Тургенеў Іван Сяргеевіч — славуты рускі пісьменнік, аўтар апавяданняў пра рускую прыродзе і народзе «Запіскі паляўнічага». Ярка прадставіў новаспечаных герояў канца XIX стагоддзя і тыповых прадстаўнікоў дваранства ў сваіх творах «Рудин», «Дваранскае гняздо», «Напярэдадні», «Бацькі і дзеці», «Ася», «Вясновыя воды». Віртуоз рускай мовы Тургенеў паўплываў на фармаванне рускай і сусветнай літаратуры.
Іван Сяргеевіч з’явіўся на свет 9 га лістапада (Н.С.) ў 1818 годзе ў горадзе Арол у сям’і дваран. Дзяцінства будучага сачыняльніка праходзіла ў фамільнай сядзібе Спаскае-Лутовиново. Выхоўвалі яго нянькі і гувернёры. У дзевяцігадовым узросце хлопчыка адправілі на вучобу ў пансіён у Маскву. Там ён правёў усяго два з паловай гады, далей навучаўся прыватным чынам. З дзіцячага ўзросту вывучаў і размаўляў на французскай, нямецкай і англійскай мовах.
У пятнаццацігадовым узросце ў 1833 Тургенеў быў залічаны ў Маскоўскі ўніверсітэт, пазней перайшоў у Пецярбургскі ўніверсітэт на факультэт філасофіі. Вучобу ён скончыў ў 1836 годзе. У 1838 паехаў вучыцца на два гады ў Германію. За гады вучобы шмат падарожнічаў па Еўропе. Наведаў Галандыю, Францыю і Італію. У 1841 вярнуўся скончыць вучобу ў Маскве. Быў уваходны ў літаратурныя гурткі, знаёмы з Гогалем, Аксакова, Хамяковым, Герцэнам. У 1842 здаў іспыты на ўзровень магістра філасофскіх навук. Але так як Мікалай I зачыніў усе кафедры філасофіі ва ўсіх Расійскіх універсітэтах, Тургенеў не змог стаць прафесарам.
Пачатак творчага шляху
У 1843 году Тургенеў стаў служыць у адной з канцылярый міністэрства ўнутраных спраў. Прапрацаваў там два гады. Тады ж Тургенеў пачаў публікаваць свае творы, якія праглядаліся і каментаваліся яго сябрам — крытыкам Бялінскім.
У 1847 годзе малады літаратар на тры гады з’ехаў за мяжу следам за каханай Палінай Віардо. Да адбыцця за мяжу выдумшчык перадаў для выдання ў «Сучасніку» нарыс «тхор і Калиныч», які меў гучны поспех і потым увайшоў у «Запіскі паляўнічага». Пасля вяртання ў 1850 годзе ў Расею працаваў выдумшчыкам і крытыкам ў «Сучасніку».
Палітыка і літаратура
У 1852 годзе выпусціў недазволены цэнзурай некрологический нарыс, прысвечаны смерці Гогаля. За гэта ён быў узяты пад арышт і сасланы ў сваю сядзібу без права выехаць. Толькі ў 1853 годзе яму дазволілі наведаць Пецярбург, а ў 1856 году — межы Расіі.
Палітычнае становішча ў Расіі ўвесь час змянялася. Рыхтавалася рэформа скасавання прыгоннага права. Тургенеў энергічна ўдзельнічаў у палітычным жыцці краіны. Але ў сувязі з рознагалоссямі з Герцэнам адносна далейшых кірункаў развіцця Расіі сышоў з «Сучасніка», што паўплывала на яго папулярнасць.
У 1863 годзе з сям’ёй спявачкі Паліны Віардо размясціўся ў Бадэн-Бадэне, дзе стаў працаваць з «Веснікам Еўропы», у якім былі выдадзены яго тварэння, у тым ліку раман «новь». Пасля гэтага ён жыў у Парыжы і Лондане. Да завяршэння свайго жыцця Тургенеў заставаўся ў Парыжы, ненадоўга калі прыязджаюць у Расею кожную вясну.
Пісьменнік вельмі цікавіўся палітычным становішчам у Расіі, падтрымліваў імкнення рэвалюцыйнага выхаду з крызісу і выказваў фінансавае садзейнічанне ў друкаванні зборніка «Наперад». Папулярнасць пісьменніка стала аднаўляцца і ўзрастаць. Яго запрашалі вярнуцца на радзіму. Увесну 1882 гады ў пісьменніка былі знойдзеныя сімптомы раптоўнай хваробы, якая не давала яму перасоўвацца. 3 верасня 1883 году Іван Сяргеевіч памёр у Францыі ад анкалагічнага захворвання хрыбетніка. Па завяшчанні творцы яго цела перавезлі ў Расію і пахавалі ў Пецярбургу.
