Калі Вы заўважылі памылку ці памылку, вылучыце тэкст і націсніце Ctrl + Enter.

Тым самым акажаце неацэнную карысць праекце і іншым чытачам.

Дзякуй за ўвагу.

Што такая абыякавасць? Гэта, калі чужая праблема ці няшчасце не выклікае ніякіх эмоцый або душэўнага водгуку. Калі ў суседа бяда, то сам і вінаваты. Недагледзеў, памыліўся, ленаваўся, няправільна ажаніўся. Ёсць мноства слоў, якімі абыякавы апраўдвае свае паводзіны і жыццёвую пазіцыю. Аднак на самай справе, ніхто і нішто не зможа апраўдаць абыякавы да пакут ці праблемах іншага чалавека. Менавіта спачуванне адрознівае нас ад звяроў, яны не здольныя адчуваць гэтай эмоцыі

А бо часта людзі, якія трапілі ў бяду, не просяць ад нас шмат чаго.

Шчырае спачуванне і некалькі добрых слоў могуць палегчыць іх душэўную боль. Действительно- часам, які імкнецца, дастаткова з казать пару ласкавых слоў падтрымкі, пераканаць яго ў тым, што вы добра разумееце яго становішча, і настрой гэтага чалавека адразу ж палепшыцца. Нам не складана гэта сделать- а чалавеку прыемна.

А што такое спагадлівасць? Гэта якасць чалавечага характару, супрацьлеглае абыякавасці Спагадны чалавек жыве не толькі асабістымі праблемамі, ён гатовы працягнуць руку дапамогі бліжняму. Галоўнае, каб спачуванне не перайшла рамкі і не ператварылася ў дакучлівасць.

Сайт мае выключна азнаямляльны й навучальны характар. Усе матэрыялы ўзяты з адкрытых крыніц, усе правы на тэксты належаць іх аўтарам і выдаўцам, тое ж адносіцца да ілюстрацыйным матэрыялам. Калі вы з’яўляецеся праваўладальнікам якога-небудзь з прадстаўленых матэрыялаў і больш не жадаеце, каб яны знаходзіліся на гэтым сайце, яны неадкладна будуць выдаленыя.

Абыякавасць і спагадлівасць | падрыхтоўка да выніковага складання (Аргументы ЕГЭ)

Калі Вы заўважылі памылку ці памылку, вылучыце тэкст і націсніце Ctrl + Enter.

Тым самым акажаце неацэнную карысць праекце і іншым чытачам.

Дзякуй за ўвагу.

Абыякавасць і спагадлівасць — гэтыя дзве з’явы вельмі часта можна сустрэць у нашай паўсядзённым жыцці. Гуляючы па вуліцах мы бачым людзей, якія дапамагаюць пажылым, перайсці дарогу, кормяць бяздомных жывёл. У літаратуры так жа сустракаецца нямала лагодных персанажаў, гатовых прыйсці на дапамогу ў цяжкую хвіліну. Разам з імі ёсць і іншыя героі. Яны эгаістычныя, адчуваюць абыякавасць да ўсяго навакольнага, у іх няма жадання ўносіць змены ў чыю-небудзь жыццё.

Абыякавы заўсёды міне. Менавіта пра такіх людзей піша ў сваім творы «У аптэцы» Антон Паўлавіч Чэхаў. Гэтая гісторыя пра цяжкахворых настаўніку, які з вялікай цяжкасцю дабраўся да аптэкі, але адчуў абыякавасць правізара. Дадзеная праблема актуальная і па сённяшні дзень. Сам Чэхаў пісаў: «Абыякавасць — гэта параліч душы». Не заставайцеся абыякавымі, бо бяда можа нагнаць і вас, і людзі будуць гэтак жа маўкліва глядзець на ваша гора.

Зваротны прыклад — прыклад спагадлівасці дэманструе нам Аляксандр Іванавіч Купрын ў сваім аповедзе «Цудоўны доктар». Твор апавядае нам пра збяднелай сям’і, дзеці якой хварэюць і галадаюць. Бацька сямейства вырашаецца нават на самагубства. У цяжкую гадзіну мужчына сустракае таго самага доктара, які даведаўшыся пра праблему, тут жа без роздумаў дапамагае сям’і. Гэты ўчынак на прыкладзе доктара паказвае нам, якія душэўныя і добрасардэчныя справы могуць здзяйсняць самыя звычайныя людзі. Ніколі не трэба задумвацца толькі пра сябе. Вакол ёсць такія ж людзі, якія маюць патрэбу ў нашай дапамозе.