Апісанне тэмы: Кранальныя пачуцці, якія ўзнікаюць у душы кожнага чалавека — выпадзенне першага снегу. Нават у горадзе ад шуму і мітусні можа адцягнуць раптоўную перамену карціна вуліцы, пакрытай першым снегам. Першы снег заўсёды нясе мімалётную радасць доўгага, у плыні ўсёй восені, чакання зімы. Апісанне першага снегу ў карціне пластовых "першы снег".
Аркадзь пластей — рускі жывапісец, які жыў у савецкі час. Ён нарадзіўся ў вёсцы і больш за ўсё любіў маляваць вёску, вясковае жыццё і сялян. Яму падабаліся яркія, захапляльныя колеру. А вось карціна пластовых «Першы снег» у каляровым выразе даволі аднастайная, цьмяная, яе галоўныя колеры — белы і шэра-карычневы. Але і гэта не робіць карціну сумнай. Наадварот, яна «цёплая», нягледзячы на тое, што адлюстроўвае зіму.
Мы ў Фэйсбуку
"сезоны года" — гэта часопіс аб прыродзе, культуры і навакольным свеце.
Матэрыялы можна выкарыстоўваць для азнаямлення дзяцей з прыродай, у дапамогу школьнікам, у рабоце выхавальніка і настаўнікі.
Складанне па карціне пластовых «Першы снег»
Карціна пластовых называецца «Першы снег». На ёй мы бачым, як рана раніцай дзеці прачнуліся і выглянулі ў акно. Яны былі моцна здзіўлены: усяго за адну адзіную ноч усё вакол пабялеў.
На ганак выбегла дзяўчынка са сваім малодшым братам. Яна не паспела нават толкам апрануцца: накінула на галаву вялікі вязаный хустку і ў адным толькі лёгкім сукенка выскачыла з хаты. Хіба што ногі паспела сунуць у цёплыя валёнкі.
Дзяўчынка, закінуўшы галаву ўверх, радасна глядзіць на які падае сняжок. На яе твары ясна праглядаецца захапленне і здзіўленне. Яе выдатныя дзіцячыя вочы весела усміхаюцца і літаральна блішчаць ад радасці.
Брат ж яе, апрануўся куды цяплей: чорны пінжак, на галаве пухнатая футравая шапка. Хлопчык разглядае збялелую вуліцу, белыя даху вясковых хат. Ён не менш задаволены з’яўленню першага снегу. У кветніку жа побач, расце старая бяроза. Да гэтага часу, яна ўжо стала белай і пухнатай. Паблізу ад яе расце невялікі куст. Яго ніжнія галінкі, усе засыпаны белым снегам і прыціснутыя да зямлі.
За самым вуглом хаты, можна ўбачыць частка вясковай вуліцы. Ледзь наводдаль, чалавек з санкамі, які таксама як і дзеці спыніўся палюбавацца новымі снежнымі хованкамі. Толькі ля самага плота засталася далікатная невялікая праталіны, побач з якой горда валачэцца шэра-чорная варона, відавочна якая радуецца снегу, не менш за астатніх. Ціха і спакойна навокал. Несумненна, дзеці былі рады зімы.
Радасныя, шчаслівыя і здзіўленыя, яны глядзелі на цудоўную карціну. І нам дадзена магчымасць падзяліць іх ўражанні. Мастак дамогся поспеху, спалучаючы ў сваёй карціне карычневыя, шэрыя і белыя фарбы. Аднак разам з гэтым у карціне прысутнічае ружовы колер і месца яму адведзена нямала. Ружовы колер дапамагае гледачу адчуць усю прыгажосць прыроды, растварыцца ў свяце першага снегу.
Пры дапамозе гэтага пластей паказаў вёску як нешта звычайнае, будзённае і адначасова з гэтым прыбранае ад першага снегу. Гэтую карціну, відавочна напісаў чалавек, які любіць родную прыроду. Асабіста мне гэтая карціна вельмі спадабалася. У ёй, мастак здолеў перадаць дзіцячую радасць, усё іх настрой і ўражанні ад убачанага. Разам з імі, у мяне ўзнікае адчуванне нейкай радасці, свята, шчасця, варта толькі паглядзець на гэтую карціну.
Застаецца толькі выказаць падзяку самому мастаку, за тое, што ён дазволіў яшчэ раз перажыць чыстае пачуццё дзіцячага здзіўлення і радасці пры выглядзе белага снегу.