Кароткая біяграфія Івана Тургенева для школьнікаў 1-11 класа. Коратка і толькі самае галоўнае
Кароткая біяграфія Івана Тургенева
Іван Сяргеевіч Тургенеў — рускі пісьменнік-рэаліст XIX стагоддзя, паэт, перакладчык і член-карэспандэнт Пецярбургскай АН. Тургенеў нарадзіўся 28 кастрычніка (9 лістапада) 1818 года ў горадзе Орёл ў дваранскай сям’і. Бацька пісьменніка быў адстаўным афіцэрам, а маці — патомны дваранкай. Дзяцінства Тургенева прайшло ў радавым маёнтку, дзе ў яго былі асабістыя настаўнікі, гувернёры, прыгонныя нянькі. У 1827 годзе сям’я Тургенева пераехала ў Маскву з мэтай даць дзецям добрую адукацыю. Там ён вучыўся ў пансіёне, затым займаўся з прыватнымі настаўнікамі. Пісьменнік з дзяцінства валодаў некалькімі замежнымі мовамі, уключаючы англійская, французская і нямецкая.
У 1833 годзе Іван паступіў у Маскоўскі універсітэт, а праз год перавёўся ў Пецярбургскі на слоўнае аддзяленне. У 1838 годзе ён з’ехаў у Берлін на лекцыі класічнай філалогіі. Там ён пазнаёміўся з Бакуніным і Станкевічам, сустрэчы з якімі мелі вялікае значэнне для пісьменніка. За два гады праведзеных за мяжой, ён паспеў пабываць у Францыі, Італіі, Германіі і Галандыі. Вяртанне на радзіму адбылося ў 1841 годзе. У гэты ж час ён пачынае актыўна наведваць літаратурныя гурткі, дзе знаёміцца з Гогалем, Герцэнам, Аксакова і г.д.
У 1843 году Тургенеў паступіў на службу ў канцылярыю міністра ўнутраных спраў. У гэты ж год ён пазнаёміўся з Бялінскім, які аказаў немалы ўплыў на станаўленне літаратурных і грамадскіх поглядаў маладога пісьменніка. У 1846 годзе Тургенеў напісаў некалькі твораў: «Брётер», «Тры партрэты», «Нахлебнік», «Правінцыялка» і г.д. У 1852 году з’явіўся адзін з лепшых апавяданняў пісьменніка — «Муму». Аповяд быў напісаны падчас адбыцця спасылкі ў Спаскім-Лутовинове. У 1852 годзе з’яўляюцца «Запіскі паляўнічага», а пасля смерці Мікалая I былі апублікаваныя 4 найбуйнейшых творы Тургенева: «Напярэдадні», «Рудин», «Бацькі і дзеці», «Дваранскае гняздо».
Тургенеў імкнуўся да коле літаратараў-заходнікаў. У 1863 годзе разам зь сямействам Віардо з’ехаў у Бадэн-Бадэн, дзе актыўна ўдзельнічаў у культурным жыцці і завязваў знаёмства з лепшымі пісьменнікамі Заходняй Еўропы. Сярод іх былі Дыкенс, Жорж Санд, Праспэр Мэрымэ, Теккерей, Віктар Гюго і многія іншыя. Неўзабаве ён стаў рэдактарам замежных перакладчыкаў рускіх пісьменнікаў. У 1878 годзе ён быў прызначаны віцэ-прэзідэнтам на міжнародным кангрэсе па літаратуры, праведзеным у Парыжы. На наступны год Тургенева ўганаравалі званнем ганаровага доктара Оксфардскага ўніверсітэта. Пражываючы за мяжой, ён усё таксама душой цягнуўся да радзімы, што адбілася ў рамане «Дым» (1867). Самым буйным па аб’ёме стаў яго раман «новь» (1877). І. С. Тургенеў памёр пад Парыжам 22 жніўня (3 верасня) 1883 года. Пахавалі пісьменніка згодна яго волі ў Пецярбургу.
біяграфія Тургенева
Нарадзіўся Іван Сяргеевіч Тургенеў 28 кастрычніка (9 лістапада) 1818 года ў горадзе Арол. Сям’я яго і па маці, і па бацьку належала да дваранскага класу.
