У мастацкай літаратуры тэма прыроды цесна пераплятаецца з самабытнасцю чалавека, вобразу якога характэрныя народныя асаблівасці, традыцыі і культура тых родных месцаў, уласцівых яму.
Прырода апяваецца паэтамі і празаікамі, як неад’емная частка быцця ўзаемаадносін чалавека і прыроды, яго захапленне прыгажосцю навакольнага свету і любові да родных краях.
Вершы пра прыроду рускіх паэтаў
Настрой прыроды мяняецца са зменай часоў года, аблічча якой апявалі ў вершах рускія паэты залатога і срэбнага стагоддзяў рускай паэзіі.
Апавяданні пра прыроду рускіх пісьменнікаў
Вобразы роднай прыроды, зменныя разам з часамі года, з непрыхаванай патрыятызмам і любоўю да родных краях, апісвалі ў сваіх творах рускія пісьменнікі.
Прырода ў рускай літаратуры
Прырода ў творчасці рускіх пісьменнікаў і паэтаў займае адно з галоўных месцаў у творах, дзе пачуцці і настроі пераклікаюцца з асаблівасцямі народнага побыту, перадаючы вобразы рускай прыроды з характарам і асаблівасцямі рускай душы.
Прырода ў рускай паэзіі
Руская паэзія гэта духоўны здабытак і культурная каштоўнасць Расіі, неад’емная элемент рускай літаратуры, увабраў у сябе ўсе галоўныя асаблівасці народнага фальклору, гімн душы і песьня простага рускага чалавека. Прырода займае галоўнае месца ў рускай паэзіі, з любоўю апетая роднымі паэтамі.
Аналіз вершаў пра прыроду:
Юная прыгажуня Вясна, лёгкая і вясёлая, звонка праносіцца па вільготным ад таящего снегу палях і лясах.
Першыя прамяні сонца прыгравала зямлю, замяняючы вясновым дажджом. Дрэвы і расліны заквітаюць, напаўняючыся свежым водарам вясны.
Аналіз вершаў пра вясну:
Румяная гаспадыня Лета, урадлівых зямель, квітнеючых садоў і прэсных вод.
Прырода пахне, шчодра адорвае цяплом, клапатліва абмывае дажджамі і сагравае гарачым сонцам, узнагароджваючы за цярпенне і працу дарамі пладаноснага ўраджаю.
Аналіз вершаў пра лета
Таямнічая прынцэса Восень возьме ў свае рукі якая стамілася прыроду, апранецца ў залатыя ўборы і прамочыць доўгімі дажджамі.
Восень, супакоіць задыханых зямлю, садзьме ветрам апошняе лісце і пакладзе ў калыску доўгага зімовага сну.
Аналіз вершаў пра восень
Белая каралева Зіма, пяшчотна абдыме спячы свет, скуе яго сны ледзянымі маразамі, пяшчотна прыкрые беласнежным коўдрай.
Зіма будзе доўга трымаць у ледзяным палоне зімовую прыроду лесу, убаюкивая снежнымі вятрамі і халодным дыханнем завей.
Аналіз вершаў пра зіму
замежная літаратура
Вершы пра прыроду замежных паэтаў
Паэзію розных краін аб’ядноўвае уменне адчуваць прыроду родных месцаў, перадаваць фарбы, настрой прыроды, яе прыгажосць і велічнасць.
Вершы замежных паэтаў таксама поўныя любові і захаплення да роднай прыроды.
Японскія хоку пра прыроду
Хоку — традыцыйныя японскія вершы ў форме трох радкоў, дзе асобны сэнс укладваецца ў прастату, сцісласць, са зваротам да прыроды і да сябе, сваім пачуццям, перажыванням.
Так японскія слагатели хокку перадаюць настрой прыроды, у глыбокіх роздумах, кароткімі словамі, прытрымліваючыся строгіх формаў хоку.
Цытаты і выказванні
Цытаты пра прыроду рускіх і замежных класікаў
Фразы, выказвання, абрыўкі вершаў, узвышаецца прыроду, у разважаннях аб супастаўленні чалавека і яе вялікасці прыроды на адных шалях.
Разважанні ў крылатых фразах, выпадковыя або няма, якія сталі вядомымі ў паэзіі, прозе і кіно.
