Сума вызваленых абаротных сродкаў

Маюцца наступныя дадзеныя па прадпрыемству (тыс. Рублёў):

Вызначце суму абаротных сродкаў, вызваленых у выніку паскарэння іх абарачальнасці.

Каэфіцыент абарачальнасці абаротных сродкаў у I кв .:

Каэфіцыент абарачальнасці абаротных сродкаў ва II кв .:

Працягласць аднаго абароту (Тоб) у днях знаходзіцца дзяленнем колькасці дзён у перыядзе на каэфіцыент абарачальнасці:

Пры паскарэнні абарачальнасці абаротных сродкаў адбываецца іх вызваленне з абароту.

Сума вызваленых абаротных сродкаў у выніку паскарэння абарачальнасці абаротных сродкаў можа быць знойдзена адным са спосабаў:

Выснову: Пры паскарэнні абарачальнасці абаротных сродкаў адбываецца іх вызваленне з абароту ў памеры 62 тыс. Руб.

Статыстыка абаротных фондаў

Абаротныя сродкі прадпрыемствы

абаротныя сродкі — гэта сукупнасць грашовых сродкаў, авансируемых для стварэння абаротных вытворчых фондаў і фондаў звароту, якія забяспечваюць бесперапыннасць гаспадарчай дзейнасці фірмы.

Склад і класіфікацыя абаротных сродкаў

абаротныя фонды — гэта актывы прадпрыемства, якія ў выніку яго гаспадарчай дзейнасці цалкам пераносяць свой кошт на гатовы прадукт, прымаюць аднаразовае ўдзел у працэсе вытворчасці, змяняючы або губляючы пры гэтым натуральна — рэчыўнай форме.

Абаротныя вытворчыя фонды ўступаюць у вытворчасць у сваёй натуральнай форме і ў працэсе вырабу прадукцыі цалкам спажываюцца. Яны пераносяць свой кошт на які ствараецца прадукт цалкам.

фонды звароту звязаны з абслугоўваннем працэсу звароту тавараў. Яны не ўдзельнічаюць у адукацыі кошту, а з’яўляюцца яе носьбітамі. Пасля заканчэння вытворчага цыкла, вырабу гатовай прадукцыі і яе рэалізацыі кошт абаротных сродкаў кампенсуецца ў складзе выручкі ад рэалізацыі прадукцыі (работ, паслуг). Гэта стварае магчымасць сістэматычнага аднаўлення працэсу вытворчасці, які ажыццяўляецца шляхам бесперапыннага кругазвароту сродкаў прадпрыемства.

Структура абаротных сродкаў — гэта суадносіны паміж асобнымі элементамі абаротных сродкаў, выяўленае ў адсотках. Адрозненне ў структурах абаротных сродкаў кампаній абумоўліваецца шматлікімі фактарамі, у прыватнасці, асаблівасцямі дзейнасці арганізацыі, умовамі вядзення бізнесу, забеспячэння і збыту, месцазнаходжаннем пастаўшчыкоў і спажыўцоў, структурай выдаткаў на вытворчасць.

Абаротныя вытворчыя фонды ўключаюць у сябе:

прадметы працы (Сыравіна, асноўныя матэрыялы і пакупныя паўфабрыкаты, дапаможныя матэрыялы, паліва, тара, запасныя часткі і т. П.);
сродкі працы з тэрмінам службы не больш за адзін год або коштам не больш за 100-кратнага (для бюджэтных арганізацый — 50-кратнага) устаноўленага мінімальнага памеру аплаты працы ў месяц (малакаштоўныя хутказношвальных прадметы і інструменты);
незавершанае вытворчасць і паўфабрыкаты ўласнага вырабу (прадметы працы, якія ўступілі ў вытворчы працэс: матэрыялы, дэталі, вузлы і вырабы, якія знаходзяцца ў працэсе апрацоўкі або зборкі, а таксама паўфабрыкаты ўласнага вырабу, не скончаныя цалкам вытворчасцю ў адных цэхах прадпрыемства i падлягаюць далейшай апрацоўцы ў іншых цэхах таго ж прадпрыемства);
выдаткі будучых перыядаў (Нярэчывы элементы абаротных фондаў, якія ўключаюць выдаткі на падрыхтоўку і асваенне новай прадукцыі, якія вырабляюцца ў дадзеным перыядзе, але ставяцца на прадукцыю будучага перыяду; напрыклад, выдаткі на канструяванне і распрацоўку тэхналогіі новых відаў вырабаў, на перастаноўку абсталявання).

фонды звароту — сродкі прадпрыемства, што функцыянуюць у сферы звароту; складовая частка абаротных сродкаў.

Да фондам звароту адносяцца:

сродкі прадпрыемства, укладзеныя ў запасы гатовай прадукцыі, тавары адгружаныя, але не аплачаныя;
сродкі ў разліках;
грашовыя сродкі ў касе і на рахунках.

Велічыня абаротных сродкаў, занятых у вытворчасці, вызначаецца ў асноўным працягласцю вытворчых цыклаў вырабу вырабаў, узроўнем развіцця тэхнікі, дасканаласцю тэхналогіі і арганізацыі працы. Сума сродкаў звароту залежыць галоўным чынам ад умоў рэалізацыі прадукцыі і ўзроўню арганізацыі сістэмы забеспячэння і збыту прадукцыі.

Абаротныя сродкі ўяўляюць сабой больш рухомую частку актываў.

У кожным кругазварот абаротныя сродкі праходзяць тры стадыі: Грашовую, вытворчую і таварную.

Для забеспячэння бесперабойнага працэсу на прадпрыемстве фармуюцца матэрыяльна-вытворчыя запасы абаротных сродкаў або матэрыяльныя каштоўнасці, якія чакаюць свайго далейшага вытворчага або асабістага спажывання. Матэрыяльна-вытворчыя запасы з’яўляюцца найменш ліквіднай артыкулам сярод артыкулаў абаротных актываў. Выкарыстоўваюцца наступныя метады ацэнкі запасаў: па сабекошце кожнай адзінкі закупляюцца тавараў; па сярэдняй сабекошту, у прыватнасці, па сярэднеўзважанай сабекошту, слізгальнай сярэдняй; па сабекошце першых па часу закупак; па сабекошце апошніх па часе закупак. Адзінкай уліку абаротных сродкаў у якасці матэрыяльна-вытворчых запасаў выступаюць партыя, аднастайная група, наменклатурны нумар.

У залежнасці ад прызначэння запасы дзеляцца на вытворчыя і гандлёвыя. У залежнасці ад функцый выкарыстання запасы могуць быць бягучымі, падрыхтоўчымі, страхавымі або гарантыйнымі, сезоннымі і пераходзячымі.

страхавыя запасы — запас рэсурсаў, прызначаны для бесперабойнага забеспячэння вытворчасці і спажывання ў выпадках змяншэння паставак у параўнанні з прадугледжанымі.
бягучыя запасы — запасы сыравіны, матэрыялаў і рэсурсаў для задавальнення бягучых патрэбаў прадпрыемства.
падрыхтоўчыя запасы — запасы, якія залежаць ад вытворчага цыклу, неабходныя, калі сыравіну павінна прайсці якую-небудзь апрацоўку.
пераходзячыя запасы — частка нявыкарыстаных бягучых запасаў, якія пераходзяць на наступны перыяд.

Абаротныя сродкі знаходзяцца адначасова на ўсіх стадыях і ва ўсіх формах вытворчасці, што забяспечвае яго бесперапыннасць і бесперабойную працу прадпрыемства. Рытмічнасць, зладжанасць і высокая выніковасць шмат у чым залежаць ад аптымальных памераў абаротных сродкаў (Абаротных вытворчых фондаў і фондаў звароту). Таму вялікае значэнне набывае працэс нармавання абаротных сродкаў, які адносіцца да бягучага фінансаваму планаванню на прадпрыемстве. Нармаванне абаротных сродкаў з’яўляецца асновай рацыянальнага выкарыстання гаспадарчых сродкаў фірмы. Яно заключаецца ў распрацоўцы абгрунтаваных норм і нарматываў іх расходавання, неабходных для стварэння пастаянных мінімальных запасаў, і для бесперабойнай работы прадпрыемства.

Нарматыў абаротных сродкаў ўстанаўлівае іх мінімальную разліковую суму, пастаянна якая патрабуецца прадпрыемству для працы. Незапоўненыя нарматыву абаротных сродкаў можа прывесці да скарачэння вытворчасці, невыканання вытворчай праграмы з-за перабояў у вытворчасці і рэалізацыі прадукцыі.

Нарміруемыя абаротныя сродкі — плануемыя прадпрыемствам памеры вытворчых запасаў, незавершанай вытворчасці і рэшткаў гатовай прадукцыі на складах. Норма запасу абаротных сродкаў — час (дні), на працягу якога ЗБС знаходзяцца ў вытворчым запасе. Яна складаецца з наступных запасаў: транспартнага, падрыхтоўчага, бягучага, страхавога і тэхналагічнага. Нарматыў абаротных сродкаў — мінімальная сума абаротных, у тым ліку грашовых сродкаў, неабходных кампаніі, фірме для стварэння або падтрымання пераходзячых таварна-матэрыяльных запасаў і забеспячэння бесперапыннасці працы.

Крыніцамі фарміравання абаротных сродкаў могуць быць прыбытак, крэдыты (банкаўскія і камерцыйныя, т. Е. Адтэрміноўка аплаты), акцыянерны (статутны) капітал, паявыя ўзносы, бюджэтныя сродкі, пераразмеркаванне рэсурсаў (страхаванне, вертыкальныя структуры кіравання), крэдыторская запазычанасць і інш.

Эфектыўнасць выкарыстання абаротных сродкаў аказвае ўплыў на фінансавыя вынікі дзейнасці прадпрыемства. Пры яе аналізе прымяняюцца наступныя паказчыкі: наяўнасць уласных абаротных сродкаў, суадносіны паміж уласнымі і пазыковымі рэсурсамі, плацежаздольнасць прадпрыемства, яго ліквіднасць, абарачальнасць абаротных сродкаў і інш. Пад абарачальнасць абаротных сродкаў разумеецца працягласць паслядоўнага праходжання сродкамі асобных стадый вытворчасці і звароту.

Вылучаюць наступныя паказчыкі абарачальнасці абаротных сродкаў:

каэфіцыент абарачальнасці;
працягласць аднаго абароту;
каэфіцыент загрузкі абаротных сродкаў.

Каэфіцыент абарачальнасці сродкаў (Хуткасць абароту) характарызуе памер аб’ёму выручкі ад рэалізацыі прадукцыі на сярэдні кошт абаротных сродкаў. Працягласць аднаго абароту у днях роўная прыватнаму ад дзялення колькасці дзён за аналізуемы перыяд (30, 90, 360) да абарачальнасці абаротных сродкаў. Велічыня, зваротная хуткасці абароту, паказвае памер абаротных сродкаў, авансируемых на 1 руб. выручкі ад рэалізацыі прадукцыі. Гэтыя суадносіны характарызуе ступень загрузкі сродкаў у абароце і называецца каэфіцыентам загрузкі абаротных сродкаў. Чым менш велічыня каэфіцыента загрузкі абаротных сродкаў, тым больш эфектыўна выкарыстоўваюцца абаротныя сродкі.

