Пра тэму: Беражлівыя адносіны да роднага лесе, любоў да роднай прыроды, павагу да дароў прыроды. Разважанні на тэму "як выхаваць у сабе беражлівыя і паважлівае стаўленне да лесу".
Беражыце родную прыроду. Беражыце лес.
Кожны з нас з’яўляецца неад’емнай часткай прыроды. Нам падабацца назіраць за першай капяжом, наперад абвяшчаюць пачатак вясны; за першым снегам, які ператварае горад у белую казку; за восеньскім лістападам, высцілалі зямлю залатым дываном. Аднак усё часцей мы забываем, што ўся гэтая прыгажосць вельмі залежыць ад нас, ад таго, як мы да яе ставімся. Бо ўсяго гэтага не будзе, калі людзі не перастануць ператвараць нашу планету ў вялікую смеццевы звалку.
Так, мы чакаем вясны, але ж ўвесну растае снег, выстаўляючы напаказ ўсё тое, што людзі кідалі ў яго, думаючы, што гэта не страшна, гэтага ніхто не ўбачыць. Але мы бачым. Гэта бачаць усе, калі снег ужо сышоў, а першая трава не ў стане схаваць увесь гэты друз. Мы павінны ставіцца да навакольнага прыродзе, так, як ставімся да ўласнага дому, але ж дома мы не кідаем непатрэбныя рэчы на падлогу.
Важна берагчы прыроду, бо нам трэба будзе перадаць гэты свет нашым дзецям, якія павінны ўбачыць яго такім, якім бачым яго мы. Для іх свет павінен быць чыстым. У ім не павінна быць смеццевых пакетаў, валяліся ўздоўж дарог. Яны не павінны бачыць піўных бутэлек, якія стаяць на кожным куце. Нашы дзеці павінны вучыцца ў нас захоўваць гэты свет, пераймаючы ў нас карысную звычку — ня смеціць. Калі яны гэтаму навучацца, то ў сваю чаргу паспрабуюць перадаць ўжо іх дзецям той свет, які ім паказалі мы.
(Малюнак Міхайлава Аляксандра)
З павагай трэба ставіцца не толькі да гарадской прыродзе, але і да лясоў. Адпраўляючыся на адпачынак у суседні лес, мы наўрад ці зарадуемся, убачыўшы там замест цудоўных кветак жудасныя пластыкавыя бутэлькі, выкінутыя нядбайнымі турыстамі. Тым больш пластык, як усім вядома, застаецца ў зямлі доўгія гады і не гніе. Лесу павінны радаваць нас магутнымі дрэвамі, духмяных раслінамі, чыстай вадой Шапатлівымі ручаёў, а не засмучаць гарамі смецця, пакінутага там людзьмі. Давайце берагчы прыроду, бо яна так ад нас залежыць!
Мы ў Фэйсбуку
"сезоны года" — гэта часопіс аб прыродзе, культуры і навакольным свеце.
Матэрыялы можна выкарыстоўваць для азнаямлення дзяцей з прыродай, у дапамогу школьнікам, у рабоце выхавальніка і настаўнікі.
«Беражыце прыроду!»: Складанне на актуальную тэму і рэкамендацыі да яго напісання
Мабыць, ва ўсе часы будзе лічыцца актуальнай тэма, якая гучыць як «Беражыце прыроду!». Складанне ў школе шматлікім вучням пачатковых і сярэдніх класаў задаюць пісаць менавіта па ёй. І гэта правільна. Такая тэма прымушае задумацца і дазваляе выказаць свае думкі. Што ж, варта прывесці некалькі прыкладаў, якія дапамогуць вучням у напісанні такой працы.
Для пачатку варта сказаць пра тое, каму задаюць складанне «Беражыце прыроду!». 6 клас, 7-й, 8-й — звычайна вучням сярэдняй школы дастаецца такая праца. І можна зразумець, чаму. У гэтым узросце ў дзяцей пачынае фармавацца ўласнае меркаванне датычна розных падзей і рэчаў. У іх атрымліваецца яго абгрунтоўваць, рабіць пэўныя зацвярджэння і высновы.
Кожны тэкст, бо яго структуру. Не з’яўляецца выключэннем і эсэ на тэму «Беражыце прыроду!». Сачыненне-разважанне павінна мець ўступленне, асноўную частку і зьняволеньне. Гэта асноўная структура. Ўступленне з заключэннем не павінны быць занадта доўгімі. Звычайна яны займаюць прыкладна 30% ад усяго тэксту. Усё астатняе — змест. У ім раскрываюцца думкі аўтара, яго развагі. Менавіта ў дадзенай частцы ён павінен асвятліць тэму сачынення.
