Складанне па а з Пушкін Капітанская дачка

Вобраз Пугачова ў аповесці Пушкіна «Капітанская дачка» вельмі разнастайны. Гэты чалавек можа быць розным — і мудрым, і выхвалястым, і велікадушным, і злосным, і залежным ад асяроддзя. Вобраз аднаго з галоўных герояў як быццам бы ўпісваецца ў часы екацярынінскай эпохі, Пушкін паказвае яго як вобраз ўсенароднага правадыра.

Галоўны герой і стыхіі прыроды

Упершыню мы сустракаемся з героем падчас снежнай буры. Аўтар апісвае нам гэта стыхійнае бедства прыроды як снежны буран. І менавіта ў ім мы бачым Пугачова, які, як сапраўдны збаўца, дапамагае знайсці дарогу двум заблудным падарожнікам — Грынёва і яго слузе Савельичу. Пугачоў — казак з чорнай барадой з’яўляецца з самай сярэдзіны буры і выводзіць падарожнікаў на цвёрдую сцежку. Напэўна, самым непераўзыдзеным аказалася тое, што завіруха апісваецца ў верасні, што ў прынцыпе не магчыма. Але аўтар паспрабаваў менавіта так звязаць Пугачова і прыроду.

Ўплыў гістарычных падзей на героя

Пушкін малюе Пугачова з пункту гледжання гістарычных падзей. Але гэта апісанне паказвае нам яго не як набліжанага да вялікага гасудару і не як валадара. Падзеі, якія разгортваюцца ў аповесці, адбываюцца ў 1773 годзе, таму мы маем магчымасць ацаніць дзеянні правадыра Пугачова яшчэ да і падчас паўстання.

Народ, які залежыць ад волі аднаго чалавека, не можа захавацца, ды і не заслугоўвае гэтага.

Пацешным падасца і сама знешнасць гэтага саракагадовага мужчыны. Аўтар звярнуў увагу чытачоў на тое, што Пугачоў быў худым, з шырокімі плячыма, трошкі сівой барадой, з прыемным тварам. Пазней мы сустракаемся з расповедам радавога, які апавядае пра тое, што Пугачоў еў парсючкоў, і не аднаго, а двух.

Другая сустрэча з правадыром

У другі раз Пугачоў мілуе Грынёва. У час пакарання ён паблажліва ставіцца да гэтага чалавека і гатовы яго памілаваць. Але гэта проста гульня на паказ, а не праява жаласных пачуццяў. Толькі ў канцы творы, мы маем магчымасць да канца разглядзець гэтага злоснага правадыра.

Як аказалася, ён добры ў душы, але разумее, што гульня яго небяспечная. Хоць з-за гэтага яго мужнасць і бравы дух не падаюць. Ён прымаецца аплаціць рахунак, які яму дае Савельич і вяртае Грынёва кажух.

Падводзячы вынік, можна сказаць, што Пугачоў, як што я чалавек па натуры авантурным, быў яшчэ і велікадушным. У яго была душа, проста, хутчэй за ўсё, гістарычныя абставіны той эпохі не давалі яму магчымасці праяўляць сябе як чалавека. Ён дапамагаў у многіх справах — вызволять нявесту Грынёва, потым прапанаваў яму быць пасаджаным бацькам на іх вяселлі.

У эпохі народнага ўздыму прарокі бываюць правадырамі; у эпохі заняпаду — правадыры становяцца прарокамі.

У гэтым творы Пушкін правёў дакладнае параўнанне паміж Пугачовым і Кацярынай. Царыца гэтак жа выбуховая, як і яе падначалены; яна так жа незаконна атрымала царскі трон, а Пугачоў спрабаваў тым жа метадам падпарадкаваць сабе краіну. Як аказалася, ён не можа дзейнічаць па сваім жаданні, таму што абцяжараны абставінамі часу.

Складанне »Капітанская дачка — Пушкін» складанне на тэму «Вобраз Пугачова (паводле аповесці А.С. Пушкіна« Капітанская дачка »)»

Грынёў і Швабрин ў аповесці А.С.Пушкіна «Капітанская дачка»

Грынёў і Швабрин — дзве розныя асобы. Але ёсць паміж імі нешта агульнае. Абодва маладыя, абодва афіцэры, абодва дваране.

У дзяцінстве Грынёў гуляў з дваровымі хлапчукамі ў чахарду. Бацька адмовіўся адпраўляць юнага сына служыць у Пецярбург, а напісаў ліст даўняга сябра пад Арэнбург. Швабрин апынуўся ў Белогорск крэпасці з-за дуэлі. Ён ужо служыў у Піцеры і выпрабаваў ўсю прыгажосць жыцця. У крэпасці Швабрин высмейвае сям’ю каменданта, а Грынёў палюбіў і ня здзекуецца над іх няхітрай жыццём. Швабрин распавядаў пра дачку каменданта як пра «дасканалай дурнічкі». Ён схаваў, як ён беспаспяхова яе дамагаўся. Прычынай двубоі стала не толькі песня Грынёва, але і з-за таго, што ён не вытрымаў насмешак над Мар’яй Іванаўнай і за сям’ю Міронава. Грынёў мог адмовіцца ад двубоі і данесці на Швабрина скаргу, але ён пайшоў на няроўны паядынак, абараняючы гонар самастойна. Швабрин і ня мог падумаць, што малады юнак акажа такое моцны супраціў. Убачыўшы, што супернік адцягнуўся, ён нанёс яму паражальны ўдар у грудзі. Грынёў не вагаўся, калі прыйшла вестка, што Пугачоў ідзе на Белогорск крэпасць. Швабрин ж адразу ўцёк да мяцежнікам і паспрабаваў загубіць яго пры пакараннях смерцю ў крэпасці. Толькі ўмяшальніцтва Савельича выратавала юнаку жыццё. Швабрин быў поўным эгаістам, і яго цікавасць да Машы Міронавай быў таксама эгаістычным, Грынёў жа наадварот, хацеў вызваліць каханую ад злыдня. У гэтым яму дапамог Пугачоў, яму спадабалася адкрытасць і сумленнасць Пятруша. Ён дараваў Швабрина і адпусціў Пятра з Мар’яй Іванаўнай. Пасля гэтага праз некалькі гадоў Грынёў ажаніўся з Машай і яны жылі ў бацькоў у Сімбірске.

Па-мойму, Пушкін нездарма выкарыстоўвае прыказку "Беражы гонар ". Прайшоўшы праз шэраг выпрабаванняў, Грынёў вырас з дваровага хлапчукі ў годнага і сумленнага афіцэра-двараніна. А Швабрин як быў, такім і застаўся: эгаістам, здольным на подлыя і нізкія ўчынкі.

93965 чалавек прагледзелі гэтую старонку. Зарэгіструйся або увайдзі і даведайся колькі чалавек з тваёй школы ўжо спісалі гэта сачыненне.

/ Складанні / Пушкін А.С. / Капітанская дачка / Грынёў і Швабрин ў аповесці А.С.Пушкіна «Капітанская дачка»

Глядзі таксама па твору «Капітанская дачка»:

Мы напішам выдатнае складанне па Вашым замове ўсяго за 24 гадзіны. Унікальнае складанне ў адзіным экземпляры.

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: