Мамчыны бацькі жылі ў пасёлку, і яе дзяцінства праходзіла там жа. Акрамя мамы і таты у яе быў брат і дзве сястры. Мая мама — самая старэйшая ў сям’і. Калі яна нарадзілася, бацькі надавалі ёй ўвесь свой час і ўвага. Але калі ў яе мамы з татам нарадзіліся іншыя дзеці, маёй маме стала не хапаць клопату. Вядома ж, яна не стала ад гэтага меней каханай, але ж малодшыя таксама патрабавалі ўвагі. Паколькі мама была тады яшчэ зусім дзіцем, яна думала, што яе сталі менш любіць, і часта сыходзіла да сваёй бабулі, якая жыве на суседняй вуліцы. Таму большая частка ўспамінаў звязана менавіта з майго прабабуляй.
У сваёй бабулі мама навучылася шмат чаму: лічыць, пісаць, вязаць каханай котцы кофтачкі, даглядаць за кветкамі і хатнімі жывёламі. Мама заўсёды і ва ўсім імкнулася дапамагаць, добра вучылася, і таму была бабулінай ўлюбёнкай. Але ўсё жа яе гарэзны характар часта даваў пра сябе ведаць. Мама практычна не сябравала з дзяўчынкамі, ёй былі не цікавыя ўсе гэтыя лялькі, банцікі і ўяўныя чаявання. Напэўна адзінай гульнёй з дзяўчынкамі па вуліцы былі разіначкі, і гэта нядзіўна, бо мама жыць не магла без актыўных гульняў. Але часцей за яе можна было знайсці сярод кампаніі хлапчукоў. Футбол, лажання па дрэвах, плаванье на хуткасць у рэчцы недалёка ад пасёлка, катанне на ровары або стральба з рагаткі — мама ні ў чым не саступала сваім сябрам. Я ўвогуле здзіўляюся, як яна, маючы такі характар, прымудралася вучыцца на выдатна, выконваць усе ўрокі і быць прыкладам у школе.
Мама кажа, што ў яе часта былі збітыя локці і каленкі, а побач з хвосцікамі і касічкамі часта красаваліся ўдары і ранкі. Цяпер, гледзячы на выхаванага і ўпэўненую ў сабе жанчыну, я б і не здагадалася, які буянай і шумнай яна была ў дзяцінстве. Пра гэта можна здагадацца хіба што па некалькіх маленькім шнараў на левай каленцы.
Я люблю слухаць мамчыны апавяданні пра дзяцінства. Сядзець побач і прадстаўляць яе маленькую, са смешнымі касічкамі і разадранымі каленамі. Разумець, што калісьці яна была такой жа бесклапотнай, вясёлай і трохі непаслухмянай, як і я, і ўсведамляць, ад каго мне перадалося гарэзлівасць.
маё дзяцінства
Сваё дзяцінства я правяла незабыўна! З ранняга ўзросту мы ўсёй сям’ёй ездзілі ў іншыя краіны, горада.
У мяне быў самы выдатны садок у свеце. Там былі вельмі добразычлівыя выхавальнікі і дзеці. З дзіцячага садка ў мяне з’явілася шмат сяброў, з аднаго дзяўчынкай нават у адным класе вучымся.
У нас з сястрой была свая пакой, у ёй было вельмі ўтульна. У мяне было шмат цацак і кніжак.
Таксама ў мяне была вельмі добрая і добрая бабуля. На выходных мяне ўвесь час адвозілі да яе пагасцяваць. Я часта ўспамінаю сваю бабулю і шкадую, што тыя, хто любіць нас людзі сыходзяць з жыцця, пакідаючы нам толькі ўспаміны.
Я лічу, што я самы шчаслівы на зямлі дзіця, таму што дзяцінства было ў мяне ўзрушаючае і незабыўнае!
У дзяцінстве ў мяне была любімая цацка — гэта карычневы плюшавы мішка Міша. Мішын вочы былі нібы падобныя на чалавечыя, ён быў як жывы. Я ўсюды яго насіла з сабой. Ён быў мне як сябар. Я з ім гуляла, карміла, лячыла, клала спаць і размаўляла з ім. Наогул Міша быў маім сябрам і цацкай. Шкада, што рэчы старэюць і губляюцца, але я ўсё — роўна памятаю Плющевого Мішку
Я нарадзілася 28 лютага 1992 г. у 23:55. Сваё дзяцінства я памятаю толькі з дзіцячага садка. У дзяцінстве я была вельмі шустрай, рухомым дзіцём. Я вельмі часта ўспамінаю сваё дзяцінства, вельмі часта мне распавядаюць абодва мне ў дзяцінстве бацькі. Яны параўноўваюць мяне, якой я была і якая я цяпер. Вось выпадак з майго дзяцінства, як распавядалі мне бацькі: «Калі выходзіла ў двор Машенька, то адразу ўсе бацькі адводзілі сваіх дзяцей па хатах. Яны сыходзілі з-за таго, што я была вельмі баявая ». Мама кажа, што мяне нельга было пакінуць ні на хвілінку — я што-небудзь нараблю. Вось такі ў мяне здаралася!
14863 чалавека прагледзелі гэтую старонку. Зарэгіструйся або увайдзі і даведайся колькі чалавек з тваёй школы ўжо спісалі гэта сачыненне.
/ Складанні / Складанні на вольную тэму / 9 клас / Моё дзяцінства
Мы напішам выдатнае складанне па Вашым замове ўсяго за 24 гадзіны. Унікальнае складанне ў адзіным экземпляры.