Маша Троекурова — 17-гадовая прыгажуня, каханая Дуброўскага. Жывучы ў сям’і самадура Троекурова, М. ўнутрана самотная, скрытным, мае цвёрды характар. Адзіная яе отрада — велізарная бібліятэка, складзеная з французскіх раманаў 18 стагоддзя.
У дзяцінстве лепшым сябрам М. быў Д. Але таго аправы ў Пецярбург вучыцца. Маша засталася адна. Вядома, шмат гадоў праз яна не магла западозрыць у выпісалася настаўніку-француза Дефорже свайго старога сябра. Яна ўвогуле не заўважала «слугу» да таго часу, пакуль той стрымана не справіўся з мядзведзем (адной з забаваў Троекурова). Затым Дефорж пачаў даваць М. ўрокі музыкі, каб знайсці шлях да яе сэрца. На першым жа спатканні Дуброўскі адкрыўся дзяўчыне. Але яго вось-вось выкрыюць, ён павінен бегчы з хаты Троекурова. М. становіцца каханай высакароднага разбойніка. Дуброўскі дае М. кольца, якое яна павінна пакласці ў дупло ў выпадку небяспекі. Тады Дуброўскі павязе М. з хаты. Сасватаў за старога Верейская, дзяўчына падае знак Дуброўскай, але той спазняецца. М. вянчаюць з князем. Яна дае клятву перад Богам аб вернасці свайму мужу і не адмаўляецца змяніць яму, хаця ўсім сэрцам і душой любіць Дуброўскага. М. ахвяруе сваім шчасцем дзеля спакою сваёй душы і сумлення, дзеля чысціні перад Богам і перад сабой.
/ Характарыстыкі герояў / Пушкін А.С. / Дуброўскі / Маша
Глядзі таксама па твору «Дуброўскі»:
Мы напішам выдатнае складанне па Вашым замове ўсяго за 24 гадзіны. Унікальнае складанне ў адзіным экземпляры.
Характарыстыка героя Маша Троекурова, Дуброўскі, Пушкін. Вобраз персанажа Маша Троекурова
Маша Троекурова — гераіня рамана «Дуброўскі», каханая галоўнага героя, 17-гадовая дачка пана-самадура Троекурова. Яна выхоўвалася бацькам, шмат часу праводзіла ў адзіноце. З Машай разам у доме рос і брат Саша — пазашлюбны сын Троекурова ад гувернанткі. Бацька Машы быў шляхетны і багаты дваранін, вядомы ў акрузе сваім наравістасцю і самадурствам. Ён нібы і кахаў дачку, песціў яе, дагаджаў найменшым прыхамацяў, а з другога боку мог запалохаць сваёй суровасцю і жорсткім зваротам. Таму Маша расла замкнёнай і недаверлівай. Яна прывыкла хаваць свае думкі і пачуцці.
Адзіная яе аддушына — гэта велізарная бібліятэка французскіх раманаў. З з’яўленнем настаўнікі-француза ў доме, раман з’явіўся і ў яе жыцці. Ён навучаў яе музыцы і ўважліва да яе ставіўся, чым і заваяваў сэрца дзяўчыны. Калі Маша даведалася, што настаўнік Дефорж і Уладзімір Дуброўскі гэта адна асоба, то ані не спалохалася. Уладзіміра яна ведала толькі ў дзяцінстве, яны нават сябравалі да таго, як хлопчыка адправілі на навучанне ў Пецярбург. Ведаючы пра тое, што ў Дуброўскага была цэлая банда разбойнікаў, якая трымала ў страху навакольных памешчыкаў, Маша не пабаялася стаць каханай такога чалавека.
Аднак лёс не заўсёды з добрай волі закаханым. Неўзабаве бацька дзяўчыны вырашыў выдаць яе замуж за пяцідзесяцігадовага старога — князя Верейская. Нягледзячы на ўсе пратэсты Машы, вяселле адбылося. Калі Уладзімір паспрабаваў дапамагчы каханай бегчы, яна адмовілася, бо была ўжо абвянчаліся. Яна змірылася са сваёй новай доляй, не ў сілах парушыць зарок, дадзены ў царкве.