Раніцай стаяла выдатная гадовая надвор’е. Я і брат мой Мішка пайшлі ўдваіх на рэчку. Купацца мы любілі ў глухім бязлюдным месцы ў цені дрэў. Прыйшлі, а там дзяўчынкі плаваюць. Я ўзрадаваўся, а Мішка сумеўся.
Мы знялі адзенне і ў плаўках залезлі ў ваду. На мне былі чорныя плаўкі, а на Мішку — сінія. Я павітаўся з дзяўчынкамі, спытаў, як іх клічуць, прадставіў ім Мішку. Паміж намі завязалася размова.
Выкупаўшыся, мы з братам вылезлі на бераг, ўзялі свае джынсы і пайшлі ў зараснікі дрэў пераапранацца. Зняўшы плаўкі, мы развесілі іх на галінках, дзе ўжо весялі мокрыя купальнікі дзяўчынак. Затым прынялі ўдзел у дзявоцкім пікніку.
Да гадзіны дня нашы сяброўкі зазбіраўся дадому, а мы з Мішкай вырашылі яшчэ трохі пазагараць. Дзяўчынкі сабралі свае пакеты з-пад бутэрбродаў, знялі высахлыя купальнікі з галінак і сышлі.
Пад гарачым летнім сонцам Мішку размарыла, і ён вырашыў яшчэ раз выкупацца, каб асвяжыцца. Я бачыў, як ён пайшоў да дрэва, каб зняць свае плаўкі, але замест гэтага пачаў здзіўлена іх разглядаць, потым асцярожна зняў і пакруціў у руках.
— Гэта не мае, — сказаў Мішка.
Аказалася, Светка, дзяўчынка ў сінім купальніку, пераблытала свае трусы з Мишкиными плаўкамі. Вось яна здзівіцца дома! А можа і не заўважыць, пойдзе на рэчку, стане пераапранацца … Мы з Мішкай доўга смяяліся і прыдумлялі разнастайныя гісторыі пра Святла і яе купальнік, то ёсць Мишкины плаўкі.
Тэлефоны мы ў дзяўчат не ўзялі, але нешта мне падказвала, што мы іх яшчэ ўбачым …
Складанне »Гумар» складанне на тэму: «Гумарыстычны аповяд са свайго жыцця»
гумарыстычны аповяд
Сёння ў нас будзе кантрольная па матэматыцы, і я вырашыў не хадзіць у школу.
Бацькі рана сышлі на працу, яны не даведаюцца, што я адзін дзень выпадае; я вельмі стаміўся, ужо канец года, мяне замучылі справы! «Магу я хоць адзін дзень адпачыць? — пытаюся ў сябе і тут жа сцвярджальна адказваю: — Вядома! «
Гэта быў чароўны дзень. Я перагледзеў усе тэлеперадачы, аб’еўся варэннем, сабраў мадэль самалёта, які захоўваўся з дня нараджэння. Потым сеў за ўрокі. Нечакана зазваніў тэлефон. Я ўзяў трубку. Тэлефанавала наша класная кіраўніца, яна спытала, чаму мяне не было ў школе. Голасам бацькі я адказаў, што сын хворы, у яго высокая тэмпература.
Ганна Юр’еўна занепакоілася аб маім здароўе, спытала, ці не трэба чым дапамагчы. Я падзякаваў яе за клопат і адказаў, што нічога не трэба. Потым яна развіталася і спытала, з кім размаўляла? І я, не падумаўшы, адказаў:
52296 чалавек прагледзелі гэтую старонку. Зарэгіструйся або увайдзі і даведайся колькі чалавек з тваёй школы ўжо спісалі гэта сачыненне.
/ Складанні / Складанні на вольную тэму / 6 клас / Гумарыстычны аповяд
Мы напішам выдатнае складанне па Вашым замове ўсяго за 24 гадзіны. Унікальнае складанне ў адзіным экземпляры.