ЕГЭ 2018. Як напісаць сачыненне — разважанне Смеласць і Баязлівасць паводле твора Уладзіміра Железникова "Чучело9quot ;?
Пра што пісаць у сачыненні Смеласць і Баязлівасць па творы Пудзіла?
аповесць Железникова "Чучело9quot; гэта амаль цалкам гісторыя адвагі і баязлівасці, вернасці і здрады, крывадушнасці і подласці і разам з тым сумленнасці і справядлівасці.
Адзін з галоўных герояў аповесці Дзімка Самоў, быў разумным і ў той жа час слабахарактарным хлопчыкам, хоць да пары да часу хаваў сваю слабахарактарнасць пад знешняй незалежнасцю. Але як толькі пачыналіся нейкія сур’ёзныя падзеі, Дзімка трухаў і ўцякаў ад адказнасці. Ён спалохаўся брата Валько, ён спалохаўся настаўніцы, ён спалохаўся сваіх хлопцаў, і мала таго, чтон баяўся ўсіх і ўсё, ён пры гэтым ахвотна браў віну на плечы дзяўчынкі, галоўнай гераіні Ленка Бессольцевой.
А як раз Ленка была вельмі смелай дзяўчынкай, якую цкавалі і крыўдзілі проста так, ад звычайнай дзіцячай жорсткасці, калі не любяць усіх, хто хоць неяк выбіваецца з агульнай кампаніі. Між тым Ленке заўсёды было шкада трусоват Дзіму і яна, каб не бачыць яго страх, а чужой страх можа выглядаць жахліва і быць вельмі непрыемным чалавеку смеламу, часта брала на сябе віну Дзімы і пакрывала і апраўдвала яго ўчынкі. Толькі ў канцы аповесці яна зразумела, што ў гэтым хлопчыку няма нічога такога, за што яго можна было не толькі любіць, але нават паважаць.
І запозненае раскаянне ўжо нічога не значыла для Лянку.
Смеласць не бярэцца ў чалавеку невядома адкуль, яна ўзнікае ад адчування сваёй слушнасьці, а вось баязлівасць як раз з’яўляецца тады, калі чалавек няўпэўнены ў тым, што паступае правільна.
Адносіны ў класе, у які патрапіла Лена Бессольцева былі далёкія ад ідэальных. Пра сяброўства паміж вучнямі не было і гаворкі. Кожны думаў толькі пра сваю выгаду, пра тое, як бы паўстаць перад іншымі ў вобразе стромкага героя. Таму нядзіўна, што Ленку, якая была унучкай вядомага ў горадзе калекцыянера-заплаточника Мікалая Мікалаевіча, сталі цкаваць. Яна была занадта незалежнай, занадта адрознівалася ад іншых і плюс да ўсяго яна была вельмі смелай дзяўчынкай. Таму што нягледзячы на ўсю цкаваньне, не баялася пайсці супраць класа, не баялася выказаць сваё меркаванне. Смеласці ёй надавала адчуванне ўласнай правасці. яна нават некалькі разоў брала на сябе чужую віну.
Затое сярод астатніх вучняў смелых людзей не было. Усе глядзелі адзін на аднаго і рабілі так, каб не здавацца белай варонай. Гэта самая сапраўдная баязлівасць, обезличивание самога сябе ва ўгоду натоўпе. Асабліва вызначыўся Дзіма, які перш вельмі спадабаўся Лене. Ён праявіў сябе не толькі баязліўцам, але і здраднікам, дазваляючы цкаваць Лену, хоць і ведаў дакладна, што труцяць яе за тое, што здзейсніў ён.
Вядома скончылася ўсё справядліва. Баязлівасць была пакарана, усе ганебныя таямніцы класа раскрытыя і многія дзеці выпрабавалі згрызоты сумлення, якія дазваляюць спадзявацца, што ў будучыні яны ўсё ж такі стануць сапраўднымі людзьмі і нікому не дазволяць сабой памыкаць.
