Уладзімір Пятровіч Фельдман з’яўляецца вядомым мастаком, творчасць якога звязана з жанрам ваеннага мастацтва. Маладосць мастака прайшла ў гады, калі лютавала вайна, і ўсіх заклікалі на фронт. Таму зусім не дзіўна, што большасць работ Фельдмана звязана з ваеннай тэмай. Адным з яркіх і ўражлівых мастацкіх твораў гэтага аўтара стала карціна, якая называецца «Родина9raquo ;. Гледачы пазнаёміліся з гэтым палатном мастака ў пяцідзесятыя гады. Вялікая айчынная вайна ўжо скончылася, але яе водгаласы яшчэ доўга будуць адлюстроўвацца ў працах многіх мастакоў.
На карціне Уладзіміра Фельдмана «Родина9raquo; мы бачым салдата, які пасля завяршэння страшнай вайны вяртаецца да сябе дадому. Яго шлях ляжыць праз родныя мясціны. Салдат спыняецца, каб налюбавацца блізкімі сэрцу бярозамі. Яго шлях дадому быў доўгім, бо на палатне намалявана ўжо позняя восень. Трава пачатку падсыхаць, яе мастак адлюстраваў у жоўтых тонах. Бярозы на карціне стаяць без лісця, яны даўно ўжо адпалі. Неба намалявана з хмаркамі, скрозь якія прабіваюцца сонечныя прамяні. Кожная бярозка для салдата, які вярнуўся з вайны, родная і блізкая. Да адной з іх ён прыхінуўся. Яго душа радуецца, што ён на гэтай жорсткай вайне застаўся жывы і хутка ўбачыць сваю сям’ю, абдыме жонку і дзетак. Іх жыццё стане, як і раней: шчаслівым і радасным. Гэты момант для службовага самы выдатны на свеце.
Салдата мастак адлюстраваў у ваенным абмундзіраванні, на ім цёплая шынель, а за плячыма віднеецца заплечнік. У выразных вачах мужчыны прысутнічае адначасова і радасць і смутак. Так, яму ўдалося выжыць, а, колькі людзей так і засталося ляжаць на палях бітваў. Ім ужо ніколі не ўбачыць гэтых бярозак, гэтага рускага разлогу, рускай прыроды, родных і блізкіх.
Можа быць, на карціне «Родина9raquo; менавіта сябе аўтар і адлюстраваў. Бо ён таксама ваяваў і вярнуўся дадому. Карціна ўражвае сваёй праўдзівасцю, дае магчымасць задумацца пра наш час, якое мы павінны захаваць для нашых нашчадкаў мірным і шчаслівым.
Складанне »Радзіма — Фельдман» складанне па карціне В.П. Фельдмана «Радзіма» 9 клас
Складанне па карціне В.П. Фельдмана «Радзіма»
Карціна мастака Уладзіміра Пятровіча Фельдмана «Родина9raquo; напісаная ў пяцідзесятых гадах мінулага стагоддзя. Тады яшчэ былі зусім свежымі ўспаміны пра крывавую і страшнай Вялікай Айчыннай вайне. Яе тэма гучыць і ў гэтай карціне.
Мы бачым на пярэднім плане рускага салдата — у шынялі, з паходным мяшком за плячыма. Ён толькі што вярнуўся пасля перамогі да сябе на радзіму. Магчыма, ён нават не паспеў яшчэ дайсці да свайго дома, спыніўшыся ў знаёмым да болю бярозавым пералескі. З высокага пагорка добра бачная яго родная вёска, дахі дамоў і край чорнага ўзаранага поля удалечыні. Аднак салдат пакуль не глядзіць туды. Ён прыхінуўся да стройнай высокай бярозе, тычыцца яе белай кары і пра нешта думае. Можа быць, яму прыгадаліся цяжкія баі і што загінулі таварышы. Над магіламі многіх з іх сумна схіляюцца такія ж бярозкі. А можа, чалавек прыгадаў сваё далёкае дзяцінства і тое, як ён з сябрамі бесклапотна бегаў па гэтым гаі, збіраў тут грыбы.
Салдата ахапіла хваляванне, і ён ніяк не можа яго суняць. Нарэшце-то ён вярнуўся ў родныя мясціны! Ён жывы, уцалеў у жорсткіх бітвах. Яму давялося прайсці вельмі цяжкі і далёкі шлях, і вось праз некалькі хвілін трэба будзе сустрэча з роднымі людзьмі. Як там яго сям’я? Ці ўсё жывыя? Ці пазнаюць яго падраслі за час вайны дзеткі? Баец так доўга чакаў гэтай сустрэчы, шмат разоў уяўляў яе сабе, але цяпер каштуе і як быццам набіраецца сіл ля светлых і добрых дрэў.
Ужо надышла восень. Трава была брудна, з бярозак апалі лісце, з далёкіх палёў сабраны ўраджай. У гаі не чуваць птушак. Ціха, бязлюдна і трохі сумна вакол. Па небе ўвесь час бягуць і бягуць ўдалячынь неспакойныя аблокі. Яны як бы падкрэсліваюць трывогу і хваляванне байца перад маючай адбыцца сустрэчай.
Вельмі хочацца спадзявацца, што дома ў яго ўсё складзецца добра. Ён — пераможца, прагналі з роднай зямлі страшнага ворага, адолеў ўсе ваенныя нягоды, і цяпер яго чакае мірнае шчаслівае жыццё.