У кожнай сям’і існуюць свае сямейныя традыцыі, якія пераходзяць ад аднаго пакалення да іншага. Яны збліжаюць сям’ю, робяць яе сапраўднай крэпасцю для кожнага.
Адзначаць святы ў коле сям’і — гэта адна з нашых сямейных традыцый. І галоўным святам для ўсіх нас з’яўляецца Каляды — самы вялікі рэлігійны свята ўсіх хрысціян планеты. У гэты дзень нарадзіўся Сын Божы, і вось ужо больш двух тысячагоддзяў ўсе вернікі адзначаюць яго.
У нашай сям’і да святкавання Раства падыходзяць загадзя. Трэба назапасіцца дванаццаццю паленамі (па колькасці месяцаў у годзе), каб распаліць калядны вогнішча ў каміне. Мама на Святы вечар рыхтуе дванаццаць посных страў, таксама па колькасці месяцаў у годзе. Кожнае з гэтых страў абавязкова варта паспрабаваць, каб увесь будучы год быў шчаслівым.
У нашай краіне ёсць традыцыя ўвечары 06 студзеня насіць калядную зорку, спяваць калядкі і вадзіць казу. Мы жывем у горадзе, таму прытрымлівацца ўсіх традыцый вельмі складана. Але ў Святы вечар мы заўсёды ўсёй сям’ёй спяваем калядкі. Я ведаю шмат калядак, але любімая ў мяне такая:
А бывае каляда
На напярэдадні Калядаў
Самае галоўнае пад Каляды — гэта пажадаць адзін аднаму здароўя, шчасця і дабрабыту. А потым мы носім вячэру бабулям і дзядулям, якую абавязкова рыхтуем самі.
Каляды — гэта сямейнае свята, таму ён ніколі не абыходзіцца без падарункаў. Я думаю, што калядныя падарункі — самыя жаданыя і самыя каштоўныя. А калі свята заканчваецца, то я пачынаю паціху марыць аб наступным Ражджастве.
Складанне »Традыцыі» складанне на тэму «Сямейныя традыцыі»
Сачыненне на тэму «Традыцыі нашай сям’і»
Кожны народ на зямлі з пакалення ў пакаленне перадае свае звычаі, побыт, легенды і светапогляд. Усё, што чалавек лічыць сваім, родным, блізкім і любімым, успадкавана ім ад продкаў і беражліва захоўваецца ў сучасным свеце. Традыцыі — гэта менавіта тое, што выхоўвае асобу і дапамагае вызначыцца з жыццёвымі прыярытэтамі.
Свае традыцыі ёсць таксама ў кожнай сям’і, і наша — не выключэнне. І асноўнай нашай традыцыяй з’яўляецца згуртаванасць. Што-б не здарылася, заўсёды можна быць упэўненым у тым, што родныя людзі прыйдуць на выручку. Старэйшае пакаленне ў нашай сям’і карыстаецца нязменным пашанай і павагай. Да іх меркавання і парадаў абавязкова прыслухоўваюцца і дарослыя і дзеці. Дзякуючы таму, што кожны член сям’і клапоціцца пра іншае, наша сям’я становіцца моцнай і шчаслівай.
Гасціннасць, таксама адна з сямейных традыцый. У нашым доме заўсёды рады сваякам, сябрам і знаёмым. Прыход гасцей ператвараецца ў маленькае свята. Бацькі не адхіляюць дзяцей ад зносін з дарослымі, а наадварот, падахвочваюць ўдзельнічаць у сумесным чаяванні і на ўласным прыкладзе вучаць, як даглядаць за гасцямі. Такія вечары праходзяць у нас весела і цікава для ўсіх.
Дарэчы пра святы. Такія агульнапрынятыя святы як Новы год ці Міжнародны жаночы дзень, дні нараджэння мы адзначаем у вялікай кампаніі. Як правіла, за святочным сталом збіраецца шмат гасцей, праводзяцца розныя конкурсы і віктарыны. Бывае вельмі весела, і мы доўга потым успамінаем пра гэтыя вечарах. Але ёсць у нашай сям’і і свае святы, якія праводзяцца ў вузкім сямейным коле. Гэта даты значных для членаў сям’і падзей, якія пакінулі глыбокі след у жыцці.
Традыцыяй у нашай сям’і з’яўляецца і любоў да актыўнага адпачынку. У выхадныя мы абавязкова выязджаем на прыроду. Улетку гэта адпачынак на рацэ з купаннем i рыбалкай, з песнямі ля вогнішча і начлегам у намёце. Ці паход з заплечнікамі за плячыма ў горы каб паглядзець на пячоры. А зімой — усёй сям’ёй ходзім катацца на каньках ці тубах. Такі адпачынак прыносіць шмат радасці і зараджае энергіяй на доўга.
Наша сям’я была б не поўнай, без хатніх гадаванцаў. Кот, які жыве ў нас ужо шмат гадоў, стаў амаль чальцом сям’і. У яго таксама свой характар і з ім трэба лічыцца іншым насельнікам дома. Любоў да жывёл мы таксама лічым сваёй традыцыяй.
Сямейныя традыцыі дапамагаюць чалавеку стаць асобай і годным грамадзянінам сваёй краіны. Дазваляюць ганарыцца сваімі каранямі, шанаваць і любіць сваю Радзіму. Я думаю, наша сям’я зможа захаваць свае звычаі і перадаць іх новаму пакаленню.