Кароткае апісанне карціны пластовых Улетку
Вядомы рускі жывапісец Аркадзь Аляксандравіч пластей ўмеў разглядзець прыгажосць у любым імгненні жыцця. Нават нялёгкая праца ў яго можа выглядаць святочна. Палатно «Улетку» перадае і непаўторнасць расійскай прыроды, і жыццё простых людзей занятых будзённымі справамі.
Малюючы чарговы пейзаж сярэдняй паласы Расіі, пластей піша пажылую жанчыну, якая ад стомы прылегла на некалькі хвілін у цень бярозак і дзяўчынку, хутчэй за ўсё яе ўнучку. Можна зразумець, што грыбнікі да ранішняй Зоркі накіраваліся ў лес за грыбамі і ягадамі. А калі сонейка дасягнула зеніту, яны ўжо паспелі напоўніць свае кашы і вырашылі адпачыць перад вяртаннем дадому.
Мастак не выпадкова абраў сваіх персанажаў: збіралі дары лесу раней у асноўным пажылыя жанчыны і дзеці, якія не ўдзельнічалі ў сенакосе, зборы ўраджаю на палях і іншых вясковых клопатах. А бо грыбы і розныя ягады нарыхтоўвалася на доўгую расійскую халодную зіму. Іх пакідалі для паста ці калі іншыя запасы з надыходам вясны былі ўжо на зыходзе. У вёсках сем’і былі вялікімі, і запасы на зіму павінны былі быць дастатковымі.
Карціны гэтага жывапісца заўсёды прыносяць пачуццё радасці, спакою і заміранасці. Мастак любіў ўсе часы года, але асабліва калі прырода знаходзіцца ў поўным росквіце сіл. У сваім творы «Улетку» ён апявае шчодрасць зямлі, сялянак, якія адпачываюць пасля паходу ў лес.
Пластоў даволі часта звяртаўся да вясковай тэме, паколькі выдатна ведаў жыццё сялян і з велізарнай непрыхаванай сімпатыяй пісаў пейзажы і вяскоўцаў. Людзі на яго палотнах непарыўна звязаны з прыродай. Мастак нярэдка героямі сваіх карцін рабіў вясковых дзетак.
Вось і ў гэтым творы мастак адлюстроўвае ўдалы паход бабулі і ўнучкі ў лес. Погляд адразу спыняецца на вялікі плеценай кошыку з ручкамі, поўнай буйных белых грыбоў, і вядзерца з рознымі рудавата-карычневымі грыбочкі мяльчэй. Побач збан поўны ягад. Збан, вядома цяжкі, але затое сакавітыя ягады не падушацца па дарозе.
У процілеглым куце на мяккай травіцу-муравушке сядзіць дзяўчынка год сямі, у светлым сарафане і ярка-пунсовым хустцы, выцягнуўшы босыя ножкі. Пакуль яе бабуля адпачывае, яна занялася перабіранне ягад. Нетаропка адрываючы галінкі, яна складае сьпелае і сакавітую маліну ў кружку, якая стаіць у яе на каленях. Ягады нібы просяцца ў рот, але дзяўчынка хоча паказаць дома, як шмат яны сабралі з бабуляй, і цвёрда кладзе наступную ягодку ў кружку. Яе вочы апушчаныя ўніз, тонкія бровы трохі паднятыя ўверх. Доўгія валасы выбіваюцца з-пад яркага хусткі.
Да дзяўчынцы прыціскаецца дваровы руда-чорны сабака, які ўвязаўся з імі ў лес. Аднак свежае паветра і поўная свабода, калі ён бегаў туды-сюды, заліваючыся гучным брэхам, мабыць стамілі і яго. Ён паклаў галаву на выцягнутыя лапы і дрэмле, аднак хоць вочы ў сабакі прыкрытыя, але вушы прыўзнятыя, скрозь дрымоту услухоўваецца ў нязвыклыя гукі лесу.
