я рада, што ты рада, — радасна ўздыхнула У. — Да яго яшчэ прыкладаюцца вершы.
І яна прачытала:
Я твой маленькі сябрук.
Будзь са мною дружны,
— Ах, якія цудоўныя вершы і цудоўны падарунак! —
Літара А прыбрала прас у шафу. — Ты пакуль частуйся, а я зараз вярнуся.
Кветка не прымусіла сябе ўпрошваць і ўкусіла кавалачак ананаса.
— І хто тут частуюць, не дачакаўшыся астатніх ?! — закрычала літара І.
Літара У не заўважыла, як тая ўвайшла ў пакой.
— Як табе не сты-ы-дно? — Услед за ёю ўвайшла літара Ы.
Літары Ды i Ы былі неразлучныя і заўсёды хадзілі разам.
— Не злуйцеся, — сказала літара У, — мяне гаспадыня пачаставала.
— І дзе яна? — хорам спыталі сяброўкі.
— А я тут! — увайшла ў пакой нарядная літара А.
— У-у, якая ты прыгожая! — захоплена працягнула У.
— І якое ў цябе прыгожае сукенка! — усклікнула літара І. — І туфлікі! І банцік!
— І банцік! І туфлікі! І сукенка — усё вельмі прыгожае, — пацвердзіла Ы і працягнула літары А некалькі чаротаў, перавязаных сіняй стужкай, і сказала:
— Я хацела зрабіць табе падарунак з літарай ы.
— І яна нават хацела падарыць табе мыш, — засмяялася літара І, — але ў апошні момант вырашыў, што чарот лепш. — І гэты букет табе, — яна працягнула сяброўцы фіялетавыя касачы.
— Ах, ах, якія прыгожыя кветкі! — запляскала ў ладкі літара А.
— Эх, здаецца, я прыйшла пазней за ўсіх, — на парозе з’явілася літара Э. — Гэта табе.
Яна дастала з вялікага пакета маленькі пакет і дастала з яго фрукт, падобны і на яблык, і на ківі, і на маленькі ананас адначасова.
— Ух, што гэта? — выцягнула шыю літара У.
— Ах, што гэта? — ўразілася літара А.
— І што гэта? — строга спытала літара І.
— Гы, — хмыкнула літара Ы.
— Гэта — экзатычны фрукт! — сказала літара Э. — Мне яго даслаў з паштовым воблакам мой сябар, леапард Лео з плямістай лесу.
— Ах, перадай яму дзякуй! — літара А пайшла мыць экзатычны фрукт. — А вы пакуль сядайце за стол.
— Э-э, — нерашуча працягнула літара Э. Яна, наогул, была вельмі нерашучай.
— І што ты хочаш сказаць? — запыталася ў яе І.
— Э-э, давайце пачакаем ўсіх.
— Нас чакаць не трэба. Мы ўжо прыйшлі, — пачуўся вясёлы голас літары Ё.
Услед за ёй ўвайшлі літары Е, Аб і Ю. Апошняй з’явілася літара Я з яркім бантам на галаве. У руцэ яна трымала пакет з чырвонымі велізарнымі яблыкамі і рознымі ягадамі.
— Вось і я! — усклікнула яна і агледзела стол. — Кавун, ананас, абрыкосы! Я так і ведала, што на свяце будуць садавіна толькі на літару а, таму я прынесла яблыкі і ягады.
— О-о, како-о-й прыгожы святочны стол! — усклікнула літара О.
— Дзе ж вінаватая імпрэзы? — азірнулася літара Е. — Што-то яе не відаць.
— Э-э, — працягнула літара Э, — яна мые экзатычны фрукт, які даслаў з плямістай лесу мой сябар леапард Лео.
— О-о, фрукт з самага плямістых лесу! Напэўна, ён вельмі экзатычны! — прыйшла ў захапленне літара О.
— А мы цяпер яго паспрабуем, — сказала гаспадыня, уносячы вымытая і нарэзаны экзатычны фрукт.
— Але перад гэтым мы цябе павіншуем. Гэта табе ад мяне, — літара Ё ўручыла сяброўцы шчыльна закрытую кошык.
— У-у, там нешта цікавае, — літара У падышла бліжэй.
— Я ведаю — там падарунак на літару ё! — усклікнула літара Я. — Я зараз адгадаеце, што гэта.
— А мы зараз паглядзім … гэта … — гаспадыня адкрыла кошык і ўсе ўбачылі маленькага Вожыка.
— Ух, сапраўдны Вожык!
— Я ведала, што там Вожык!
— О-о, які мілы Вожык! — закрычалі госці наперабой.
— Не крычыце так, вы яго напалохала, — сказала літара Ю, і ўсё адразу супакоіліся. — Я таксама хачу павіншаваць літару А.
І яна ўручыла сяброўцы спадніцу ў гарошак.
— Ах, якая прыгожая спадніца! Дзякуй! — літара А закружылася па пакоі. «Ах, літары Ю будзе прыемна, калі я адразу надзену яе падарунак», — падумала яна і пайшла пераапранацца.
Госці тым часам расселіся за сталом. Літара О села насупраць Ё, У насупраць Ю, Э насупраць Е, І наадварот Ы, а літара Я села на чале стала.
— Ой, чаму ты села на месца гаспадыні? — засмуцілася літара О.
— Гэта не справядліва, — падтрымала яе літара Э.
— Я не падумала, — пачырванела літара Я і перасела.
— Ах, як вы ўсё добра размясціліся! О — насупраць Ё, У — насупраць Ю, Э — насупраць Е, І — побач з Ы, а я сяду насупраць Я, — праспявала літара А, вярнуўшыся ў новым уборы. — А цяпер частуйцеся.