Бо баязлівасць -гэта калі чалавек дазваляе вяршыць над сабой несправядлівасць, а сапраўдная смеласць — гэта здольнасць ўзяць чужую віну на сябе, віну слабога чалавека.
Сачыненне-разважанне на тэму здрада, праблема здрады
15.3. Сачыненне-разважанне на тэму Дружба, здрада ОГЭ
Што такое сяброўства? Дружба — узаемаадносіны паміж людзьмі, пабудаваныя на даверы і адданасці. Гэта адна з вечных каштоўнасцяў людзей, якая заснавана на разуменні і гатоўнасці заўсёды прыйсці на дапамогу. Сябруюць розныя па характары людзі, але іх павінны аб’ядноўваць аднолькавыя жыццёвыя каштоўнасці. Абавязковыя прыкметы дружбы, на мой погляд, — ўзаемнасць, давер і цярпенне. Так я разумею слова «сяброўства», але ў рэальным жыцці ўсё не так гладка.
Напрыклад, у тэксце В. Железникова Лянку аказваецца адданай сваім сябрам. І падобныя выпадкі ў жыцці людзей не рэдкасць. Але не ўсе людзі здольныя гэта перажыць, хоць тыя, хто ўсё ж спраўляецца з сітуацыяй, назаўжды запомняць горыч і крыўду. «Вецер мінулага» «будзе хвастаць» іх «па твары». Ленка апынулася моцным чалавекам, здольным падняцца пасля такой крыўды і знявагі, здольным застацца міласэрным і адданым сябрам.
здрада, на жаль, не рэдкасць у нашым свеце. Магчыма, людзі проста не заўсёды здольныя пераступіць праз свае заганы і зразумець, што ж такое дружба. Я ведала людзей, якія прабачалі здрада і маглі працягваць сяброўства з чалавекам, які падмануў іх давер. Але я на асабістым вопыце ведаю, што дараваць такое няпроста і што, нават калі цяпер вы працягваеце зносіны, у душы адданага чалавека заўсёды будзе панаваць адзінота і, магчыма, нават недавер. Вельмі складана вяртацца да ранейшых адносінам пасля падобнага. Але я думаю, што дружба, сапраўдная дружба, калі-небудзь дасць шанец адданаму чалавеку зноў адчуць паўнавартаснасць і цэласнасць сваёй душы.
Такім чынам, я думаю, што сяброўства — гэта вельмі складаныя ўзаемаадносіны, на якія здольны не кожны. (237 слоў)
Кракулева Маргарыта, вучаніца С.Н.Мищенко.
Сачыненне-разважанне 15.3 на ОГЭ здрада Крыніца | кастрычнік 2015
Сачыненне на тэму здрада
Што такое здрада? Здрада ёсць парушэнне вернасці каму-небудзь ці невыкананне доўгу перад чым-небудзь. У здрады заўсёды ёсць цана. Чалавек аддае сабе справаздачу ў тым, якая карысьць яго ён атрымлівае, здзейсніўшы ці не здзейсніўшы тое ці іншае дзеянне. Але часцей за ўсё выгада ад здрады значна ніжэй, чым каштоўнасці, ідэалы, перакананні, якія здраджваюць.
Што хацеў займець Сережка Лявонцьеў, аддаючы свайго сябра? Ўсеагульнае прызнанне? Вядомасць? У любым выпадку, займеўшы што-небудзь з гэтага, ён губляе давер аднаго з самых блізкіх людзей, ён губляе давер свайго лепшага сябра. Ўчынак, дасканалы Сяргейкам, настолькі моцна колечит душу галоўнага персанажа тэксту, што звычайная і штодзённае фраза «вам такі-то перадае прывітанне» ўводзіць яго ў здранцвенне. Галоўны герой хоць і спрабуе апраўдаць свайго былога сябра, але глыбока ў душы ён разумее, што гэта было самую сапраўдную здраду з яго боку. Душэўныя раны па-ранейшаму сыходзяць крывёй і не спяшаюцца зацягвацца.