Галоўнай мэтай кіравання актывамі прадпрыемствы, у тым ліку і абаротнымі сродкамі, з’яўляецца максімізацыя прыбытку на ўкладзены капітал пры забеспячэнні ўстойлівай і дастатковай плацежаздольнасці прадпрыемства. Для забеспячэння ўстойлівай плацежаздольнасці ў прадпрыемства ўвесь час павінна знаходзіцца на рахунку некаторая сума грашовых сродкаў, фактычна канфіскаваная з абароту для бягучых плацяжоў. Частка сродкаў павінна быць размешчана ў выглядзе высокаліквідных актываў. Важнай задачай у частцы кіравання абаротнымі сродкамі прадпрыемства з’яўляецца забеспячэнне аптымальных суадносін паміж плацежаздольнасцю і рэнтабельнасцю шляхам падтрымання адпаведных памераў і структуры абаротных актываў. Неабходна таксама падтрымліваць аптымальныя суадносіны уласных і пазыковых абаротных сродкаў, так як ад гэтага непасрэдна залежаць фінансавая ўстойлівасць і незалежнасць прадпрыемствы, магчымасць атрымання новых крэдытаў.

Аналіз абарачальнасці абаротных сродкаў (аналіз дзелавой актыўнасці арганізацыі)

абаротныя сродкі — гэта сродкі, авансируемые арганізацыямі для падтрымання бесперапыннасці працэсу вытворчасці і звароты і якія вяртаюцца ў арганізацыі ў складзе выручкі ад рэалізацыі прадукцыі ў той жа грашовай форме, з якой яны пачалі свой рух.

Для ацэнкі эфектыўнасці выкарыстання абаротных сродкаў прымяняюцца паказчыкі абарачальнасці абаротных сродкаў. Асноўнымі з іх з’яўляюцца наступныя:

сярэдняя працягласць аднаго абароту ў днях;
колькасць (лік) абаротаў, якія здзяйсняюцца абаротнымі сродкамі на працягу пэўнага перыяду часу (год, паўгоддзе, квартал), інакш — каэфіцыент абарачальнасці;
сума занятых абаротных сродкаў, якiя прыпадаюць на 1 рубель рэалізаванай прадукцыі (каэфіцыент загрузкі абаротных сродкаў).

Калі абаротныя сродкі праходзяць усе стадыі кругазвароту, напрыклад, за 50 дзён, то першы паказчык абарачальнасці (сярэдняя працягласць аднаго абароту ў днях) складзе 50 дзён. Гэты паказчык прыблізна характарызуе сярэдні час, якое праходзіць ад моманту набыцця матэрыялаў да моманту рэалізацыі прадукцыі, вырабленай з гэтых матэрыялаў. Дадзены паказчык можа быць вызначаны па наступнай формуле:

П — сярэдняя працягласць аднаго абароту ў днях;
СА — сярэдні рэшту абаротных сродкаў за справаздачны перыяд;
Р — рэалізацыя прадукцыі за гэты перыяд (за вылікам падатку на даданую вартасць і акцызаў);
У — колькасць дзён у справаздачным перыядзе (у годзе — 360, у квартале — 90, у месяцы — 30).

Такім чынам, сярэдняя працягласць аднаго абароту ў днях вылічаецца як стаўленне сярэдняга астатку абаротных сродкаў да аднадзённым абароту па рэалізацыі прадукцыі.

Паказчык сярэдняй працягласці аднаго абароту ў днях можа быць вылічаны і іншым спосабам, як стаўленне колькасці каляндарных дзён у справаздачным перыядзе да колькасці абаротаў, учыненых абаротнымі сродкамі за гэты перыяд, г.зн. па формуле: П = У / ЧО, дзе ЧО — колькасць абаротаў, учыненых абаротнымі сродкамі за справаздачны перыяд.

Другі паказчык абарачальнасці — колькасць абаротаў, якія здзяйсняюцца абаротнымі сродкамі за справаздачны перыяд (каэфіцыент абарачальнасці) — таксама можа быць атрыманы двума спосабамі:

як стаўленне рэалізацыі прадукцыі за вылікам падатку на даданую вартасць і акцызаў да сярэдняга рэшты абаротных сродкаў, г.зн. па формуле: ЧО = Р / СА;
як стаўленне колькасці дзён у справаздачным перыядзе да сярэдняй працягласці аднаго абароту ў днях, г.зн. па формуле: ЧО = У / П .

