Іван Сяргеевіч Тургенеў — наш выбітны класік, які стварыў праўдзівую, незабыўную галерэю вобразаў рускіх людзей. Пісьменнік заўсёды ішоў наперадзе свайго часу, бачыў далей сучаснікаў, таму часта падвяргаўся жорсткай крытыцы і правых, і левых. Грамадству не падабалася тая бязлітасная праўда, з якой Тургенеў паказваў сваіх герояў: бяздзейнасць і пустасловаў, ходульных і з напускной арыстакратызмам.
Геніяльны пісьменнік бачыць неабходнасць змен у рускім грамадстве і нежаданне гэтага таварыства вяршыць нешта новае. Большасць баіцца пераменаў, нават найменшых зменаў. Гэтую сітуацыю пісьменнік праўдзіва і вобразна паказаў у сваім рамане «Бацькі і дзеці».
Кірмашоў — прадстаўнік новага пакалення. Ён нічога не прымае на веру, усё хоча праверыць дасведчаным шляхам. Для яго не існуе прызнаных аўтарытэтаў. Паэзію і мастацтва ён абвяргае, як бескарысныя грамадству заняткі.
Апанентам яму ў рамане выступае Павел Пятровіч Кірсанаў, важны пан, бліскучы арыстакрат, які ставіць традыцыі вышэй за ўсё. Нават у вёсцы Кірсанаў апрануты па апошняй модзе, патрабуе захавання ўсіх умоўнасцяў. З’яўленне Базарава, нігіліст, раздражняе Паўла Пятровіча. Ён адразу становіцца ў апазыцыю да Яўгена Базарава. Кірсанава раздражняюць брудныя пазногці, таварыскасць і дэмакратызм Базарава, яго ўменне мець зносіны з простымі людзьмі. За ўсім гэтым Кірсанаў бачыць небяспеку для сябе і свайго класа. Кірмашоў і падобныя яму расхістваюць асновы таго грамадства, у якім прывык жыць Павел Пятровіч, і ён будзе абараняць свой «свет» ўсімі даступнымі яму спосабамі. Нездарма ён выклікае Базарава на дуэль. Кірсанаў ня Фенечка і брата свайго абараняе, а асновы і традыцыі таго грамадства, у якім прывык жыць.
У спрэчцы Базараў часта агрэсіўны, ён спрабуе навязаць суразмоўцу сваё меркаванне. Часам ён непаслядоўны ў меркаваннях (адпрэчваючы каханне, сам любіць глыбока і неўзаемна). Паважаючы і любячы сваіх бацькоў, не можа вытрымаць у бацькавай хаце нават некалькіх дзён. Стаўленьне ў Базарава да прыроды вельмі своеасаблівае: «Прырода — ня храм, а майстэрня, і чалавек у ёй — працаўнік», — кажа ён. Яўген Васільевіч пазбаўлены ўсялякай рамантыкі, часта знарочыста культывуе ў сабе прагматызм. Ён высмейвае каханне Мікалая Пятровіча да музыкі і паэзіі; Захопленыя Аркадзя адкідае і асуджае, але ўсё гэта здаецца знарочыстым, ненатуральна вялікай. Часам Базараў здаецца нам штучна прыдуманым героем, а не ўбачаным у жыцці. Ён не выклікае сімпатыі сваёй прамалінейнасці. Раздражняе яго катэгарычнасць і максімалізм. А фіналь рамана пераконвае ў неплацежаздольнасці тэорыі героя. Гіне не Базараў, а яго штучная тэорыя. А можа быць, тады яшчэ час не наступіла?
Раман «Бацькі і дзеці» застаецца для нас наглядным прыкладам свайго часу, люстэркам, якія адлюстроўваюць эпоху з яе канфліктамі і дасягненнямі. Чытаючы раман, мы суперажываем героям, ня згаджаемся з імі, ўступаем у спрэчкі, але ніколі не застаемся абыякавымі, і гэта галоўная заслуга пісьменніка.
Тургенеў стварыў класічны раман, вось ужо больш за сто гадоў будя ўяўленне, жаданне думаць, шукаць свой шлях у жыцці, не заставацца абыякавымі. У гэтым галоўная заслуга рамана і класікі ў цэлым.
