На жыццё кожнага чалавека ўплывае вельмі шмат фактараў, часта такое ўздзеянне станоўчае, але часам бывае, што і адмоўнае. Толькі з часам становіцца зразумела, чаму навучыўся чалавек. І відаць гэта робіцца з учынкаў, думак і слоў, за якімі ідуць наступствы.

Таму, неабходна сачыць за тым, якую духоўную ежу, мы ўбірае, бо пазней яна дасць не толькі парасткі, пра якія ўжо гаварылася, але і карані, гэта значыць стане выяўляцца ў звычках чалавека.

Кіно, як крыніца інфармацыі, служыць магутным стымулам для карэкціроўкі паводзін любога з нас. Бо веды падаюцца максімальна набліжана да жыцця. Мала таго, калі чалавек «ўключае» эмоцыі, гэта значыць пачынае перажываць за герояў, спачуваць ім, пакутаваць і радавацца з імі, рэальнасць сыходзяць на другі план.

Некаторыя людзі могуць паглядзець фільм і падумаць, што і яны здолеюць зрабіць нешта падобнае. А наступствы будуць ідэнтычныя. Ці будзе гэта стоадсоткавай праўдай? Любы разумны чалавек разумее, што не. Але ў той момант, калі фільм яшчэ свежы ў нашай памяці, складана разабрацца ва ўсім.

Можа быць увогуле, абвясціць кіно персонай нон грата? Не, вядома ж! Кіно — гэта сіла, і калі яе кантраляваць, то гэтая сіла будзе належаць нам.

Гледзячы добры якасны фільм, мы напаўняемся карыснымі і важнымі для нас станоўчымі эмоцыямі. А на што здольны чалавек «з станоўчым зарадам энергіі»? На подзвігі! Ён перастане быць абыякавым. Паглядзеўшы якую-небудзь стужку пра сямейныя асновы і каштоўнасці, навучыцца выказваць свае думкі, свае добрыя пачуцці. А вясёлая камедыя напаўняе жартамі увесь наш дом і нават наша жыццё. Яшчэ не раз успомніць гумарыстычныя сцэны з ўпадабаных кінастужак, а пэрлы герояў будуць дэвізам многіх нашых спраў.

Кожны, напэўна, за сваё жыццё паспявае паглядзець не адзін дзясятак фільмаў. Некаторыя так падабаюцца, што пераглядаюць іх не адзін раз. А ёсць катэгорыя фільмаў, якія суправаджаюць кожную падзею, дату, свята.

Напрыклад, шмат хто ведае, што калі набліжаецца Новы Год, значыць, па ўсіх каналах будзе паказаны «З лёгкай парай», «Адзін дома», «За двума зайцамі». Як бы ні быў заняты чалавек, але традыцыю прагляду пераднавагодніх фільмаў, парушаць ніхто не будзе. Мала таго, маладое пакаленне пераймае эстафету звычаяў, і, становячыся дарослымі, таксама будзе чакаць такой перадсвяточнага падрыхтоўкі, якая даўно ўжо стала нароўні з крышэнне аліўе.

Сачыненне на тэму «Паэзія ў жыцці чалавека»

Што такое слова? Ўсяго толькі тое, што дапамагае нам разумець адзін аднаго. А што такое паэзія? Гэта стыхія, у якой мы можам выказваць нашыя думкі, не баючыся асуджэння або неразумення. Калі чалавека наведвае муза ці прыходзіць натхненне, яго ўжо не ўтрымаць — энергія і радкі б’юць знутры, вырываюць сэрца і просяцца на паперу.

І вось, натхнёны чалавек бярэ ў рукі любы пішучы інструмент і пачынае тварыць. Пры гэтым патокі неабходных слоў кладуцца на лісты ў роўныя слупкі, падкрэсліваючы рыфмай канчаткі слоў для сугучнасць. Але не толькі рыфма ёсць у паэзіі, ёсць яшчэ і жыццё, чалавечае жыццё, якая нас акружае або якую мы хочам стварыць.

У асноўным, паэзія гэта верш. Але часта пад гэтым тэрмінам разумеецца ўсё прыгожае, што нас акружае, што нас натхняе на подзвігі і надае нам мудрасці. Складана было б прадставіць творчасць такіх вялікіх дзеячаў літаратуры, як Пушкін, для якога вершаваны памер і рыфмаваныя радкі служылі выразам ўласных эмоцый, выхаду сваёй дзікай энергіі пачуццяў і незвычайнага ўспрымання рэальнасці. А Маякоўскі, для якога паэзія стала «дырыжорскай» палачкай у «аркестры» духу чалавечага, зазываючы іх на подзвігі і паказваючы ім рэальнасць. Яшчэ і ўкраінскія паэты шанавалі рыфмаваныя радкі, выказваючы свае думкі, схаваным сэнсам паказваючы людзям сапраўдныя твары тых, каму яны так слепа і свята верылі. Гэта і Шаўчэнка, і Катлярэўскі, і многія іншыя, якія, «узброіўшыся» словам, неслі ў чалавечыя душы і сэрцы свет і свята, паказвалі жорсткасць рэальнасці і бязмежную фантазію чалавечага розуму.

Дзякуючы паэзіі, людзі могуць і выказаць, і прыняць многае, што ў ім жыцця не дае спакою і вярэдзіць сэрца. Але не кожнаму дадзена кіраваць словам, як якім-небудзь прыладай працы, толькі сапраўды годныя здольныя рыфмамі і радкамі распаліць у душах людзей вогнішча страсці і моц духу.