Здрада ёсць здрада. Вось дзе мы бачым аўтарскую пазіцыю. Хоць Сярожа і ратуе свайго сябра на рыбалцы, наступнымі дзеяннямі ён бурыць свой вобраз героя. Ён здзяйсняе нізкі ўчынак.
Я не магу не пагадзіцца з аўтарам, бо ў дружбы ёсць свае законы, якія трэба выконваць, і ў першую чаргу трэба памятаць, які боль можна нанесці блізкаму сябру, здзейсніўшы тое ці іншае дзеянне. Трэба ўмець сябраваць ..
Здрадзіць можна і свой баявы полк, нават Айчына, як зрабіў Аляксей Швабрин з аповесці А.С.Пушкіна «Капітанская дачка». Калі Швабрин разумее, што аблогі крэпасці не ўтрымаць, то ён кідае сваіх таварышаў і пераходзіць на бок Пугачова. Таксама ён і здраджвае каханую дзяўчыну, якая адмовіла яму ў блізкасці, і свайго сябра, Пятра Грынёва. Гэтага цалкам дастаткова, каб пакутаваць на пакутамі сумлення да канца свайго жыцця. Але факт, што такі дробны здраднік, як Швабрин, у поўнай меры ўсведамляе ўсю нізасць сваіх подлых учынкаў.
Здрада можна ўбачыць у аповядзе М.А.Шолахава «Лёс чалавека». Крыжнев гатовы выдаць сяброў дзеля свайго жыцця. »Свая кашуля да цела бліжэй» — кажа ён. Супраць яго выступае Андрэй Сакалоў, праўдзівы салдат, гатовы аддаць ўласнае жыццё за таварышаў і Радзіму. Ён забівае гэтага ўбогага здрадніка, тым самым не даўшы выдаць іх камандзіра атрада. Пасля гэтага Сакалоў нават не адчувае жалю, а толькі агіда: «… быццам не чалавека, а нейкага гада паўзучага душыў …».
здрада — самы нізкі ўчынак чалавецтва. Ён б’е больш балюча всего.Поэтому ніколі не смейце парушаць клятву вернасці, дадзеную блізкім людзям, чаго б гэта Вам не варта было. Бо слава, багацця, поспех не прынясуць Вам сапраўднага шчасця, якое Вы можаце выпрабаваць разам са сваім родным чалавекам ..
што такое здрада складанне Крыніца | кастрычнік 2015
Сачыненне-разважанне на тэму здрада, праблема здрады
здрада… Ці ледзь не самае страшнае, што можа здарыцца ў жыцці чалавека. Здрада — гэта амаль як смерць. Смерць даверу і блізкасці. Здрада — гэта быццам наўмыснае прыніжэньне блізкага чалавека.
Што менавіта з’яўляецца здрадай? Бо ўсе мы часам падманваем блізкіх, але звычайна гэта не здрада, а ўсяго толькі спроба не пакрыўдзіць або нежаданне пасварыцца. На маю думку, здрада — гэта свядомы падман чаканняў чалавека на рахунак цябе. Напрыклад, ты ўгаворваеш таго, хто лічыць цябе сябрам, што абавязкова пойдзеш з ім у лякарню, таму што ён вельмі хвалюецца, але ўжо ў той момант ведаеш, што нікуды не пойдзеш і нават не папярэдзіш. Гэта значыць здрада — гэта свядомая хлусня аб тым, што чалавек можа на цябе разлічваць.
Так ва ўсім — у дружбе, каханні, на працы — у любых адносінах паміж людзьмі. Рана ці позна пра здраду становіцца вядома, і чалавеку будзе вельмі балюча, таму што ён будзе ведаць, што доўгі час да яго ставіліся няшчыра.