Трэці паказчык абарачальнасці (сума занятых абаротных сродкаў, якiя прыпадаюць на 1 рубель рэалізаванай прадукцыі або інакш — каэфіцыент загрузкі абаротных сродкаў) вызначаецца адным спосабам як стаўленне сярэдняга астатку абаротных сродкаў да абароту па рэалізацыі прадукцыі за гэты перыяд, г.зн. па формуле: СА / Р.

Гэты паказчык выяўляецца ў капейках. Ён дае ўяўленне пра тое, колькі капеек абаротных сродкаў затрачваецца для атрымання кожнага рубля выручкі ад рэалізацыі прадукцыі.

Найбольш распаўсюджаным з’яўляецца першы паказчык абарачальнасці, г.зн. сярэдняя працягласць аднаго абароту ў днях.

Найбольш часта абарачальнасць вылічваецца за год.

Пры аналізе фактычная абарачальнасць параўноўваецца з абарачальнасць за папярэдні справаздачны перыяд, а па тых відах абаротных актываў, па якіх арганізацыя ўсталёўвае нарматывы — таксама і з планавай абарачальнасць. У выніку такога параўнання вызначаецца велічыня паскарэння або запаволення абарачальнасці.

Зыходныя дадзеныя для аналізу прадстаўлены ў наступнай табліцы:

Абарачальнасць (у днях)

За папярэдні год

За справаздачны год

Паскарэнне (-) запаволенне (+) у днях

Супраць папярэдняга года

Нарміруемых абаротных сродкаў

Ненормируемых абаротных сродкаў

Усіх абаротных сродкаў

У аналізаванай арганізацыі абарачальнасць запаволілася, як па нарміруемую, так і па ненормируемым абаротным сродках. Гэта сведчыць пра пагаршэнне выкарыстання абаротных сродкаў.

Пры запаволенні абарачальнасці абаротных сродкаў адбываецца дадатковае прыцягненне (уцягванне) іх у абарот, у пры паскарэнні адбываецца вызваленне абаротных сродкаў з абароту. Сума абаротных сродкаў, вызваленых у выніку паскарэньня абарачальнасці ці дадаткова прыцягнутых у выніку яе запаволення, вызначаецца як твор колькасці дзён, на якое паскорылася або запаволілася абарачальнасць, на фактычны аднадзённы абарот па рэалізацыі.

Эканамічны эфект паскарэння абарачальнасці заключаецца ў тым, што арганізацыя можа з той жа сумай абаротных сродкаў вырабіць больш прадукцыі, або вырабіць той жа аб’ём прадукцыі з меншай сумай абаротных сродкаў.

Паскарэнне абарачальнасці абаротных сродкаў дасягаецца шляхам ўкаранення ў вытворчасць новай тэхнікі, прагрэсіўных тэхналагічных працэсаў, механізацыі і аўтаматызацыі вытворчасці. Гэтыя мерапрыемствы спрыяюць памяншэння працягласці вытворчага цыкла, а таксама павелічэнню аб’ёму вытворчасці і рэалізацыі прадукцыі.

Акрамя таго, для паскарэння абарачальнасці важнае значэнне мае: рацыянальная арганізацыя матэрыяльна-тэхнічнага забеспячэння і збыту гатовай прадукцыі, захаванне рэжыму эканоміі ў выдатках на вытворчасць і рэалізацыю прадукцыі, прымяненне формаў безнаяўных разлікаў за прадукцыю, якія спрыяюць паскарэнню плацяжоў, і інш.