18395 чалавек прагледзелі гэтую старонку. Зарэгіструйся або увайдзі і даведайся колькі чалавек з тваёй школы ўжо спісалі гэта сачыненне.
/ Складанні / Тургенеў І.С. / Бацькі і дзеці / супастаўляльнае характарыстыка Паўла Пятровіча Кірсанава і Яўгена Базарава (паводле рамана «Бацькі і дзеці»)
Глядзі таксама па твору «Бацькі і дзеці»:
Мы напішам выдатнае складанне па Вашым замове ўсяго за 24 гадзіны. Унікальнае складанне ў адзіным экземпляры.
Параўнальная характарыстык Базарава і Паўла Пятровіча Кірсанава
Кажучы пра задуму і мэты сваёй будучыні творы, Тургенеў прызнаваўся: «Мяне бянтэжыў наступны факт: ні ў адным творы нашай літаратуры я нават намёку не сустрэў на тое, што мне здавалася паўсюль». Заслуга пісьменніка складаецца ў тым, што ён першы ў Расіі падняў гэтую тэму ў літаратуры і ўпершыню паспрабаваў стварыць вобраз «новага чалавека», прадстаўніка разначынцаў. Дваістае стаўленне аўтара да свайго героя адбілася ў рамане, але Тургенеў, нягледзячы на супярэчлівасць намаляванага ладу, верыў, што за гэтымі людзьмі адкрываецца будучыню. «Уся мая аповесць накіравана супраць арыстакратыі як перадавога класа», — пісаў ён. Раман «Бацькі і дзеці» паказвае барацьбу светапоглядаў двух палітычных кірункаў: дваран-лібералаў і нігілістаў-дэмакратаў. На супрацьпастаўленьні прадстаўнікоў гэтых напрамкаў, разначынцаў Базарава і двараніна Паўла Пятровіча Кірсанава, пабудаваны сюжэт рамана. Акрамя гэтай асноўнай праблемы, Тургенеў падымае шэраг іншых пытанняў, звязаных з маральным, культурным, сацыяльна-эканамічным развіццём Расіі ў 60-я гады XIX стагоддзя.
Такім чынам, зноў падымаецца тэма дваранства і яго роля ў жыцці грамадства. На думку Паўла Пятровіча Кірсанава, арыстакраты — рухаючая сіла грамадскага развіцця. Іх ідэал — канстытуцыйная манархія, а шлях да ідэалу — ліберальныя рэформы, галоснасьць, прагрэс. На думку Базарава, арыстакраты не здольныя да дзеяння, ад іх няма ніякай карысці, таму Базараў адмаўляе здольнасць дваранства весці Расію да будучыні. Наступнае пытанне тычыцца нігілізму, ролі нігілістаў ў жыцці. Павел Пятровіч лічыць іх нямоглымі «цынік, нахабных мужчын і плебеямі», яны не паважаюць народ і традыцыі, але ён суцяшае сябе тым, што іх мала. Кірмашоў важка заўважае: «Ад капейкавай свечкі Масква згарэла». Што сьцьвярджаюць нігілісты? Перш за ўсё неабходнасць рэвалюцыйных дзеянняў, таму крытэрыем для іх з’яўляецца народная карысць. Кірмашоў лічыць, што народ пакуль цёмны і невуцкі, ён поўны забабонаў, але ўсё-ткі па духу ён рэвалюцыйны.
Павел Пятровіч замілоўвае патрыярхальная рускага народа, не разумеючы яго па сутнасці. Лічачы сябе лібералам, ён, тым не менш, размаўляючы з мужыком, нюхае англійская тытунь. Гэта немалаважная рыса, якая характарызуе яго як асоба. Адсюль выснова, можна сказаць, што спрэчкі вяліся ня па прыватных пытаннях. Яны тычыліся сучаснасці і будучыні Расіі Ва ўсіх спрэчках апошняе слова заставалася за Базарава.