— О, выдатная думка! — усклікнула літара О. — Але толькі пасля таго, як падару табе падарунак.
І яна дастала з сумачкі маленькую цацачную авечку ў акулярах.
— Авечка ў акулярах, таму што ў яе дрэнны зрок, — патлумачыла яна.
— Ах, якая цудоўная авечка!
— Эх, якi мiлы цацка!
— Ух, якая сімпатычная авечка ў акулярах!
— Я ведала, што Аб падорыць авечку ў акулярах!
Літары ўзнялі такі шум. Авечка усім вельмі спадабалася.
Нарэшце, госці ўзяліся за пачастунак. Усё было вельмі смачна, толькі экзатычны фрукт апынуўся кіслым. Літары вырашылі, што ён яшчэ не даспеў.
— Э-э, а дзе твой падарунак? — шэптам спытала літара Э у літары Е.
— За акном, — ціха адказала тая.
Літара Э паглядзела ў акно і ўбачыла, што сяброўка ўпрыгожыла паветранымі шарамі елка, якая расла каля дома.
— Эх, як прыгожа, — яна пляснула рукамі. — Паглядзіце ў акно!
Літары кінуліся да акна.
— Гэта святочная елка! Мой падарунак! — сказала літара Е.
— Ах, я і марыць не магла пра такі падарунак! — літара А кінулася абдымаць сяброўку.
— Я не ведаю, навошта прыбіраць елку ў дзень нараджэння ?! — абурылася літара Я. — Елка ўпрыгожваюць на Новы год.
— А мне падабаецца! — сказала літара А.
— І мне, — падтрымала яе літара І.
— О-о, гэта вельмі арыгінальны падарунак! — ацаніла прыбраную елку літара О.
— Эх, я б таксама не адмовілася ад такой прыбранай елкі ў дзень нараджэння! — уздыхнула літара Э.
— А хадзем вадзіць вакол елкі карагод, — прапанавала літара А.
— Ура! Ура! — ўзрадавалася літара У, і першая выбегла на вуліцу.
Услед за ёй кінуліся астатнія.
Літара А выйшла апошняй. У руках у яе была кошык з вожыкам.
— А ты не пакрыўдзішся, калі я выпушчу Вожыка пад елка? — спытала яна ў літары Ё.
— Канечне не! — абазвалася яна.
Вожык, апынуўшыся на волі, хутка ўцёк.
А літары, узяўшыся за рукі, пачалі вадзіць вакол ўпрыгожанай ёлкі святочны карагод, складаючы на хаду песеньку:
— Нельга было адарваць вачэй — гэты дзень яго нараджэння!
Хоць цяпер не Новы год,
Але мы водзім карагод
Каля ўбранай елі пасярод тыдня.
Бо літара А нас на свята паклікала!
Ах, ох, ух, эх! Чуеш наш вясёлы смех ?!
Потым усе пілі гарбату з тортам, які даслала літара Р. Да падарунку прыкладалася паштоўка са вершыкам: «Ра — ро — ру — рю, торт на свята вам дарю!»
Увечары задаволеныя госці разышліся па хатах. Кожнай літары ветлівая гаспадыня падарыла па паветраным шарыку. Апошні ярка-чырвоны шар дастаўся літары Я.
Святочная елка стала звычайнай елкай, але затое да яе вярнуўся Вожык, які жыве там да гэтага часу.
Літара А праводзіла гасцей, вымыла посуд, пасадзіла ў гаршчок семечка з экзатычнага фрукта і легла спаць зусім шчаслівая.
Казкі пра літару А
Невялікія казкі пра літару А. Калі аўтар вядомы — я яго паказваю. Казкі напісаны не мной, а ўзятыя з адкрытых крыніц. Калі я парушаю чыесьці аўтарскія правы — просьба паведаміць мне пра гэта.
— Сынок, гэта літара А, — сказала мама.
— Яна не цацка, а я люблю гуляць, — адказаў хлопчык злосна.
— Зрабі з мяне дом. Дзве палачкі буданчык, пасярэдзіне — перакладзіна, — прапанавала літара А.
— Унізе я пастаўлю аўтобус, а на перакладзіну — акварыум, — пагадзіўся хлопчык.
— На даху можа жыць бусел, а пад дахам мы павесім абажур, — падхапіла літара А.
— А на абед у нас будуць ананасы і апельсіны, — сказаў хлопчык.
— Я прывязу іх з Афрыкі на аэраплане, — адказала літара.
— Ты цікавей цацак, літара А, — засмяяўся хлопчык.
Раскажы, што б ты змясціў у домік з літары А?
Пра антылопу і літару А
Адна Антылопа гуляла па выспе і ўбачыла домік. «А! — сказала яна. — Тут нехта жыве!»
Каля хаткі яна заўважыла ягодку і зноў сказала: «А-а! Тут нешта расце!»
Увечары антылопа паспрабавала намаляваць хатка і ягодку на пяску, каб расказаць пра іх сваім дзецям — маленькім антылопы.
Яны паглядзелі на малюнкі і таксама сказалі: «А-а-а! Вось што ёсць на востраве!»
А потым назвалі гэтыя значкі літарай А. Значок-домік — вялікі літарай «А», а значок-ягодку — маленькай «а». І ўсё!
Выберы патрэбную літару: АnbspБnbspВnbspГnbspДnbspЕnbspЁnbspЖnbspЗnbspИnbspЙnbspКnbspЛnbspМnbspНnbspОnbspПnbspРnbspСnbspТnbspУnbspФnbspХnbspЦnbspЧnbspШnbspЩnbspЪnbspЫnbspЬnbspЭnbspЮnbspЯnbsp