Непасрэдна пры аналізе бягучай дзейнасці арганізацыі можна выявіць наступныя рэзервы паскарэння абарачальнасці абаротных сродкаў, якія складаюцца ў ліквідацыі:

звышнарматыўных матэрыяльна-вытворчых запасаў: 608 тыс. руб .;
тавараў адгружаны, не аплочаных ў тэрмін пакупнікамі: 56 тыс. руб .;
тавараў на адказным захоўванні ў пакупнікоў: 7 тыс. руб .;
імабілізацыі абаротных сродкаў: 124 тыс. руб.

Усяго рэзерваў: 795 тыс. Руб.

Як мы ўжо ўсталявалі, аднадзённы абарот па рэалізацыі ў дадзенай арганізацыі складае 64,1 тыс. Руб. Такім чынам, арганізацыя мае магчымасць паскорыць абарачальнасць абаротных сродкаў на 795: 64,1 = 12,4 дня.

Для вывучэння прычын змяненняў хуткасці абароту сродкаў мэтазгодна, акрамя разгледжаных паказчыкаў агульнай абарачальнасці палічыць таксама паказчыкі прыватнай абарачальнасці. Яны ставяцца да асобных відах абаротных актываў і даюць паняццяў пра час знаходжання абаротных сродкаў на розных стадыях іх кругазвароту. Гэтыя паказчыкі вылічаюцца так жа, як і запасы ў днях, аднак замест астатку (запасу) на пэўную дату тут бярэцца сярэдні рэшту гэтага віду абаротных актываў.

прыватная абарачальнасць паказвае, колькі дзён у сярэднім знаходзяцца абаротныя сродкі ў дадзенай стадыі кругазвароту. Напрыклад, калі прыватная абарачальнасць па сыравіне і асноўным матэрыялах роўная 10 днях, то гэта азначае, што ад моманту паступлення матэрыялаў на склад арганізацыі да моманту іх выкарыстання ў вытворчасці ў сярэднім праходзіць 10 дзён.

У выніку падсумоўвання паказчыкаў прыватнай абарачальнасці мы не атрымаем паказчыка агульнай абарачальнасці, бо для вызначэння паказчыкаў прыватнай абарачальнасці бяруцца розныя назоўніка (абароты). Ўзаемасувязь паказчыкаў прыватнай і агульнай абарачальнасці можа быць выказана складнікамі агульнай абарачальнасці. Гэтыя паказчыкі дазваляюць усталяваць, які ўплыў аказвае абарачальнасць асобных відаў абаротных сродкаў на паказчык агульнай абарачальнасці. Складнікі агульнай абарачальнасці вызначаюцца як стаўленне сярэдняга астатку гэтага віду абаротных сродкаў (актываў) да аднадзённым абароту па рэалізацыі прадукцыі. Напрыклад, складнік агульнай абарачальнасці па сыравіне і асноўным матэрыялах раўняецца:

Сярэдні рэшту сыравіны і асноўных матэрыялаў дзяліць наоднодневный абарот па рэалізацыі прадукцыі (за вылікам падатку на даданую вартасць і акцызаў).

Калі гэты паказчык складае, напрыклад, 8 дзён, то гэта азначае, што на агульную абарачальнасць за кошт сыравіны і асноўных матэрыялаў прыходзіцца 8 дзён. Калі падсумаваць усе складнікі агульнай абарачальнасці, то ў выніку атрымаецца паказчык агульнай абарачальнасці усіх абаротных сродкаў у днях.

Акрамя разгледжаных вылічаюцца і іншыя паказчыкі абарачальнасці. Так, у аналітычнай практыцы знаходзіць прымяненне паказчык абарачальнасці запасаў. Колькасць абаротаў, якія здзяйсняюцца запасамі за дадзены перыяд, разлічваецца па наступнай формуле:

Выручка ад рэалізацыі прадукцыі, работ і паслуг (за вылікам падатку на даданую вартасць і акцызаў) дзяліць на сярэднюю велічыня па артыкуле «Запасы9raquo; другога падзелу актыву балансу.

