Юшка — галоўны герой аднайменнага апавядання Платонава. Гэтага чалавека, імя якога ніхто не ведаў, а ўсе звалі Юшкой, можна назваць юродзівых, блажэнным. Ён быў не такім, як усе. Маленькі, трохі слабаваты, амаль сляпы, Юшка выклікаў гідлівасць і жаль, змешаную з пагардай. Ніхто не ўспрымаў гэтага саракагадовага чалавека ўсур’ёз: ні дзеці, ні дарослыя.
Больш таго, дарослыя жыхары горада, дзе жыў Юшка, палохалі лёсам гэтага чалавека сваіх дзяцей: «Вось ты будзеш такі ж, як Юшка! — Вырасцеш, і будзеш хадзіць летам босы, а зімой у худых валёнках, і ўсё табе будуць мучыць … »
Людзі лічылі гэтага незласліва чалавека цалкам непатрэбным, бессэнсоўна якія жывуць на свеце: «Лепш бы ты памёр, Юшка, — казала гаспадарская дачка. — Навошта ты жывеш? «І калі Юшка казаў, што калі ён нарадзіўся, значыць, у ім ёсць патрэба, то ўсё толькі смяяліся.
Сваёй непадобнасцю, незласліва, ціхай любоўю да міру гэты чалавек выклікаў у людзях толькі раздражненне і злосць. Кожны наравіў стукнуць Юшку, зрабіць яму балюча або непрыемна. Але, што важна, пасля такіх «размоваў» з героем людзям станавілася лягчэй. Здаецца, быццам яны чысцілі сваю душу, «скідаючы» зло на Юшку.
Такое стаўленне да героя працягвалася на працягу дваццаці пяці гадоў. Але ў адзін дзень нейкі злы чалавек у чарговы раз выплюхнуў на «юродзівага» сваю злосць і нянавісць — ён ударыў памочніка каваля і пакінуў яго ляжаць на дарозе. Юшку знайшоў які ішоў міма столяр — мёртвага, які мінуў крывёю, якая пайшла ў яго горлам. Ён, адзін з нямногіх, пашкадаваў героя: «Памёр, — уздыхнуў столяр. — Бывай, Юшка, і нас усіх даруй. Забракавалі цябе людзі, а хто табе суддзя. »
Каваль і яго дачка, у якіх герой прапрацаваў усё жыццё, пахавалі Юшку. Развітвацца з «Юродзівы» прыйшоў увесь горад: «Да цела памерлага прыйшлі развітацца з ім усе людзі, старыя і малыя, увесь народ, які ведаў Юшку і пацяшаўся з ім і мучыў яго пры жыцці».
Чаму жыхары горада прыйшлі да памерлага герою? У апошні раз паглядзець, паздзекавацца, пераканацца, што яны лепш і шчаслівей Юшкі? Магчыма, што і так. Але яшчэ, я думаю, гэтыя людзі адчувалі, што пазбаўляюцца чагосьці светлым і добрым, таго, што неабходна кожнаму. Са смерцю Юшкі жыхары горада пазбавіліся любові і дабра, увасабленнем якога быў гэты недарэчны ўбогі чалавек.
А неўзабаве высветлілася, што жыццё Юшкі была напоўнена вялікім сэнсам. Доўгі час ён клапаціўся пра дзяўчынку-сірату, якую аддаў у адну маскоўскую сям’ю. Менавіта да яе герой хадзіў кожнае лета, менавіта для яе ён збіраў грошы, не марнуючы ні капейкі з свайго жалавання. Гэтая «дачка» Юшкі была для яго самым дарагім і любімым істотай, як, зрэшты, і ён для яе. Больш таго, герой здолеў перадаць дзяўчынцы любоў да людзей, здольнасць выпраменьваць цяпло і дабро. Дарослай яна была лекарам, бескарысліва які лечыць людзей ад сухотаў.
Пра ўсё гэта жыхары горада даведаліся, калі дзяўчына прыйшла наведаць свайго «рачонага бацькі». І тады, думаю, усё зразумелі, што ў жыцці Юшкі быў вялікі сэнс, што яго існаванне было Недарэмныя, што гэты чалавек варты вялікай павагі. Магчыма, у той момант няўдзячныя людзі задумаліся пра сваё стаўленне да героя, пра сваё жыццё і яе сэнсе.
0 чалавек прагледзелі гэтую старонку. Зарэгіструйся або увайдзі і даведайся колькі чалавек з тваёй школы ўжо спісалі гэта сачыненне.
/ Складанні / Платонаў А.П. / Юшка / Стаўленне дарослых да Юшке (паводле аднайменнага твора А. П. Платонава)
Глядзі таксама па твору «Юшка»:
Мы напішам выдатнае складанне па Вашым замове ўсяго за 24 гадзіны. Унікальнае складанне ў адзіным экземпляры.
Сачыненні па творы «Юшка» (Платонаў А.П.):
Глядзі таксама па твору «Юшка»:
Мы напішам выдатнае складанне па Вашым замове ўсяго за 24 гадзіны. Унікальнае складанне ў адзіным экземпляры.