Камедыя Грыбаедава «Гора ад розуму» — выдатны твор рускай і сусветнай драматургіі. Аўтар ставіць і дазваляе важныя для яго часу праблемы: аб дзяржаўнай службе, пра патрыятызм, пра чалавечыя ўзаемаадносіны. Ён паказвае гора разумнага чалавека, вымушанага жыць у чужым яму грамадстве.
Галоўны герой камедыі — Аляксандр Андрэевіч Чацкі. Гэта малады, адукаваны дваранін. Ён высакародны, сумленны, разумны. Яго дзівяць пустата і пошласць жыцця Маскоўскага таварыства. Галоўны герой выкрывае яго заганы: Лісьлівасьць перад вышэйстаячымі, падуладнасць і угодніцтва. Чацкі хоча служыць Айчыне, а не нейкім «асобам»: «Служыць бы рады, прыслугоўваць моташна». Ён асуджае маскоўскіх дваран, якія імкнуцца «набраць настаўнікаў паліцы, лікам поболее, коштам танней». У гэтым грамадстве Чацкі — чужы чалавек. Ён апынуўся змагаром-адзіночкай. Змучаны гэтай барацьбой, ён з’язджае:
Бягу, ня азірнуся, пайду шукаць па свеце,
Дзе абразе ёсць пачуццю куток.
Карэту мне, карэту!
У Молчалина няма за душой нічога, акрамя халоднага разліку. І, я думаю, ён дасягне сваёй мэты ў фамусовском грамадстве. Чацкі мае рацыю:
Бо сягоння любяць бязмоўных.
11524 чалавека прагледзелі гэтую старонку. Зарэгіструйся або увайдзі і даведайся колькі чалавек з тваёй школы ўжо спісалі гэта сачыненне.
/ Складанні / Грыбаедаў А.С. / Гора ад розуму / Чацкі і Молчалин
Глядзі таксама па твору «Гора ад розуму»:
Мы напішам выдатнае складанне па Вашым замове ўсяго за 24 гадзіны. Унікальнае складанне ў адзіным экземпляры.
Чацкі і Молчалин. Параўнальная характарыстыка герояў
А. С. Грыбаедаў нарадзіўся ў Маскве ў сям’і адстаўнога вайскоўца. Паступае на філасофскі факультэт у Маскоўскі універсітэт. Сканчае яго, затым паступае ў Калегію замежных спраў.
У 1820 году прыступае да ажыццяўлення задумы камедыі «Гора ад розуму». У сувязі з працай камедыю заканчвае толькі праз некалькі гадоў.
«Гора ад розуму» трымаецца нейкім асабняком ў літаратуры і адрозніваецца маладжавая, свежасцю і з’яўляецца ўзорным творам. У ім няма ніводнага бледнага плямы, ніводнага старонняга, лішняга рыскі і гуку. Усе дэталі не выдуманыя, а ўзятыя з маскоўскіх гасціных і перанесены ў кнігу.
Камедыя «Гора ад розуму» — адно з самых яркіх твораў не толькі пісьменніка, але і ўсёй літаратуры.
Асноўны канфлікт камедыі — сутыкненне кансерватыўнага дваранскага грамадства з светам новых людзей. Да грамадству належыць Молчалин, да «новых людзей» з упэўненасцю можна аднесці Чацкого. Бясспрэчна, Чацкі галоўны герой, ён не толькі разумнейшы за ўсіх іншых, але і станоўча разумны. Яму належаць 300-400 душ, і ён вяртаецца пасля адпачынку на кіслых водах у Маскву. Да яго прыезду Масква была носьбітам старых поглядаў (горад тыраніі грамадскай думкі і пакланення перад мундзірам і чынамі). Абараняў гэты горад Фамусов, а прыслугоўваць ў яго Молчалин. На думку аўтара, у адрозненне ад Чацкого, гэта галоўны адмоўны персанаж камедыі, дурны палюбоўнік і сардэчны сябар Соф’і. Але мне знаёмыя ў ім гэтыя рысы, бо ўсё часам бегаюць у пошуках уражанняў за процілеглым падлогай. Гэта значыць адной ён кажа адно, а другі — іншае. Гэты подлы чалавек, у якога няма нічога святога, спраўна выконвае запавет бацькі: «дагаджаць усім людзям без выключэнняў», нават «сабаку дворніка, каб ласкавая была».