Кампраміс паміж героямі Тургенева немагчымы, пацвярджэннем гэтага з’яўляецца дуэль. Галоўная прычына, якая выклікала нянавісць старэйшага Кірсанава да Базарава, заключалася ў тым, у чым ён наўрад ці прызнаваўся нават самому сабе: Базараў перакрэсліваў ўсё яго жыццё. Павел Кірсанаў меркаваў, што вядзе жыццё высакародную, што ён годны павагі. А з пункту гледжання Базарава яго жыццё не мае сэнсу.
Разыходжанне ў поглядах галоўных герояў заключаецца ў іх біяграфіі. Павел Пятровіч — сын генерала, бліскучы афіцэр, які растраціў усе свае душэўныя сілы ў пагоні за каханай жанчынай. Калі яна памерла, ён пакінуў святло, пакінуў кар’еру і пасяліўся ў брата, каб дажываць свой век. Ён спрабуе ўнесці змены ў свой маёнтак і гаспадарка, лічыць сябе лібералам толькі таму, што ў іх маёнтку не б’юць прыгонных пугай, але ён не ў стане зразумець патрабаванняў новай эпохі, погляды маладога пакалення яму глыбока чужыя.
Аб мінулым Базарава мы ведаем мала, але разумеем, што шлях яго — гэта тыповы шлях разначынцаў-працаўніка. Гады ўпартай працы зрабілі яго адукацыі чалавека. Ён з гонарам заяўляе: «Мой дзед зямлю араў». Бацькі Базарава вельмі рэлігійныя, інтарэсы іх абмежаваныя. Кірмашоў выхоўваў сябе сам. Колькі забабонаў, колькі звычак, ўкараніліся з дзяцінства, павінен быў перамагчы Яўген, каб сябе выхаваць. Кірмашоў — чалавек моцны па розуме і характару. Нямала такіх Базарава ведала Расія: бо і Бялінскі, памяці якога прысвечаны раман, і Дабралюбаў прайшлі цяжкую жыццёвую школу.
Браты Кірсанава — арыстакраты. Тургенеў пісаў: «Яны лепшыя з дваран — менавіта таму яны абраныя мною, каб даказаць іх безгрунтоўнасць». Вельмі горка, што іх жыццё праходзіць гэтак бескарысна, хоць яны валодаюць несумнеўнымі вартасцямі. Павел Пятровіч вельмі высакародна ставіцца да брата, да Фенечка, ён сумленны, пастаянны ў каханні, разумее мастацтва. Мікалай Пятровіч, яго брат, вельмі чулы чалавек, ён добразычлівы, мягкосердечен, захапляецца музыкай, але жыццё яго аднастайная і сумная. Кірмашоў ўносіць свежае паветра ў «радавое гняздо» Кірсанава. Яўген паўстае перад намі як чалавек новага пакалення, якое прыйшло на змену «бацькам», ня здольным вырашыць асноўныя праблемы эпохі.
Дабралюбаў пісаў пра людзей базаровского тыпу яшчэ да з’яўлення ладу Базарава, сцвярджаючы, што яны вырашаюцца «ступіць на дарогу бязлітаснага адмаўлення для адшукання чыстай праўды». Іх канчатковая мэта — гэта «прынясенне магчыма большай карысці чалавецтву». Фармаванне іх ідэалогіі не абыходзілася без крайнасцяў, яны верылі выключна ў навуку, але менавіта яны рухалі прагрэс у Расіі.
Канфлікт «бацькоў» з «дзецьмі» —
Заклад тых бесперапынных змяненняў,
У якіх нешта шукае Бог,
Гуляючы зменай пакаленняў.
44944 чалавека прагледзелі гэтую старонку. Зарэгіструйся або увайдзі і даведайся колькі чалавек з тваёй школы ўжо спісалі гэта сачыненне.
/ Складанні / Тургенеў І.С. / Бацькі і дзеці / Параўнальная характарыстык Базарава і Паўла Пятровіча Кірсанава
Глядзі таксама па твору «Бацькі і дзеці»:
Мы напішам выдатнае складанне па Вашым замове ўсяго за 24 гадзіны. Унікальнае складанне ў адзіным экземпляры.