Ззаду дзяўчынкі бачная спячая женщи¬на ў цёмна-сінім сукенка з доўгімі рукавамі і сінім наглуха павязаным хустцы. Па гэтым адзенні мы можам выказаць здагадку, што гэта пажылая жанчына. Мастак не паказвае нам яе асобы. Жанчына засланіла вочы ад яркіх прамянёў сонца, якія не могуць затрымаць рэдкія лісточкі бяроз, каля якіх героі спыніліся адпачыць. Ды і лясная машкара не дае спакою. Жанчына вельмі стамілася і моцна спіць, паклаўшы галаву на невялікі пагорак, адукаваны каранямі бярозак.
На зад¬нем плане — залітая паўдзённым сонцам палянка, за якой пачынаецца лес. На палянцы вока радуе разноцветье палявых сціплых кветак, якія заўсёды захапляюць нас сваёй натуральнай прыгажосцю і гармоніяй, і пра якія паэты не стамляюцца складаць вершы і песні. Гэта і лілова-блакітныя званочкі, і лясныя прыгажуні рамонкі, трохі паніклыя ад спёкі, і адцвітаюць пастуховая сумка. Мастак выкарыстоўвае фарбы, расказывай гледачу пра тое, што сюжэт адбываецца ў жніўні, высокая трава, якая нядаўна была смарагдавай, ужо амаль выгарэла, а пры сонечным святле набывае бурштынавы адценне. Нам бачныя ніжнія часткі ствалоў двух бярозак і некалькі галінак з зялёнымі лісточкамі. Побач ледзь прыкметны ў густой траве пянёк.
Пастаяўшы некалькі хвілін ля карціны, у нас ствараецца ўражанне, што мы адчулі даўкі пах нагрэтай сонцам травы, адчулі на твары лёгкае дакрананне летняга ветру, да нас даляцеў невымоўны водар лясных ягад.
Складанне па карціне пластовых «Улетку» 5 клас
Пластоў — вялікі рускі мастак XX стагоддзя. Ён напісаў шмат карцін, якія паказваюць жыццё простых сялян, гэта была яго любімая тэма. Карціна «Улетку», напісаная ў 1954 годзе, таксама адлюстроўвае сцэну з сялянскага жыцця.
На пярэднім плане намаляваныя дзяўчынка і яе бабуля, адпачывальнікі на ўскрайку лесу. Дзяўчынка апранута ў белую сукенку і чырвоны хустку, у яе на каленях стаіць гуртка з ягадамі. Яна занятая тым, што адрывае ад галінкі ягады і складае іх у кружку. Злева ад дзяўчынкі ляжыць сабака, а справа стаяць дзве вялікіх каша з грыбамі і збан, напоўнены чырвонымі ягадамі. Грыбы аранжавага, жоўтага і белага колеру асветлены яркім сонцам. Яны адразу прыцягваюць увагу гледача.
Дзяўчынка з бабуляй размясціліся на траве ля двух бяроз. Мастак добра адлюстраваў добры летні дзень у лесе. Карціна напоўнена святлом і цяплом. Пасля доўгай хады па лесе бабуля прылегла і задрамала, пакуль ўнучка занятая павольнай працай. Сабака таксама закрыла вочы і адпачывае, напэўна, яна таксама стамілася.
Чым мне спадабалася карціна
Мне здаецца, мастак хацеў паказаць, што ў цяжкай сялянскага жыцця шмат добрага і прыемнага. Гэта ж так выдатна, пахадзіць летам па лесе, назбіраць шмат грыбоў, паесці салодкіх ягад. А калі стомішся хадзіць, можна прылегчы прама на траву і адпачыць у цішыні і спакоі. Я таксама люблю хадзіць з бацькамі ў лес па грыбы і па ягады. Асабліва, калі шмат белых грыбоў, або калі паспее суніца.
Яшчэ пластей хацеў адлюстраваць прыгажосць простай рускай прыроды. Палявыя кветкі, белыя бярозы, зялёная трава, асветленая яркім сонцам, цёмны лес на заднім плане. Усё гэта напісана з веданнем справы і цешыць вока. Героі карціны, дзяўчынка з бабуляй у простай вопратцы і іх сабака, выглядаюць на фоне прыроды вельмі натуральна. Відаць, што яны жывуць у вёсцы і не адчуваюць сябе ў лесе чужынцамі. Такія карціны вучаць нас любіць і берагчы прыроду.