Чацкі — чалавек сумленны, шчыры, здольны цвяроза і незалежна мысліць, бачыць заганы і супярэчнасці свайго грамадства. Асабліва яскрава паказвае Грыбаедаў гэтыя якасці, супрацьпастаўляючы Чацкого нізкага падхалімаў і крывадушнікаў маўклівым.
Чацкі, прыехаўшы, адразу адпраўляецца да Соф’і ў надзеі знайсці адказ на ранейшыя пачуцці — і не знаходзіць. Але яго ўразілі дзьве перамены: яна незвычайна папрыгажэла і астудзела да яго — таксама незвычайна. У яго ўзнікае сумнеў, што яна закаханая. Ён спрабуе даведацца, хто гэта, і па магчымасці вярнуць пачуцці і размяшчэнне Соф’і.
Чацкі -сторонник новых разваг пра жыццё, ён не імкнецца кагосьці пераканаць. Ён выступае за ўвядзенне новых парадкаў і таму з самага пачатку непрыхільна ставіцца да членаў фамусовского грамадства і Молчалину ў тым ліку. Спачатку Чацкі ўсім прыходзіцца па душы. За яго нават хочуць выдаць дачку адной графіні, але тая, даведаўшыся пра тое, што ён не вельмі багаты, абвяргае гэта. Молчалин ж прабіваецца па жыцці сам. Ён служыць сакратаром у Фамусова. У сцэне балю ён паслужліва ўсхваляе шпіцы Хлястова, чым заслугоўвае яе размяшчэнне.
На працягу ўсёй камедыі працягваецца сюжэтны матыў «падзення»: Чацкі, ледзь з’явіўшыся ў доме, распавядае, што па дарозе падаў шмат разоў. Але падзенне маўклівага з каня, пры весці пра які Соф’я пазбаўляецца пачуццяў, «рыфмуецца» з ўзорным падзеннем фамусовского дзядзькі Максіма Пятровіча: «Упаў ён балюча — ўстаў выдатна». Гэта упісвае яго ў тую нязменную маскоўскую традыцыю, супраць якой выступаў Чацкі.
Молчалин бачыць сэнс жыцця ў сваім дабрабыце: «і ўзнагароджанне браць, і весела пажыць». А Чацкі марыць аб бескарыслівым служэнні айчыне, пра тое, каб прынесці карысць народу, які ён паважае і лічыць «разумным і бадзёрым». У той жа час ён пагарджае сляпое чынашанаванне, угодніцтва, кар’ерызм. Ён «служыць бы рады», але яму «прыслугоўваць моташна».
Адзінае, для чаго ён прыехаў у Маскву, — гэта ўбачыць Соф’ю. А калі ён даведаецца, што яна закахана ў Молчалина, пачынае ўсяляк-небудзь ад яго.
У выніку Соф’я застае маўклівых ў абдымках сваёй служанкі Лізы. Чацкого, які знаходзіўся сам-насам з Соф’яй, пасля гэтага ўбачыў Фамусов і палічыў, што гэта спатканне. Чацкі павінен пакінуць дом і з’ехаць.
Па сутнасці, ніхто з іх не выйграў. Чацкі з’ехаў, расчараваўшыся, Молчалин пакінуў дом у сарамліва становішчы.
Мараль камедыі такая: ва ўсім, што атрымаем мы ад жыцця дрэннага, часам вінаваты наш розум. (Самы лепшы прыклад — Чацкі.)
«Гора ад розуму» з’явілася раней Анегіна, Пячорын, перажыло іх, прайшло цэлымі гогалеўскі перыяд і пражыве яшчэ шмат эпох.
28894 чалавека прагледзелі гэтую старонку. Зарэгіструйся або увайдзі і даведайся колькі чалавек з тваёй школы ўжо спісалі гэта сачыненне.
/ Складанні / Грыбаедаў А.С. / Гора ад розуму / Чацкі і Молчалин. Параўнальная характарыстыка герояў
Глядзі таксама па твору «Гора ад розуму»:
Мы напішам выдатнае складанне па Вашым замове ўсяго за 24 гадзіны. Унікальнае складанне ў адзіным экземпляры.