Чаму людзі здраджваюць? Мабыць, на тое існуюць дзве асноўныя прычыны. Першая — чалавеку абыякава, што іншаму будзе балюча. А другая — у яго не хапае смеласці сказаць прама, што больш не любіць ці не хоча мець зносіны як раз з-за таго, што баіцца зрабіць балюча неабыякаваму чалавеку, з якім не хоча працягваць адносіны.
Кажуць, горш за ўсё, калі чалавек здраджвае самога сябе, сваіх погляды і жаданні. Гэтым ён ставіць свае сапраўдныя патрэбы ніжэйшыя за тыя, што навязваюць яму звонку. Адмовіўшыся ад сябе, можна атрымаць грошы, вядомасць ці яшчэ што-то, але калі гэта на самай справе не тое, чаго ты хочаш, які ў іх сэнс?
Здраднікі жылі ва ўсе часы. Часта знаходзіліся людзі, якія дзеля ўласнай выгады адчынялі вароты роднага горада ворагам. Аднак, я ўпэўнены, што на чужым няшчасці шчасця не пабудаваць, і ўсё дрэннае вяртаецца да чалавека, стварыў зло. Так, я лічу, што здрада — гэта зло, на якое ідзе слабы чалавек, які не ўмее дамагчыся свайго годным спосабам.
Я не веру, што можна аддаць «выпадкова», проста зрабіўшы нешта, не думаючы пра наступствы. Калі здарылася менавіта так, то гэта можна назваць глупствам, памылкай, легкадумнасцю і, хутчэй за ўсё, дараваць.
Заўсёды цяжка судзіць пра такое паняцце як здрада. Магчыма, у людзей ёсць апраўдання, аднак душэўная боль таго, каго здрадзілі, будзе жыць у яго сэрца заўсёды. Ды ніхто і не кажа, што жыццё — простая штука. Я спадзяюся, што сумленнасць і шчырасць у адносінах паміж людзьмі, маральнасць і проста спачуванне адзін да аднаго — верны спосаб пазбегнуць здрады .
Сачыненне на тэму здрада | кастрычнік 2015
Сачыненне на тэму праблема здрады
Выратаваў Сярожа Лявонцьеў свайго сябра ці ўсё ж аддаў? Менавіта над гэтым пытаннем прымушае задумацца сваіх чытачоў М.Г.Худяков.
Аўтар распавядае канкрэтны выпадак з жыцця. Два сябра адправіліся на рыбалку, адзін выпадковым чынам параніўся. Хлапчук вырашыў, што ён можа ад гэтага памерці, у сувязі з чым, ён распавёў Завушніцы Лявонцьеву, у момант яго дапамогі, аб сваёй таямніцай любові да аднакласніцы. Па словах аўтара, Сярожа быццам з поля бою цягнуў свайго параненага таварыша, сапраўды гераічны ўчынак, але як стала вядома, С. Лявонцьеў апынуўся здраднікам, распавёўшы ўсім аднакласнікам таямніцу свайго сябра.
Аўтарская пазіцыя ясная. Здрада — горшае чалавечае якасць. Душэўныя раны нашмат больш балюча фізічных. У сувязі з здрадлівым учынкам Сярожы Лявонцьева ў адносінах да свайго сябра, гераізм хлапчукі застацца ў ценю.
Я цалкам згодны з аўтарам. Сярожа Лявонцьеў падхарашыў свой гераізм за кошт прыніжэння ўласнай аднаго, не падумаўшы аб наступствах.
праблема здрады вельмі часта закранаецца ў літаратурных творах. Да прыкладу, у прозе Сяргея Львова «Сябар майго дзяцінства» Юры вырашыў падзяліцца са сваім сябрам Аркадзем Басава таямніцай першага кахання. Той аддаў гэты давер, выставіўшы свайго сябра на ўсеагульны посмещище. А.Басов стаў пісьменнікам, але такія якасці, як подласць і ганебны ў ім не памерлі.
