Асноўная праблема, якую Фонвизин падымае ў камедыі «Недалетак», — праблема выхавання асвечаных перадавых людзей. Дваранін, будучы грамадзянін краіны, які павінен тварыць справы на карысць айчыны, з нараджэння выхоўваецца ў атмасферы амаральнасці, самаздаволення і самадастатковасці. У сваёй п’есе Фонвизин паказаў асноўнае зло тагачаснай рускага жыцця — прыгон і намаляваў тыповыя рысы рускіх прыгоннікаў.
На бязмежнай улады прыгоннага права заснаваны ўвесь хатні ўклад Прастакова. Аўтар выкрывае прагнасць і жорсткасць Прастакова, беспакаранасць і невуцтва Скотининых. Мы бачым неахайную сядзібу Прастакова, дзе жывуць і Скотинины. Гаспадыня дома то лаецца, то б’ецца: «тым і дом трымаецца». Прастакова жорсткая і грубіянская, але яна шалёна любіць сына. Гаворка Прастакова непісьменнасць, але вельмі зменлівая: ад нясмелай інтанацыі яна лёгка пераходзіць да ўладнага грубага тону. Гаворка Скотинина не толькі грубіянская, але і цалкам адпавядае прозвішчы. Пра сябе і пра іншых ён кажа не як пра людзей, а як пра жывёл.
У асобе грубага невука Митрофанушки пісьменнік паказаў «няшчасныя следства благога выхавання». Митрофанушка сапсаваны не тым выхаваннем, якое яму даюць, поўнай адсутнасцю выхавання і згубным матчыным прыкладам. Першай настаўніцай і выхавальніцай Митрофанушки была старая нянька Еремеевна, якая за сваю працу атрымлівае «па пяці рублёў на год, ды па пяці аплявух на дзень». Нянька больш клапацілася аб жываце выхаванца, а не пра яго галаву. Да Мітрафанаў ходзяць тры настаўнікі, якія вось ужо некалькі гадоў беспаспяхова спрабуюць убіць у галаву «робенка» хоць нейкія зародкі ведаў. Настаўнікі Мітрафана — адстаўны сяржант Цыфиркин займаецца з ім арыфметыкай (Арихметике вучыць яго … адзін адстаўны сяржант, Цыфиркин »), семінарыст Кутейкин — граматай (« Для граматы ходзіць да яго дзяк ад Пакровы, Кутейкин »), а немец Вральман ажыццяўляе агульнае кіраўніцтва, нібыта навучаючы гаспадарскага сынка «ўсіх навуках» ( «Па-французску і ўсіх навуках навучае яго немец Адам Адамыч Вральман»). Вральман, як былы фурман Стародума, што высвятляецца ў канцы п’есы, не мае ніякага ўяўлення аб навуках, але ён немец, а таму невуцкія гаспадары давяраюць яму. Да таго ж ім падабаецца пазіцыя Вральмана: «не абцяжарваць дзіцяці» ( «Ён дзіцяці не няволіць»). Немцу плацяць значна больш ( «Гэтаму па трыста рублікаў у год), чым Цыфиркину і Кутейкину, яго кормяць (« Саджаем за стол з сабою … За сталом шклянку віна «) і апранаюць у доме (« Бялізну яго нашы бабы мыюць »). Двух рускіх настаўнікаў ні ў што не ставяць, Митрофанушка займаецца з вялікай неахвотай, беспакарана абражае іх, перапыняе заняткі і нічога не разумее, хоць «вучыцца» ужо некалькі гадоў ( «Ужо гады чатыры як вучыцца»).
Характар Мітрафана выхоўваецца атмасферай у сям’і, дзе запраўляе жанчына. Памешчык прасцяк цалкам падпарадкоўваецца жонцы і не адважваецца сказаць ёй ні слова против.Вот як мужчыны сямейства Прастакова разам з дзядзькам Скотининым самі сябе характарызуюць: «Я з пэўнай брат … я жончына муж … а я Матушкін сын».
Мітрафан нікога не любіць, ён злы, невежествен і да таго ж агрэсіўны. Митрофанушка — гультай, які звыкся біць лынды ды лазіць на галубятню. Мітрафан не толькі неразумны, «Матушкін сынок». Ён жа хітры ведае як падлізацца маці. Стародум пасмейваецца над Мітрафанам, разумеючы, што невуцтва — яшчэ не самая вялікая бяда. Значна асцярогі бессардэчнасць. «Невукаў без душы — звер». Жыццё і выхаванне адразу адабралі ў Мітрафана мэта і сэнс жыцця. І настаўнікі не змогуць дапамагчы (гэта толькі даніна модзе з боку спадарыні Прастакова); у Мітрафана і не ўзнікала іншых жаданняў, акрамя як паесці, пабегаць на галубятні ды ажаніцца.