Паскарэнне абарачальнасці запасаў сведчыць аб павышэнні эфектыўнасці кіравання запасамі, а запаволенне абарачальнасці запасаў аб назапашванні іх у празмерных сумах, аб неэфектыўным кіраванні запасамі. Вызначаюцца таксама паказчыкі, якія адлюстроўваюць абарачальнасць капіталу, гэта значыць крыніц фарміравання маёмасці арганізацыі. Так, напрыклад, абарачальнасць ўласнага капіталу, вылічаецца па наступнай формуле:

Абарот па рэалізацыі прадукцыі за год (за вылікам падатку на даданую вартасць і акцызаў) дзяліць на cреднегодовая кошт ўласнага капіталу.

Гэтая формула выказвае эфектыўнасць выкарыстання ўласнага капіталу (статутнага, дадатковага, рэзервовага капіталу, і інш.). Яна дае ўяўленне аб колькасці абаротаў, якія здзяйсняюцца ўласнымі крыніцамі дзейнасці арганізацыі за год.

Абарачальнасць інвесціравана капіталу гэта абарот па рэалізацыі прадукцыі за год (за вылікам падатку на даданую вартасць і акцызаў) дзяліць на сярэднегадавую кошт ўласнага капіталу і доўгатэрміновых абавязацельстваў.

Дадзены паказчык характарызуе эфектыўнасць выкарыстання сродкаў, укладзеных у развіццё арганізацыі. Ён адлюстроўвае колькасць абаротаў, якія здзяйсняюцца усімі доўгатэрміновымі крыніцамі на працягу года.

Пры аналізе фінансавага стану і выкарыстання абаротных сродкаў неабходна высветліць, за кошт якіх крыніц кампенсуюцца фінансавыя цяжкасці прадпрыемства. Калі актывы пакрываюцца устойлівымі крыніцамі сродкаў, то фінансавы стан арганізацыі будзе устойлівым не толькі на дадзеную справаздачную дату, але і на бліжэйшую перспектыву. Устойлівымі крыніцамі варта лічыць ўласныя абаротныя сродкі ў дастатковых памерах, пастаяннага астатку пераходзячай запазычанасць пастаўшчыкам па акцэптавана разліковым дакументам, тэрміны аплаты якіх не наступілі, пастаянна пераходзячую запазычанасць па плацяжах у бюджэт, незніжальны частка іншай крэдыторскай запазычанасці, нявыкарыстаныя рэшткі фондаў спецыяльнага прызначэння (фондаў назапашвання і спажывання, а таксама сацыяльнай сферы), нявыкарыстаныя рэшткі сродкаў мэтавага фінансавання і інш.

Калі ж фінансавыя прарывы арганізацыі перакрываюцца няўстойлівымі крыніцамі сродкаў, яна на дату складання справаздачнасці з’яўляецца плацежаздольнай і нават можа мець вольныя грашовыя сродкі на рахунках у банках, але ў бліжэйшай перспектыве яе чакаюць фінансавыя цяжкасці. Да няўстойлівым ставяцца крыніцы абаротных сродкаў, якiя ёсць на 1-е чысло перыяду (дату складання балансу), але адсутныя на даты ўнутры гэтага перыяду: непросроченная запазычанасць па аплаце працы, адлічэннях ў пазабюджэтныя фонды (звыш вызначаных ўстойлівых велічынь), незабеспячэння запазычанасць банкам па пазыках пад таварна-матэрыяльныя каштоўнасці, запазычанасць пастаўшчыкам па акцэптавана разліковым дакументам, тэрміны аплаты якіх не наступілі, звыш сум, аднесеных да ўстойлівых крыніц, а таксама запазычанасць поставщ кам па неотфактурованным пастаўка, запазычанасць па плацяжах у бюджэт звыш сум, аднесеных да ўстойлівых крыніц сродкаў.

Неабходна скласці выніковы разлік фінансавых прарываў (г.зн. неапраўданага выдаткоўвання сродкаў) і крыніц пакрыцця гэтых прарываў.

