Вядомая мастачка Зінаіда Яўгенаўна Серебрякова, таксама была ўдзельніцай аб’яднання «Свет мастацтва». Ўся яе сям’я займалася мастацтвам, таму талент дзяўчынкі нікога не здзівіў. Яна была адной з першых жанчын, якія ўвайшлі ў гісторыю жывапісу. З першых работ у З. Серабраковай выявіўся свой стыль. У ХX стагоддзі яе мадэлямі былі ўласныя дзеці, а ў 1914 годзе яна намалявала групавы партрэт з назвай «За сняданкам».
На карціне намаляваны трое дзяцей за сталом у чаканні трапезы. Хлопчык на заднім плане п’е ваду, дзяўчынка ў тарцы стала напаўпаварота глядзіць на аўтара, а іншы хлопчык, на пярэднім плане, узяў лыжку і гатовы есці. Усе хлопцы паводзяць сябе натуральна, не пазіруючы, а проста назіраючы за тым, што адбываецца. Дзяўчынку клічуць Тата, хлопчык з вадой — Жэня і, па-відаць, самы галодны — Шурык. У кожнага дзіцяці іншы выраз твару. Тата зацікаўлена глядзіць на нас, У поглядзе Шурыка праглядаецца нейкі пытанне, а Жэня задумана здавальняе смагу. Вопратка на тетях вельмі прыгожая. Хлопчыкі ў цёмна-сініх касцюмах, а на дзяўчынцы такога ж колеру сукенка пакрыта белым сарафанам.
Зінаіда Серебрякова адлюстравала няпроста партрэт траіх дзяцей, а цэлую карціну, твор, прасякнутае сямейнай цеплынёй і любоўю.
Акрамя хлопчыкаў і дзяўчынак, яна вызначыла вялікую частку палатна нацюрморту. У цэнтры карціны прыгожа накрыты стол. Абрус вельмі чыстая і белая. Сурвэткі прыгожа складзеныя і маюць трымальнік. На супавы місцы намаляваны ўзор, а ў цэнтры стала варта жоўты збан.
З.Я. Серебрякова адлюстравала няпроста карціну ранішняга сняданку, а яна перанесла на палатно часцінку свайго жыцця. І гледзячы на якасць выканання і колеру, гэта быў адзін з любімых этапаў яе жыцця. Гэта быў той час, дзе былі ўсе члены сям’і і яны маглі спакойна пабалбатаць ўчора за сямейным сталом.
Складанне па карціне Серебряковой «За абедам»
На гэтай карціне вядомая руская мастачка Зінаіда Яўгенаўна Серебрякова сваю сям’ю з яе традыцыямі і укладам. Перш за ўсё прыцягвае ўвагу вытанчаная сервіроўка стала.
Накрухмалены беласнежная абрус кажа пра спакойнае і мернай жыцця сям’і з дастаткам. Фарфоровая супніца дазваляе сказаць, што ў гэтым доме прытрымліваюцца французскага рэжыму: карціна называецца «За сняданкам», хоць час ужо абедзенны.
Дзеці, якія сядзяць за сталом і якія чакаюць трапезу, — родныя дзеці Зінаіды Яўгенаўны. Да моманту напісання карціны ў яе было чацвёра дзяцей: Жэня, Саша, Таня і Каця, але малодшая Катюша была яшчэ настолькі малая, што не магла сядзець з усімі дзецьмі за сталом.
Падабенства рабят відавочна, асабліва падобныя хлопчык і дзяўчынка на пярэднім плане — і цёмна-карымі вачыма, і авалам твару. Іх твары павернутыя да гледача, у вачах — непадробную цікавасць і дзіцячая непасрэднасць. Хлопцы актыўныя, рухомыя, дзяўчынка нават паклала ручку на талерку. Магчыма, да стала выйшаў тата, і дзеці глядзяць на яго. Трэцяе дзіця п’е ваду, яго твар засяроджана і сур’ёзна, прыкметна, што сярод прысутных дзяцей ён старэйшы. Усе дзеці розных узростаў, розных характараў і пастава за сталом у кожнага свая.
Гэта не адзіная карціна, на якой мастачка малюе дзяцей, насупраць, дзіцячая тэма займае трывалае месца ў яе творчасці, і наўрад ці знойдзецца мастак, які пасупернічаць б з Зінаідай Яўгенаўнай Серебряковой у ліку твораў на дзіцячую тэматыку. Па пранікненні ў глыбіню няпростага дзіцячага характару Серебрякова стаіць у адным шэрагу з В. Сяровым.
Усе дробязі карціны прапісаны вельмі старанна: і хрумсткія булачкі, і шкляны посуд, і малюнак на супніцы, і белы карункавай фартух дзяўчынкі. Гэтыя дробязі падкрэсліваюць штодзённасць і дакладнасць сітуацыі, і ў той жа час дазваляюць убачыць паэзію ў звычайным сямейным сняданку.
Палатно напісана амаль сто гадоў таму, але і сёння яно падкупляе сваёй свежасцю, дабрынёй і гармоніяй. Мастачка ўклала ў яе сваё майстэрства і талент, і ўсю матчыну душу — кахаючую, старанны, далікатную.
Жэня — старэйшы хлопчык — пасля вывучыўся на архітэктара, а астатнія дзеці, уключаючы Кацю, абралі прафесіяй мастацкае рамяство.