Гаворачы аб подлых і ганебных людзях, успамінаю героя рамана А.С.Пушкіна «Капітанская дачка» — Швабрина Аляксея Іванавіча. Гэта чалавек, цалкам страчана якое-небудзь уяўленне аб гонару. Для яго здрадзіць нічога не варта. У той момант, калі Белогорск крэпасць пераходзіць пад валоданне Е.Пугачёва, А.Швабрин пераходзіць на бок бунтаўнікоў.
Такім чынам, М.Худяков закрануў актуальную праблему ў сваім тэксце. Пакуль жывуць людзі, будзе жыць такое якасць, як здрада. Кожны чалавек сам для сябе вырашае: захаваць сваю годнасць ці ж стаць здраднікам дзеля сваёй выгады ..
Праблема здрады Па М.Г.Худякова Крыніца | кастрычнік 2015
Сачыненне-разважанне на тэму здрада, праблема здрады
Здрада. Ці ёсць гэтаму ўчынку прабачэнне? Ды ўвогуле, што гэта такое?
Васіль Міхайлавіч Надыршин — сучасны пісьменнік публіцыст, аўтар тэксту «пра новенькага хлопчыка», у якім і распавядаецца аб негатыўных учынках. Адзін з якіх — здрада з боку аднакласніка.
У тэксце намаляваныя дзве галоўныя праблемы: Здрады і самасцвярджэння асобы ў калектыве. Іх можна аб’яднаць у адну, таму што часцяком здрада адбываецца для самасцвярджэння.
Тыповая сітуацыя: новенькі хлопчык з’яўляецца ў незнаёмай для яго школе, і каб кампанія аднакласнікаў прыняла яго, ён павінен прайсці «прапіску» — «б’юць несур’ёзна … традыцыя такая.» Цудам уворачиваясь ад бойкі, герой сыходзіць. Уся надзея застаецца на суседа па парце нашага новенькага, які павінен вывесці яго з дому. Запрашаючы яго да сябе ў госці, на падставе таго, што ў яго хварэе брат, герой згаджаецца. Але выйшаўшы на вуліцу, ён бачыць кампанію аднакласнікаў, якія былі ў змове з яго «сябрам» …
На думку аўтара, немагчыма апраўдаць здрада чалавека. З дапамогай здрады нельга дамагчыся павагі ў добрай кампаніі, у рэшце рэшт гэта прывядзе да самаразбурэння асобы. сапраўдная павага выклікае самастойны ўчынак чалавека, а не выкананае патрабаванне большасці.
З В.М. Надыршиным я абсалютна згодная. Здрада немагчыма дараваць. Перш чым нешта зрабіць, трэба падумаць аб наступствах. А здрада гэта ўчынак, які не мае апраўдання.
Праблема самасцвярджэння асобы і здрады прадстаўлена ў шматлікіх рускіх творах.
Вядомая аповесць А.С. Пушкіна «Капітанская дачка». Швабрин — адзін з адмоўных герояў, афіцэр, паўстае перад намі як здраднік. Каб выратавацца ад смерці, ён парушае вернасць прысязе і пераходзіць на бок ворага. Гэта цалкам абдуманы ўчынак.
Таксама твор Н.В.Гогаля «Тарас Бульба». здрада з боку малодшага сына Тараса — Андрэя. Ён улюбляецца ў дачку польскага военачальніка. Бацька не вытрымлівае таго, што сын здраджвае Радзіму, і забівае яго са словамі: «Я цябе спарадзіў, я цябе і заб’ю!»
што такое здрада складанне | кастрычнік 2015
папулярныя сачыненні
Сачыненне на тэму. Сачыненні ў дапамогу школьнікам.
Падзяліцеся з сябрамі
Калі матэрыялы нашага сайта апынуліся для вас карыснымі, падзяліцеся спасылкай на наш праект са сваімі сябрамі!