Кожнаму зацікаўленаму ў заданні вучню хочацца, каб яго эсэ было цікавым і асаблівым. Як зрабіць такі працу на тэму «Беражыце прыроду»? Складанне з лічэбнікамі — вось выхад. Гэта такое эсэ, у якім вучань прыводзіць у прыклад факты, звязаныя з лікамі.
Дапусцім, вучань узяў у якасці ключавой тэмы ваду. Гэта крыніца жыцця, дадзены факт вядомы кожнаму. Таксама ўсе мы ведаем, што вадаёмы ў наш час моцна забруджваюцца. Гэта адходы, нядбайнасць людзей, выпарэння. У выніку рэчкі, азёры, вадасховішчы забруджваюцца. Вось толькі калі знікне добрая, чыстая вада — не будзе і жыцця. Чалавек не зможа праіснаваць без пітва больш 10 дзён, напрыклад. А слон толькі ў суткі спажывае 90 літраў вады. Каб вырасціць кілаграм бульбы, неабходна 30 вёдраў вадкасці для паліву.
У такім духу можна напісаць сачыненне з лічэбнікамі. Ёсць нямала тэм і фактаў. Можна зрабіць акцэнт не толькі на вадзе. Галоўнае — не ленавацца ў пошуку цікавай інфармацыі.
Многія вучні не ведаюць, як правільна выказваць свае думкі ў эсэ на такую тэму, як «Беражыце прыроду!». Складанне закранае актуальную тэму, так што пачынаць можна адразу з пастаноўкі пытанняў. Гэта ўдалы прыём для ўступлення.
Можна пачаць так: «У кожнага чалавека ёсць куток прыроды, які ён любіць усім сэрцам. Яму падабаецца туды прыходзіць, заставацца сам-насам са сваімі думкамі, адпачываць ад мітусні. Усё таму, што прырода прыгожая і ўнікальная. Але заўважаем Ці мы, як самі часцяком яе псуём? Нам лянота данесці да бліжэйшай скрыні бутэльку з-пад вады ці недакурак. А некаторыя, прыязджаючы на шашлыкі, і зусім пакідаюць за сабой цэлыя пакеты смецця. Людзі забруджваюць зямлю, ваду, паветра, высякаюць лясы дзеля пабудовы новых жылых комплексаў. Што і казаць пра заводы, якія сваім см Огам запаўняюць усё ў акрузе? Якой будзе наша прырода праз 100-200 гадоў? Як дзейнічаць, каб захаваць яе? «.
Вось прыкладна ў такім духу можна раскрываць тэму «Беражыце прыроду!». Складанне, а дакладней, яго галоўная думка павінна быць накіравана на данясенне да чытача праблемы. Калі атрымаецца прымусіць яго задумацца — значыць, задачу аўтар выканаў.
Шмат каму вучням бывае цяжка напісаць апошнія радкі эсэ «Беражыце прыроду!». Складанне, на самай справе, можна скончыць лёгка. Дастаткова падабраць добрую цытату па тэме. І можна напісаць зняволенне ў такім духу: «Прырода — гэта наш дом. Калі чалавек будзе смяціць ў лясах і на вуліцах, забываць выносіць з сабой смецце, забруджваць вадаёмы — то наш свет хутка ператворыцца ў каменныя джунглі. Мы павінны паважаць наш навакольны свет. Бо, як кажа Пришвин, ахоўваць прыроду — значыць ахоўваць Радзіму «.
Думка будзе скончана, і не застанецца адчування незавершанасці.
Наогул, калі вучань баіцца нешта забыцца, то лепш скласці кароткі тэзісны план. На кожны абзац вылучыць па пункце. І ў кожным радку напісаць па некалькі ключавых слоў. Абапіраючыся на іх, атрымаецца ў думках аднавіць лагічны ланцужок інфармацыі, якую хацелася б выкласці ў сваёй працы.
Дарэчы, цытату можна выкарыстоўваць і ў пачатку. Гэта называецца эпіграфам. Дапамагае не толькі дадаць складання арыгінальнасці, але і наладзіць чытача на тэму і далейшае азнаямленне з матэрыялам.
Калі кіравацца такімі простымі рэкамендацыямі, атрымаецца напісаць нядрэннае сачыненне.