Гонар і ганьба сачыненне

Калі Вы заўважылі памылку ці памылку, вылучыце тэкст і націсніце Ctrl + Enter.

Тым самым акажаце неацэнную карысць праекце і іншым чытачам.

Дзякуй за ўвагу.

Гонар і ганьба. Мы часта чуем гэтыя словы, а задумваемся Ці, што яны азначаюць? Гонар — гэта годныя павагі маральныя якасцi асобы. Гэта маральныя прынцыпы, якія чалавек гатовы абараняць да апошняга свайго ўздыху.

Ганьба — гэта праява чалавечай слабасці, баязлівасці, гэта гнюсныя ўчынкі, гэта амаральнасць і беспрынцыповасць.

Гэтыя два паняцці найбольш поўна раскрываюцца тады, калі чалавек трапляе ў экстрэмальную сітуацыю маральнага выбару.

Многія пісьменнікі ў сваіх творах звярталіся да тэмы гонару і ганьба. У Быкаў у аповесці «Сотнікаў» распавядае пра лёс двух партызан, якія трапілі ў палон да фашыстаў і якія зрабілі свой выбар.

Сотнікаў з гонарам, вытрымаўшы ўсе катаванні фашыстаў, рыхтавацца з годнасцю сустрэць смерць. І толькі адна думка не дае спакою: разам з ім загінуць невінаватыя людзі. Перад смерцю ён думае пра выратаванне іншых. Сваю пакаранне ён сустракае мужна і годна.

Інакш паводзіць сябе Рыбак. Толькі адна думка цяпер у яго галаве: любым коштам застацца ў жывых. І ён захоўвае сабе жыццё, стаўшы на шлях ганьба. Рыбак згаджаецца служыць фашыстам, ён удзельнічае ў ліквідацыі Сотнікава. Яго путь- шлях здрадніка. І не сысці яму ўжо з гэтай дарогі. Апынуўшыся перад выбарам, ён выбірае ганьба.

Зараз, вядома, не ваенны час. Але жыццё часта ставіць нас перад выбарам. І які шлях выбраць — залежыць ад нас. Ці будзе гэта дарога гонару або ганьба. Давайце не будзем забываць пра гонар, абавязак, высокай маральнасці.

Сайт мае выключна азнаямляльны й навучальны характар. Усе матэрыялы ўзяты з адкрытых крыніц, усе правы на тэксты належаць іх аўтарам і выдаўцам, тое ж адносіцца да ілюстрацыйным матэрыялам. Калі вы з’яўляецеся праваўладальнікам якога-небудзь з прадстаўленых матэрыялаў і больш не жадаеце, каб яны знаходзіліся на гэтым сайце, яны неадкладна будуць выдаленыя.

Гонар і ганьба (Аргументы ЕГЭ)

Калі Вы заўважылі памылку ці памылку, вылучыце тэкст і націсніце Ctrl + Enter.

Тым самым акажаце неацэнную карысць праекце і іншым чытачам.

Дзякуй за ўвагу.

У паняцце «гонар» ўкладзеныя самыя годныя чалавечыя якасці: маральныя прынцыпы, гонар, чыстая рэпутацыя. Чалавек гонару мае добрае імя, карыстаецца заслужанай павагай. Ганьба — поўная супрацьлегласць маральных якасцей асобы.

Гонар вызначаецца не толькі намерамі, перакананнямі, але і ўчынкамі. Паступаць па гонару ў любой сітуацыі азначае не адступаць ад маральных прынцыпаў, кіравацца сумленнем, а не імгненнай выгадай або уласным «хачу».

Васіль Быкаў у апавяданні «Сотнікаў» супрацьпаставіў гонар ганьбе, на прыкладзе паказаў чалавечы выбар у самай складанай сітуацыі.

Галоўны герой — Сотнікаў, былы настаўнік, афіцэр-артылерыст пры адступленні часткі апынуўся ў партызанскім атрадзе на тэрыторыі Беларусі. Нягледзячы на шчуплае целасклад, ён меў цвёрдыя прынцыпы — захоўваць адданасць Радзіме пры любых абставінах, «не мог спачуваць чалавеку, які пагадзіўся на службу ў немцаў і так ці інакш выконваў гэтую службу».

Разам з былым старшыной Рыбаком, які захварэў Сотнікаў адправіўся на пошукі правізіі для партызан. Падчас заданні змучаны хваробай былы афіцэр мімаволі стаў прычынай таго, што яны з напарнікам апынуліся ў палоне ў паліцаяў. «Ён пакутліва перажываў ад таго, што так падвёў Рыбака» і пад цяжарам сваёй віны прымірыўся з непазбежнасцю смерці. Сотнікаў мужна перанёс нечалавечыя катаванні, але не здрадзіў таварышаў. Разам з двума партызанамі ў закладніках у немцаў апынуліся мірныя людзі, якіх паліцаі абвінавацілі ў дапамаганні. Спрабуючы выратаваць вяскоўцаў, Сотнікаў узяў усю віну на сябе.

Дужы на выгляд вясковы хлопец Рыбак павёў сябе зусім інакш. У палоне ён думаў аб паратунку аднаго, спалохаўся маючых адбыцца катаванняў і згадзіўся быць паліцаям. Спачатку ён спадзяваўся, што ўцячэ пры выпадку і вернецца ў атрад, але пасля ўласнаручным пакарання таварыша, зваротнай дарогі ўжо не было … Сотнікаў загінуў, не заплямілі гонару афіцэра, ня паступіўшыся перакананнямі, застаўся верны Айчыне. Рыбак праявіў маладушша і ганьба, што абярнулася вечнымі згрызотамі сумлення і без мэты далейшага існавання.