Чытайце мастацкую літаратуру і старайцеся параўноўваць розныя меркаванні, выказваючы тым самым сваю думку. Пішыце свае працы так, як гэта бачыце вы самі, карыстаючыся ў якасці прыкладу матэрыял з нашага сайта.
Усе матэрыялы прадастаўленыя на сайце, напісаныя аўтарамі Сезоны-года.рф, не капіяваць і ня запазычаныя з іншых сайтаў.
10 студзеня, 2017 — 17:30
20 студзеня 2017 — 07:42
дадаць каментар
Мы ў Фэйсбуку
"сезоны года" — гэта часопіс аб прыродзе, культуры і навакольным свеце.
Матэрыялы можна выкарыстоўваць для азнаямлення дзяцей з прыродай, у дапамогу школьнікам, у рабоце выхавальніка і настаўнікі.
Родная прырода ў вершах рускіх паэтаў
У ёй ёсць душа, у ёй ёсць свабода,
У ёй ёсць любоў, у ёй ёсьць мова.
Тонкая прыгажосць рускай прыроды захапляла паэтаў ва ўсе часы. Асабліва пранікнёныя вершы пра родную прыроду стварылі пісьменнікі 19-20 стагоддзяў. Маімі любімымі творамі сталі вершы пра вясну.
Я вельмі люблю творчасць Ф.И.Тютчева. У сваім вершы «Яшчэ зямлі сумны выгляд …» паэт апісвае прыроду, як жывая істота. Яе вясновае абуджэнне прыроды параўноўваецца з ранішнім паўсне чалавека, ужо не моцным, «віднеўся», калі прыемныя сны выклікаюць лёгкую сонную ўсмешку. У другой строфы аўтар ад апісання стану прыроды пераходзіць да аналізу сваіх пачуццяў, у сувязі з прыходам вясны: душу, якая спала да гэтага, як і зімовая прырода, нешта хвалюе, прачынаюцца мары, гуляе кроў, узнікае патрэба любові.
І.С. Нікіцін у вершы «Палюбуйся: вясна надыходзіць» паўстае перад намі як чалавек, шчыра любіць родную зямлю. У кожнай радку захапленне прыгажосцю роднай стэпе, якую паэт параўноўвае з дзяўчынай і заклікае «абудзіцца і памыцца расою», «здацца ў ненагляднай красе», «прыбрацца ў кветкі», як нявеста.
З юнай гуллівай прыгажуняй параўноўвае рускую чаромху, пакрытую вясновым колерам, С.А. Ясенін. У яго словах прадзімае юнацкае захапленне яе свежай дзявочай прыгажосцю, і здаецца, што гэта не вясновы ручаёк, а сам паэт «лісліва пад кручу ёй песенькі спявае».
Пяшчотнае замілаванне і захапленне перад цудам вясновага адраджэння апісвае С.Д. Дрожжынаў у вершы «Распусціліся ныркі, лес заварушыўся …» Для аўтара далікатныя кветкі ландыша і незабудкі, нібы дзеці, толькі што ўбачылі свет. Паэт называе пялёсткі «мілай незабудкі» блакітнымі вочкамі.
Зусім іншую карціну вясны малюе Я.А. Баратынский у вершы «Вясна, вясна! як паветра чысты … »Усе твор працята захапленнем і радасцю ад вясновага буянства фарбаў, бурнага абуджэння прыроды. Чысціня і яркая нябесны блакіт, быццам «лепіць вочы».
Акрамя глядзельных вобразаў, аўтар перадае гукі прыроды. «Заздравная гімн вясне» спяваюць звонкія ручаі, пераможны рака, якая нясе «На ўрачыстасць хрыбце падняты ёю лёд», і жаўрук у небе. Душа паэта радуецца і балюе разам з вясновай прыродай.
З усіх бакоў атачаюць нас гукі адраджаюцца прыроды. Вестунамі вясны аказваюцца і вясновыя воды, якія «бягуць, і бліскаюць, і абвяшчаюць» (Ф.І. Тютчев), і зялёны шум, вясновы шум (Н.А.Некрасов) і вясновыя дажджы, якія «па свежых лісці барабаніць» ( А.А. Фет).