Складанне пра школьную вопратку

У чалавеку ўсё павінна быць выдатна: і твар, і адзенне, і душа, і думкі …

Школьная адзенне або школьная форма прадугледжана для нашэння падчас вучобы. Наяўнасць абавязковай школьнай формы дысцыплінуе і аб’ядноўвае вучняў, прадухіляе падзел на класы (багаты-бедны).

Школьная форма ў дарэвалюцыйнай Расіі.

Упершыню школьную форму ўвялі ў 1834 годзе. Мужчынская форма складалася з фуражкі, шынялі, гімнасцёркі і штаноў. У кожнай навучальнай установы былі свае адметныя знакі — значкі ці эмблемы, якія прымацоўваліся да аколышак фуражкі. Вучні гімназій мелі гэтак жа парадную форму адзення — аднабортны мундзір з абабітым каўняром.

Выхаванкі інстытутаў высакародных дзяўчын і гімназій насілі аднатонныя сукенкі простага крою, з закрытым каўняром. З сукенкай апранаўся фартух. Па святах — белы, у звычайныя дні — чорны.

Школьная форма ў СССР.

У першыя гады станаўлення Савецкага саюза школьнай формы не было. Яна была абвешчаная перажыткам імпэрыялізму, дзеці хадзілі вучыцца ў паўсядзённым адзенні.

У 1948 годзе было вырашана вярнуць у школы форму. Для дзяўчынак гэта былі карычневае сукенка і фартух. Для хлопчыкаў форменныя курткі, штаны і фуражка. Форма была падобная на адзенне гімназістаў царскай Расіі.

З 1962 года для хлопчыкаў была ўведзена форма больш свецкага выгляду. Гэта быў шэры аднабортны касцюм. Ён насіўся з белай кашуляй. Для дзяўчынак форма практычна не змянілася — строгае карычневае сукенка з чорным паўсядзённым ці белым парадным фартухом. Валасы запляталіся і ўпрыгожваліся бантамі белага, карычневага або чорнага колеру.

У 1975 годзе зноў памянялі форму для хлопчыкаў — шэрыя пінжакі і штаны замянілі на сінія штаны і куртку. Куртка па кроі нагадвала модныя на той момант джынсавыя курткі. Былі пагоны на плячах і кішэні на грудзях, зашпільвае куртка на алюмініевыя гузікі. Піянеры былі абавязаныя насіць піянерскі гальштук. Гэтак жа абавязковымі былі значкі — акцябрат, піянераў і камсамольцаў.

Школьная форма ў сучаснай Расеі была адменена ў 1994 годзе. І зноў вярнулася з 1 верасня 2013 года. Кожная навучальная ўстанова разам з бацькамі і вучнямі вырашае пытанне аб знешнім выглядзе школьнай формы. Гэта могуць быць класічныя спадніцы з блузкой для дзяўчынак і касцюм з кашуляй для хлопчыкаў. У некаторых школах ўведзена форма, стылізаваная пад савецкую.

Самае галоўнае каб школьная форма была зручнай і практычнай. Пашытая з натуральных дыхаюць тканін і выглядала прыгожа. Менавіта такая форма наладзіць вучня на навучальны працэс і не будзе яму замінаць.

Сачыненне на тэму: «Школьная форма»

Ну што гэта за парадкі такія? Навошта ўвялі форму-то? Што мы як з інкубатара! Як часта гэта казалі мы ў школе, але ніколі не задумваліся, што форма нас збліжае, калі мы апранутыя ў аднолькавыя формы, мы не дзелімся на сацыяльныя класы па ўзроўні даходу бацькоў. Мы — калектыў.

Школьная форма — гэта ўсё ж такі дысцыпліна і парадак, гэта чысціня і акуратнасць, гэтае правіла для ўсіх. Але давайце пагаворым і пра тое, што вучні часта бяруць прыклады з настаўнікаў. А як выглядаюць нашы настаўнікі? А ўсё так жа і выглядаюць як зарабляюць. Калі настаўнік па прызначэнні, то выгляд у яго строгі і афіцыйны, а, калі настаўнік прыйшоў, таму што дома сумна і няма куды падзець свае таленты, пра не варта чакаць ад яго разумення і прыняцця правілы пра форму.

Вядома, хацелася б, каб не толькі вучні, але і педагагічны склад насіў такія формы. Але, думаю, гэта нешта з вобласці фантастыкі. Не ведаю аднаго, калі неабходна браць прыклад з дарослага, то чаму самі дарослыя забываюць яго падаваць?

У школе, дзе ўведзеныя правілы нашэння школьнай формы, прысутнічаюць адзінства і роўнасць. Толькі вось розніца ёсць у іншым. Адны бацькі могуць дазволіць сабе купіць некалькі камплектаў такой формы і дзіця можа яе мяняць хоць кожны дзень і быць заўсёды чысценькім, але ёсць і такія, якія на адзін камплект з нацяжкай згаджаюцца. А хто пры гэтым пакутуе? Вядома ж дзіця. Не думаю, што прыемна хадзіць у навучальная ўстанова ў негліжэ. А памыць яе не заўсёды можна, ды і не заўсёды яна можа высахнуць за пару гадзін.

Калі шчыра, то я не супраць школьнай формы, але я проста не хачу, каб гэтая форма выглядала, як мех. І тканіна б крыху іншай якасці, ну тады ўжо і колер заадно.

Калі мае бацькі хадзілі ў школу, форма ў іх была, але і выкладчыкі былі апранутыя адпаведна. Былі ўсякія заахвочвання за ідэальна выпрасаваная і чыстую форму, на лінейках расказвалі пра акуратных і старанных вучняў. А цяперашняе пакаленне — гэта бунт. Бунт супраць усяго і ўсіх, незалежна ад таго, маюць рацыю яны ці не. Проста ісці супраць усіх. Вось такая ж сітуацыя і са школьнай формай. Можа яна ім і падабаецца, але насіць яны яе не стануць толькі з-за прынцыпу.

У некаторых краінах яшчэ дазволена хадзіць у тым, у чым зручна. Але самі падумайце, не вельмі-то хочацца думаць пра ўрокі, калі перад табой сядзіць напаўголая адзінаццацікласніца. І наўрад ці яна ў гэты час думае пра ўрокі, калі дазволіла сабе прыйсці ў школу ў дадзеным уборы. Ня прыстойна хадзіць у грамадскае месца ў спартыўных штанах. Дзе штаны і кашуля? Дзе прыгожыя платечки? Форму ў школы.