Старэйшы брат любіў казаць мне: «Вось зададуць і табе пісаць сачыненне, тады намучается, тады і зразумееш, што гэта такое сапраўдная праца і як гэта складана».
Як мне першы раз задалі пісаць сачыненне.
Развіталася я з малодшай школай, пайшла ў пяты клас і вось сёння адбылося тое самае страшнае, чым палохаў мяне брат — на ўроку настаўніца абвясціла нам, што задае дадому пісаць сачыненні. «Прапаў!», — была мая першая думка. Але нечакана Ірына Іванаўна паставіла перад намі на дошцы карціну і сказала, што завецца яна «Улетку», а намаляваў яе вядомы рускі мастак Аркадзь Аляксандравіч пласт. Быў ён сынам вясковага книгочея і ўнукам іканапісца, а маляваў у асноўным эпізоды з сялянскага жыцця. І прачытала нам такое верш:
Люблю вёску я і лета:
І гоман вод, і цень Дубров,
І водар кветак;
Які душы не міла гэта.
«Паглядзіце ўважліва на карціну, паспрабуйце апынуцца побач з яе героямі і апісаць усё, што вы бачыце і тое, што вы пры гэтым адчуваеце», — сказала настаўніца.
Што я ўбачыла на карціне.
І сталі мы ўсе глядзець. Што ж я бачу? Пад белымі скланенні бярозкамі сядзіць дзяўчынка ў белым сукенку і чырвонай косыночку, на шыі ў яе бусік, а ў руках гронка ягад. Побач з дзяўчынкай варта збан, а на каленях у яе блакітная гуртка, у якую яна, напэўна толькі што наліла сабе са збанка вадзіцы сцюдзёнай (так заўсёды ў казках гаварылася пра стомленых вандроўнікаў). Побач з дзяўчынкай круціцца собачка, хутчэй за ўсё ўжо напілася, а зараз гуляць хоча і бегаць. За спіной у дзяўчынкі ляжыць і спіць яе мама ў сінім сукенка і сіняй косыночку, а побач з мамай дзве поўныя кошыка грыбоў. Траўка зелянее, кветачкі цвітуць, казюлькі па босым нагам дзяўчынкі поўзаюць.
Што я адчула, гледзячы на карціну.
А што ж я адчуваю? Адчуваю, як сонейка прыпякае, як стаміліся мама з дачкой сёння, стаміліся, на досвітку, напэўна, ўсталі, вунь колькі грыбоў набралі. Чую, як гудуць пчолкі і казуркі там усякія, як ветрык калыша галінкі бяроз, ведаю, што адпачнуць яны зараз крыху ды зноў у шлях, а яшчэ і кошыкі цяжкія несці. І думаецца мне, што прыгожа там у іх, ціха і спакойна, і Аркадзь пластей любіў, напэўна, і людзей усіх простых, якіх маляваў, і працу іх нялёгкую, і прыроду сваю выдатную і дзіўную, і Русь-матухну сваю (пра Русь- матухну Ірына Іванаўна ўвесь час кажа, а зараз і я зразумела, што яна пры гэтым мела на ўвазе). І прыгадаліся мне вершы, якія ў мінулым галу мы вучылі:
Дзе гнуцца над вірам лазы,
Дзе летняе сонца пячэ,
Лётаюць і скачуць стракозы,
Вясёлы вядуць карагод.
«Дзіця, падыдзі да нас бліжэй,
Цябе мы навучым лётаць,
Дзіцё, падыдзі, падыдзі ж,
Пакуль не прачнуўся маці!
Цікава, паэт гэты таксама карціну «Улетку» бачыў, а можа гэта ён пра яе такое сачыненне напісаў?
Запісала я ўсё гэта ў сшытак і зразумела, што вось яно і гатова ўжо маё першае сачыненне, пайду занясу брату, хай пахваліць мяне, хоць ён хіба пахваліць? А раптам, бо выйшла-то проста супер.
Складанне па карціне «Летам» пластовых А.А.
Цёплае сонечнае лета. Белыя бярозы, апранутыя ў яркую зелень, густая сакавітая трава і вельмі шмат святла. Вось што перш за ўсё звяртае на сябе ўвагу на карціне «Улетку». Гэтую карціну намаляваў мастак пласт. Адразу відаць, што ён па-сапраўднаму ведаў і любіў прыроду. Ўсё такое прыгожае і сучаснасць. На гледача нібы вее смачным пахам травы і ягад і сонным спакоем спякотнага дня.
А што ж яшчэ намалявана на палатне? Апісанне карціны «Улетку» пластовых можа заняць шмат часу. На ёй намалявана цэлых тры героя. Гэта дзяўчынка са сваёй бабуляй і сабачка. Яны, напэўна, хадзілі ў лес па грыбы і ягады. А на зваротнай дарозе яны стаміліся і прыселі адпачыць прама на траве. Бабуля моцна спіць. Яна апранутая ў сіняя сукенка і такі ж хустку. Самы яркі элемент у яе — гэта рука, якой бабуля зачыніліся ад сонца. Відаць, якая яна вялікая, смуглявая і натруджаная. Гледзячы на такую руку, можна зразумець, што чалавек працаваў усё сваё жыццё.
Унучка, я думаю, вырасце такі ж працаўніца. Вось і цяпер, пакуль бабуля спіць, дзяўчынка засяроджана абскубваць ягады з галінкі ў вялікую сінюю кружку. Сур’ёзнае твар маленькай памочніцы паказвае, што ёй падабаецца гэтая праца. Дзяўчынка апранута ў лёгкае белае сукенка і ўпрыгожаная каралямі. А на галаве ў яе павязаны чырвоны хустку. Белы, чырвоны і сіні колеру вельмі прыгожа глядзяцца разам. Таму дзяўчынка адразу звяртае на сябе ўвагу гледача.
Побач з бабуляй і унучкай ляжыць невялікая сабачка. Яна набегалася па лесе і цяпер салодка спіць, прыціснуўшыся да сваіх гаспадыням. У яе вельмі пацешная мыска, якую яна павярнула прама да гледачоў. Думаю, яна улюбёнка у сваёй маленькай гаспадыні.
А яшчэ на карціне намаляваны каша з грыбамі і збан з ягадамі. Яны займаюць амаль палову палатна. Вось які багаты ўраджай нясуць дзяўчынка і яе бабуля з лесу! Грыбы буйныя, яркія, а ягады — сакавітыя і саспелыя. Адразу разумееш, якое багацьце можа падарыць прырода.
Пакуль я пісала складанне па карціне «Летам» пластовых, я задумалася пра тое, які мірнай і шчаслівай можа быць сялянская жыццё. Мы часта не заўважаем прыгажосць навакольнага нас свету. Але шчаслівае жыццё можа складвацца з дробязяў. Напрыклад — паход з блізкімі ў лес, збор сваімі рукамі смачных ягад, адпачынак у цені. Думаю, менавіта гэта хацеў паказаць мастак сваёй карцінай.
- Дзяцінства і юнацтва Лермантава
- Складанне па карціне «Хлапчукі» Рашэтнікава Ф.П.
- Аналіз верша «Барадзіно» Лермантава
- Кароткі змест «Руслан і Людміла»
Спадабалася складанне? Дапамажы праекту — цісні на кнопку, раскажы сябрам:
Не спадабалася? — Напішы ў каментарах чаго не хапае.