Вершаваны раман «Яўген Анегін» пакарыў сэрцы тысяч людзей. Сам А. С. Пушкін лічыў яго сваім лепшым творам. Таму і Таццяна Ларына з’яўляецца самай вядомай гераіняй пісьменніка.
З Таццянай мы знаёмімся ў вёсцы, у маёнтку яе бацькоў. Яна верыць снам, прыкметах, варожбам, любіць зіму і катанне на санках. Словам, шмат у чым нагадвае іншых рускіх дзяўчат. Але ў той жа час яна зусім іншая: не любіць рукадзелле, не гуляе з дзецьмі. У яе нейкая асаблівая ўнутраная жыццё. Гэтая адухоўленай натура любіць кнігі і ненавідзіць прытворства. І аўтар кожны раз захапляецца ёю.
Пушкін заўсёды згадвае прыроду ў тых радках, дзе гаворка ідзе пра Таццяну. Апісваючы стан яе душы, ён кожны раз падкрэслівае непарыўную сувязь дзяўчыны з прыродай. Такім спосабам Пушкін паказвае моцную сувязь вясковай дзяўчыны з народам, якую ён паважаў у людзях.
У рамане Таццяна не можа парваць сувязь шлюбу і вярнуцца ў вёску. І зноў пісьменнік вымалёўвае партрэт ідэальнай у яго разуменні дзяўчыны. Ён узвышае такія рысы як высакароднасць і шлюбную вернасць. Яго «мілы ідэал» цэніцца і па гэты дзень і вучыць сучасных дзяўчат маральнай чысціні.
Аўтару падабаецца падкрэсліваць індывідуальнасць Таццяны. Ёй не ўласцівыя сентыментальнасць і какецтва, як большасці яе аднагодак. Пачуцці яе заўсёды шчырыя і чыстыя, яна ніколі не прыкідваецца, а яе словы заўсёды ідуць ад сэрца. Да ўсяго іншага, аўтар захапляецца яе розумам. Высокі інтэлект дазваляе гераіні захаваць у горадзе маральнае аблічча. Гэта адчуваюць навакольныя і разумеюць яе перавагу. А. С. Пушкін прыдумаў ідэальны вобраз і не пераставаў ім захапляцца. Ён стварыў Таццяну Ларыну сапраўднай рускай жанчынай, якая валодае пачуццём уласнай годнасці.
Таццяна Ларына — «геніяльная натура», праўдзівы ідэал. Пісьменнік стварыў яе сур’ёзны лад і, здаецца, сам жа закахаўся ў яго. Але не ён адзін. У гэты маральны ідэал былі закаханыя мноства мужчын і нават жанчын. І, магчыма, буду закаханыя яшчэ тысячы чытачоў.
Складанне »Яўген Анегін — Пушкін» Таццяна Ларына — маральны ідэал Пушкіна (сачыненне)
вобраз Таццяны
Вобраз Таццяны ў творы «Яўген Анегін» вельмі своеасаблівы. Таццяна для Пушкіна — мілы ідэал. Перш за ўсё, Таццяна — гэта суцэльная натура. Натура гераіні ня шматскладовая, але глыбокая і моцная. У ёй няма гэтых балючых супярэчнасцяў, якімі пакутуюць занадта цяжкія натуры; Таццяна створана нібыта уся з аднаго суцэльнага кавалка, без усялякіх приделок і прымешак. Усё жыццё яе прасякнута той каштоўнасцю, тым адзінствам, якое ў свеце мастацтва складае высокае годнасць мастацкага твора. У характары Таццяны ёсць рысы, якія радняць яе з Анегіным, натура Таццяны дзівіць своеасаблівасцю і самабытнасцю. Таццяна «ў сям’і сваёй роднай здавалася дзяўчынкай чужы», адзінокай яна адчувае сябе і ў вёсцы, і ў вышэйшым сэце. Незадаволенасьць навакольнага асяроддзя выклікае ў Таццяны пачуццё тугі. Гэтак жа як і Анегін, Таццяна бачыла і разумела ўсю пошласць і пустэчу не толькі сядзібнага, але і маскоўскага і пецярбургскага дваранскага грамадства. Сваё жыццё яна хоча задаволіць не паводле звычаяў, прынятым у памешчыцкай асяроддзі. Яна жадае сама вырашыць свой лёс, вызначыць свой жыццёвы шлях. Яна хоча сама абраць спадарожніка жыцця. Гераіня марыць пра такога чалавека, які ўнёс бы ў яе жыццё высокае ўтрыманне, быў бы падобны на герояў яе любімых Романо. Такога чалавека, ёй здалося, яна знайшла ў Анегіне. Яўген адхіліў каханне Таццяны. Тое каханне прынесла ёй адны пакуты. Трагедыя Таццяны была ў тым, што ёй сустрэўся чалавек, які быў «эгаістам», хоць і «пакутуюць», «сумным дзіваком», які не мог унесці ў яе жыццё таго, пра што яна марыла.