Першая адукацыя ў біяграфіі Тургенева было атрымана ў маёнтку Спасаўскім-Лутовинове. Грамаце хлопчыка вучылі нямецкія і французскія настаўніка. З 1827 гады сям’я пераехала ў Маскву. Затым навучанне Тургенева праходзіла ў прыватных пансіёнах Масквы, пасля чаго — у Маскоўскім універсітэце. Не скончыўшы яго, Тургенеў перавёўся на філасофскі факультэт Пецярбургскага ўніверсітэта. Таксама вучыўся замежжам, пасля чаго падарожнічаў па Еўропе.
Пачатак літаратурнага шляху
Вучачыся на трэцім курсе інстытута, ў 1834 годзе Тургенеў піша сваю першую паэму пад назвай «Сцяна». А ў 1838 годзе ў друк выходзяць два яго першых верша: «Вечар» і «Да Венеры Медицейской».
У 1841 годзе, вярнуўшыся ў Расію, займаўся навуковай дзейнасцю, напісаў дысертацыю і атрымаў ступень магістра філалогіі. Затым, калі цяга да навукі астыла, Іван Сяргеевіч Тургенеў служыў чыноўнікам у міністэрстве ўнутраных спраў да 1844 года.
У 1843 году Тургенеў знаёміцца з Бялінскім, у іх завязваюцца сяброўскія адносіны. Пад уплывам Бялінскага ствараюцца, друкуюцца новыя вершы Тургенева, паэмы, аповесці, сярод якіх: «Параша», «Поп», «Бретёр» і «Тры партрэта».
З 1847 года, па запрашэнні Някрасава, у пераўтвораным часопісе «Сучаснік» выходзяць яго «Сучасныя нататкі» і першыя кіраўніка «Запісак паляўнічага» ( «тхор і Калиныч»), якія прынеслі аўтару велізарны поспех, і ён пачаў працу над астатнімі апавяданнямі пра паляванне .
Праца ў «Сучасніку» прынесла Тургенева шмат цікавых знаёмстваў, у часопісе таксама друкаваліся Дастаеўскі, Ганчароў, Астроўскі, Фет і іншыя вядомыя пісьменнікі.
У 1847 годзе разам са сваім сябрам Бялінскім з’язджае за мяжу, дзе становіцца сведкам лютаўскай рэвалюцыі ў Францыі.
У канцы 40-х — пачатку 50-х гадоў актыўна займаецца драматургіяй, піша п’есы «Дзе тонка, там і рвецца» і «Нахлебнік» (абодва-1848), «Халасцяк» (1849), «Месяц у вёсцы» (1850) , «Правінцыялка» (1851), якія ставяцца на тэатральных сцэнах і маюць поспех у публікі.
Тургенеў перакладаў на рускую мову творы Байрана і Шэкспіра, у іх ён вучыўся майстэрству валодання літаратурнымі прыёмамі.
У жніўні 1852 года публікуецца адна з самых галоўных кніг Тургенева — «Запіскі паляўнічага».
Пасля смерці Гогаля Тургенеў напісаў некралог, за які Іван Сяргеевіч быў адпраўлены на два гады ў ссылку ў роднае сяло. Існуе меркаванне, што сапраўднай прычынай спасылкі сталі радыкальныя погляды пісьменніка, а таксама спачувальнае стаўленне да прыгонным сялянам, якое ён выказваў у сваёй творчасці.
Падчас спасылкі Тургенеў піша апавяданне «Муму» (1852). Затым, пасля смерці Мікалая I, у друку з’яўляюцца найбольш вядомыя творы Тургенева: «Рудин» (1856), «Дваранскае гняздо» (1859), «Напярэдадні» (1860) і «Бацькі і дзеці» (1862).
Да іншых вядомым творам пісьменніка можна аднесці: раманы «Дым» (1867) і «новь» (1877), аповесці і апавяданні «Дзённік лішняга чалавека» (1849), «Бежин луг» (1851), «Ася» (1858), «Вясновыя воды» (1872) і многія іншыя.
Восенню 1855 года Тургенеў пазнаёміўся з Львом Талстым, які неўзабаве апублікаваў апавяданне «Рубка лесу» з прысвячэннем І. С. Тургенева.
З 1863 года з’ехаў у Германію, дзе знаёміцца з выбітнымі пісьменнікамі Заходняй Еўропы, прапагандуе рускую літаратуру. Працуе рэдактарам і кансультантам, сам займаецца перакладамі з рускай мовы на нямецкую і французскую і наадварот. Ён становіцца самым папулярным і чытэльным рускім пісьменнікам у Еўропе. А ў 1879 году атрымлівае званне ганаровага доктара Оксфардскага ўніверсітэта.
Менавіта дзякуючы намаганням Івана Сяргеевіча Тургенева былі пераведзеныя лепшыя творы Пушкіна, Гогаля, Лермантава, Дастаеўскага, Талстога.
Варта коратка адзначыць, што ў біяграфіі Івана Тургенева ў канцы 1870-х — пачатку 1880-х гадоў хутка ўзрасла яго папулярнасць, як на радзіме, так і за мяжой. А крытыкі сталі прылічаць яго да лепшых пісьменнікам стагоддзя.
З 1882 года пісьменніка пачалі адольваць хваробы: падагра, стэнакардыя, неўралгія. У выніку пакутлівай хваробы (саркомы) ён памірае 22 жніўня (3 верасня) 1883 года ў Буживале (прыгарад Парыжа). Цела яго было прывезена ў Пецярбург і пахавана на валкавыскім могілках.
храналагічная табліца
Іншыя варыянты біяграфіі
- Варыянт 2 больш сціснутая для дакладу або паведамленні ў класе
- У юнацтве Тургенеў быў легкадумны, марнаваў шмат бацькоўскіх грошай на забавы. За гэта яго маці аднойчы правучыла, выслаўшы замест грошай у пасылцы цэглу.
- Асабістае жыццё пісьменніка склалася не вельмі ўдала. У яго было шмат раманаў, але ні адзін з іх не скончыўся шлюбам. Самай вялікай любоўю ў яго жыцці была оперная спявачка Паліна Віардо. На працягу 38 гадоў Тургенеў быў знаёмы з ёй і яе мужам Луі. За іх сям’ёй ён ездзіў па ўсім свеце, жыў з імі ў розных краінах. Памерлі Луі Віардо і Іван Тургенеў ў адзін год.
- Тургенеў быў чалавекам ахайным, ахайна апранаўся. Пісьменнік любіў працаваць у чысціні і парадку — без гэтага ніколі не пачынаў тварыць.
- паглядзець усе цікавыя факты з жыцця Тургенева
Кароткая біяграфіі Тургенева запомніцца значна лепш, калі вы пройдзеце гэты невялікі тэст:
Ваш вынік:
Новая функцыя! Сярэдняя адзнака, якую атрымалі навучэнцы ў школе за гэтую біяграфію. паказаць ацэнку
Спампаваць біяграфію Тургенева
Не спадабалася? — Напішы ў каментарах чаго не хапае.
- раннія гады
- Пачатак літаратурнага шляху
- росквіт творчасці
- апошнія гады
- храналагічная табліца
- Іншыя варыянты біяграфіі
- Цікавыя факты
- Тэст па біяграфіі
Па шматлікіх просьбах цяпер можна: захоўваць усе свае вынікі, атрымліваць балы і ўдзельнічаць у агульным рэйтынгу.
- 1. Глеб Раманаў 596
- 2. Мікіта Фартун 497
- 3. Раіль Мардеев 474
- 4. Міхаіл Захараў 219
- 5. Каця Фурсава 136
- 6. Анастасія Салдатава 127
- 7. Вераніка Сінькова 114
- 8. Anna Trishina 112
- 9. Аляксей Шенберг 112
- 10. Міхаіл чырванашчокія 99
- 1. Ramzan Ramzan 5,066
- 2. Iren Guseva 4,925
- 3. Мухамад Амон 2,739
- 4. Гузель Миннуллина 2,301
- 5. admin 1,962
- 6. Алёна Кошкаровская 1,886
- 7. Лізавета Пякина 1,772
- 8. Вікторыя Нойманн 1,738
- 9. Алёна Хубаева 1,718
- 10. Bulat Sadykov 1,667
Самыя актыўныя ўдзельнікі тыдня:
- 1. Вікторыя Нойманн — падарункавая карта кнігарні на 500 рублёў.
- 2. Bulat Sadykov — падарункавая карта кнігарні на 500 рублёў.
- 3. Дар’я Волкава — падарункавая карта кнігарні на 500 рублёў.
Тры шчасліўчыка, якія прайшлі хоць бы 1 тэст:
- 1. Наталля Старасціна — падарункавая карта кнігарні на 500 рублёў.
- 2. Мікалай З — падарункавая карта кнігарні на 500 рублёў.
- 3. Міхаіл Варонін — падарункавая карта кнігарні на 500 рублёў.
Карты электронныя (код), яны будуць адпраўленыя ў бліжэйшыя дні паведамленнем Вконтакте або электронным лістом.