У сваёй п’есе Фонвизин кажа чытачам, што спачатку трэба выхаваць дабрачыннасць, паклапаціцца пра душу, а ўжо потым — пра розум.
91517 чалавек прагледзелі гэтую старонку. Зарэгіструйся або увайдзі і даведайся колькі чалавек з тваёй школы ўжо спісалі гэта сачыненне.
/ Складанні / Фонвизин Д.І. / Недалетак / «Вось ліхадушнасьці плады годныя!» (Па камедыі Д.І. Фонвизина «Недалетак»)
Глядзі таксама па твору «Недалетак»:
Мы напішам выдатнае складанне па Вашым замове ўсяго за 24 гадзіны. Унікальнае складанне ў адзіным экземпляры.
Вось ліхадушнасьці плады годныя па камедыі Недалетак (Фонвизин Д. І.)
Калі Вы заўважылі памылку ці памылку, вылучыце тэкст і націсніце Ctrl + Enter.
Тым самым акажаце неацэнную карысць праекце і іншым чытачам.
Дзякуй за ўвагу.
Найбольш важнай праблемай, якую Д.І. Фонвизин вырашае ў сваёй камедыі «Недалетак», з’яўляецца пытанне выхавання асвечанага пакалення маладых людзей, які падымуць краіну на новы шлях развіцця. Менавіта такую мэту ставіў перад дваранамі Пётр I. Аднак на самай справе аказваецца, што не ўсе маладыя дваране могуць стаць апорай дзяржавы і яго надзеяй на абнаўленне.
Многія дваранскія сынкі выхоўваюцца ў атмасферы найпоўнага невуцтва, амаральнасці і пры гэтым абсалютна задаволеныя сваім існаваннем. Фонвизин паказаў у сваім творы галоўнае зло сучаснай яму рускай рэчаіснасці — прыгон і адлюстраваў тыповыя фігуры рускіх прыгоннікаў на прыкладзе сям’і Прастакова.
Увесь хатні ўклад гэтай сям’і пабудаваны на адчуванні бязмежнай улады прыгоннікаў над сваімі сялянамі. Драматург у сваім творы імкнецца выкрыць жорсткасць і сквапнасць Прастакова, невуцтва і беспакаранасць Скотининых. Нашым вачам прадстаўлена неахайная сядзіба Прастакова, разам з якімі жыве брат гаспадыні — Скотинин. Сама памешчыца сочыць за парадкам у доме проста: то б’ецца, то лаецца: «тым і дом трымаецца». Таксама «неахайны» і непісьменнасць гаворка Прастакова, але памешчыца мяняе інтанацыю прамовы ў залежнасці ад таго, з кім размаўляе: з тымі, хто мацней яе, Прастакова кажа нясмела, а з для тых, хто ад яе залежыць, выбірае ўладны грубы тон. Такую ж маўленчую характарыстыку можна даць і брату Прастакова — Скотинину. Ён адрозніваецца ад сястры толькі тым, што цалкам адпавядае свайго прозвішча, пра іншых людзей і пра сябе ён кажа як пра жывёл, ды ён і сам паступова ператвараецца ў жывёлу. Прастакова таксама была ў дзявоцтве Скотининой, але цяпер, нягледзячы на сваю жорсткасць і грубасць, яна носіць іншае прозвішча. Можа быць, таму, што ў яе ёсць адно станоўчае якасць: яна вельмі любіць свайго сына. Праўда, у сілу свайго невуцтва, Прастакова не можа выхаваць з яго добрага чалавека. Мітрафан становіцца падобным сваёй маці, толькі ён ужо не здольны нікога кахаць.
Сайт мае выключна азнаямляльны й навучальны характар. Усе матэрыялы ўзяты з адкрытых крыніц, усе правы на тэксты належаць іх аўтарам і выдаўцам, тое ж адносіцца да ілюстрацыйным матэрыялам. Калі вы з’яўляецеся праваўладальнікам якога-небудзь з прадстаўленых матэрыялаў і больш не жадаеце, каб яны знаходзіліся на гэтым сайце, яны неадкладна будуць выдаленыя.