Таццяна — простая правінцыйная дзяўчына, яна не прыгажуня і дзівіць уяўленне багаццем кантрасных чорт у характары. Задуменнасць і летуценнасць вылучаюць яе сярод памесных абывацеляў, яна адчувае сябе самотна сярод людзей, не здольных зразумець яе душэўных запытаў. Характар Таццяны не змяніўся, хоць жыццё прынесла ёй адны пакуты і яна не знайшла таго, да чаго імкнулася сваёй узнёслай душой. У яе характары ўжо з дзяцінства было такое, што адрознівала гераіню ад іншых дзяўчат яе круга. Яна не лашчылася да бацькоў, мала гуляла з дзецьмі, не займалася рукадзеллем, ня цікавілася модай. З дзяцінства Таццяна жыла сярод прыроды і любіла яе. Таццяна спрабуе вырвацца са звыклага для сельскай паненкі круга. Яна — першая! — піша ліст Анегіна. У Таццяны яе ўчынкамі кіруе «мяцежнае ўяўленне» сцішаць і накіроўваецца «розумам і воляю жывы». Таццяна мае цудоўныя рысы: летуценнасць, любоў да прыроды, рамантычная вера ў прадчування і прызначэння. Прыцягваюць яе маральныя якасці: душэўная прастата, шчырасць, без прыўкрасаў. Ёсць у гераіні і яшчэ велізарная перавага: Таццяна блізкая да нацыянальнай і народнай глебе. Ўжо самім імем гераіні, распаўсюджаным у той час галоўным чынам у простым народзе, Пушкін хоча падкрэсліць блізкасць Таццяны да народнай масе. «Руская душою», па характарыстыцы паэта, Таццяна любіла родную прыроду і народныя звычаі. Праз дваровых дзяўчат і, асабліва праз няню, яна пазнаёмілася з народнай паэзіяй і палюбіла яе. Таццяна «думае пра сяляне», дапамагае бедным. Таццяна Ларына пачынае сабой галерэю выдатных вобразаў рускай жанчыны, маральна бездакорнай, дакладнай абавязку, якая шукае глыбока змяшчае жыцця.
У сцэне апошняга спаткання Таццяны з Анегіным яшчэ паўней раскрываюцца яе высокія душэўныя якасці: маральная бездакорнасць, праўдзівасць, вернасць абавязку, рашучасць. Прайшоў час, Таццяну выдалі замуж, хоць у яе сэрца па-ранейшаму жыве першае каханне. Але яна застаецца верная свайму абавязку. Анегін, такі разумны і тонкі, не змог своечасова ацаніць бясцэнны дар любові, пасланы яму Богам. Блізкасць да сялян, моцны ўплыў няні, выхоўвалі ў Таццяне прастату, шчырасць, цвёрдыя асновы маральнасці, вернасць абавязку і дэмакратызм настрояў. Таццяна — натура зусім верагодная, яна жыве пачуццямі, а не розумам. Сустрэўшы Анегіна, які настолькі цалкам ўжыўся ў вобраз літаратурнага героя, што перастаў заўважаць рэальнасць, Таццяна закахалася ў яго. Але відавочна таксама тое, што іх саюз быў немагчымы. Жыццё застаецца жыццём, а літаратура — літаратурай, грань паміж імі існуе, і разбурыць яе нельга.
Трэба аддаць належнае генію рускай літаратуры А.С. Пушкіну, які здолеў стварыць такі выдатны вобраз верны абавязку, які шукае натуры, якая дзівіць сваёй цэласцю.
45961 чалавек прагледзелі гэтую старонку. Зарэгіструйся або увайдзі і даведайся колькі чалавек з тваёй школы ўжо спісалі гэта сачыненне.
Рэкамендуем эксклюзіўныя работы па гэтай тэме, якія запампоўваюцца па прынцыпе «Адно складанне ў адну школу»:
Таццяна — мілы ідэал Пушкіна (па рамане А.С. Пушкіна «Яўген Анегін»).
Параўнальная характарыстыка сясцёр Ларыных па рамане А. С. Пушкіна «Яўген Анегін».
/ Складанні / Пушкін А.С. / Яўген Анегін / Вобраз Таццяны
Глядзі таксама па твору «Яўген Анегін»:
Мы напішам выдатнае складанне па Вашым замове ўсяго за 24 гадзіны. Унікальнае складанне ў адзіным экземпляры.