Іншы прыклад гонару і ганьба апісаны Мікалаем Лескова у апавяданні «Чалавек на гадзінах». Поснікаў ў варце чуе просьбы аб дапамозе тапельца чалавека. Салдат неабыякавы да чужой бяды, але перад ім складаны выбар: прысяга загадвае яму ні пры якіх абставінах не пакідаць вартавую будку. І ўсё ж сумленне атрымлівае верх над воінскім абавязкам — Поснікаў ратуе небараку і вяртаецца на пасаду. Малапісьменны мужык паступіў па гонару, у адрозненне ад афіцэра Мілера, які прысвоіў ўласнай персоны чужое геройства. Ганебны дваранін атрымлівае ўзнагароду, а сапраўдны герой — пакаранне розгамі за парушэнне прысягі.

Можна канстатаваць, што гонар правяраецца жыццёвымі абставінамі, калі людзі аказваюцца ў сітуацыях маральнага выбару. Толькі валявы чалавек здольны захаваць гонар, дзеля якой гатовы прынесці ў ахвяру ўласную жыццё.

Сачыненне на тэму «Гонар і ганьба У Літаратуры»

Калі-то паняцце «гонар» было адным з самых значных у характарыстыцы чалавека. Гонар бераглі, гонарам даражылі, гонарам кляліся. «Гонар маю!» — ганарліва казалі, вітаючы суразмоўцы. А цяпер гэта слова рэдка пачуеш, у крайнім выпадку яно зводзіцца да паняцця «сумленны», гэта значыць «праўдзівы».

Што ж такое гонар? Гэта вельмі ёмістае паняцце. Яно ўключае ў сябе і ўнутраная высакароднасць, і прытрымліванне маральным прынцыпам, і абарону справядлівасці, і сумленне, не абпэцканую здрадай. Гонар — гэта адна з найважнейшых маральных катэгорый, і яна важней жыцця, бо жыццё ў чалавека можна адняць, а вось гонар адабраць немагчыма. Яе можна толькі страціць, здзейсніўшы подлы ўчынак. І гэта страшней смерці, так як абясцэньваецца сама асоба чалавека.

У творах літаратуры часта падымаецца праблема гонару і ганьба. І ва ўсе часы высакародныя, моцныя асобы не толькі ганарыліся сваім гонарам, але і стаялі на абароне гонару сваіх блізкіх. Так, у «Песні пра цара Івана Васільевіча, маладога апрычніка і заліхвацкай купца Калашнікава». М. Ю. Лермантава мы бачым сутыкненне двух персанажаў, двух жыццёвых пазіцый. Малады апрычнік Кирибеевич, які звыкся да ўсёдазволенасці, даўно забыўся, што такое гонар. Для яго важней ўласныя жадання і капрызу. Яму супрацьстаіць купец Калашнікаў, якія, ведаючы, што загіне, ўстае на абарону гонару сваёй жонкі. І ён спакойна ідзе на пакаранне, адчуваючы сваю правату і перамогу над ганебным ворагам.

Асноўны з’яўляецца тэма гонару і ганьба ў аповесці А.С. Пушкіна «Капітанская дачка». Нават эпіграфам да свайго твора аўтар абраў словы рускай прымаўкі: «Беражы гонар ззамаладу».

Апынуўшыся ў кругавароце складаных гістарычных падзей, героі аповесці паводзяць сябе па-рознаму. Сімпатыі А. С. Пушкіна на баку сумленных людзей. У першую чаргу, гэта галоўны герой Пётр Грынёў, які, нягледзячы на маладосць, мае цвёрдыя маральныя прынцыпы. Ён не забывае аддзячыць незнаёмца, які аказаў дапамогу, выклікае на дуэль Швабрина, абразілі дзяўчыну, адмаўляецца служыць самазванцу і разбойніку, аддаючы перавагу смерць здрады.

Маша Міронава ўвасабляе паняцце аб жаночага гонару, яна таксама адмаўляецца ад змовы са здраднікам і гатовая памерці. Сумленную смерць ганьбаванню аддае перавагу капітан крэпасці Міронаў. І нават разбойнік Пугачоў мае свае ўяўленні аб гонару.

І як проціпастаўленне гэтым высакародным героям А. С. Пушкін малюе вобраз ганебна і беспрынцыповага Швабрина, гатовага абразіць жанчыну і забыцца прысягу. І ён агідны ў імкненні выратаваць сваю шкуру любой цаной. «З агідай глядзеў я на двараніна, валяецца ў нагах збеглага казака», — кажа пра яго Пётр Грынёў.

У літаратуры шмат прыкладаў, калі героі выбіраюць дарогу гонару, і пісьменнікі падкрэсліваюць іх ўнутраную прыгажосць і высакароднасць. І няхай у наш час слова «гонар» ўжываецца ўсё радзей, але сумленныя і высакародныя людзі таксама высока цэняцца ў грамадстве, а здраднікаў і нягоднікаў пагарджаюць. Таму творы літаратуры маюць велізарную выхаваўчую сілу — яны нам даюць прыклады для пераймання.