Аналіз сканчаецца агульнай ацэнкай фінансавага стану арганізацыі і складаннем плана мерапрыемстваў па мабілізацыі рэзерваў паскарэння абарачальнасці абаротных сродкаў і павышэнню ліквіднасці і ўмацаванню плацежаздольнасці арганізацыі. Перш за ўсё, неабходна даць ацэнку забяспечанасці арганізацыі ўласнымі абаротнымі сродкамі, іх захаванасці і выкарыстання па мэтавым прызначэнні. Затым даецца ацэнка захавання фінансавай дысцыпліны, плацежаздольнасці і ліквіднасці арганізацыі, а таксама паўнаты выкарыстання і забяспечанасці банкаўскіх крэдытаў і пазык іншых арганізацый. Вызначаюцца мерапрыемствы па больш эфектыўным выкарыстанні як уласнага, так і пазыковага капіталу.

Аналізаваная арганізацыя размяшчае рэзервам паскарэння абарачальнасці абаротных сродкаў на 12,4 дня (гэты рэзерв адзначаны ў дадзеным параграфе). Для мабілізацыі гэтага рэзерву неабходна дабіцца ліквідацыі прычын, якія выклікаюць назапашванне звышнарматыўных запасаў сыравіны, асноўных матэрыялаў, запасных частак, іншых вытворчых запасаў і незавершанай вытворчасці.

Акрамя таго, варта забяспечыць мэтавае выкарыстанне абаротных сродкаў, не дапушчаючы іх імабілізацыі. Нарэшце, атрыманне плацяжоў ад пакупнікоў за адгружаныя ім тавары, не аплачаныя ў тэрмін, а таксама рэалізацыя тавараў, якія знаходзяцца на адказным захоўванні ў пакупнікоў з прычыны адмовы ад аплаты, таксама дазволяць паскорыць абарачальнасць абаротных сродкаў.

Усё гэта будзе садзейнічаць умацаванню фінансавага стану аналізаванай арганізацыі.

Паказчыкі наяўнасці і выкарыстання абаротных фондаў

Абаротныя фонды — спажываюцца ў адным вытворчым цыкле, матэрыяльна ўваходзяць у прадукт і цалкам пераносяць на яго сваю вартасць.

Наяўнасць абаротнага капіталу разлічваецца як на пэўную дату, так і ў сярэднім за перыяд.

Паказчыкі руху абаротнага капіталу характарызуюць яго змяненне ў працягу год — папаўненне і выбыццё.

Каэфіцыент абарачальнасці абаротных фондаў

Ўяўляе сабой стаўленне кошту реальзованной прадукцыі за гэты перыяд на сярэдні рэшту абаротных фондаў за той жа перыяд:

Да абарачальнасці = Кошт рэалізаванай прадукцыі за перыяд / Сярэдні рэшту абаротных сродкаў за перыяд

Каэфіцыент абарачальнасці паказвае колькі раз павярнуўся сярэдні рэшту абаротнага капіталу за паказаны перыяд. Па эканамічнаму зместу эквівалентны паказчыку фондааддачы.

Сярэдняя працягласць абароту

Вызначаецца з каэфіцыента абарачальнасці і аналізаванай перыяду часу

Сярэдняя працягласць аднаго абароту = Працягласць перыяду вымярэння за які вызначаецца паказчык / Каэфіцыент абарачальнасці абаротных сродкаў

Каэфіцыент замацавання абаротных фондаў

Велічыня зваротна прапарцыйная каэфіцыенту абарачальнасці:

Да замацавання = 1 / Да абарачальнасці

Каэфіцыент замацавання = сярэдні рэшту абаротнага капіталу за перыяд / кошт рэалізаванай прадукцыі за гэты ж перыяд

Па эканамічнаму зместу эквівалентны паказчыку фондоемкость. Каэфіцыент замацавання характарызуе сярэдні памер кошту абаротных сродкаў, якiя прыпадаюць на 1 рубель аб’ёму рэалізаванай прадукцыі.

Патрэба ў адваротным капітале

Патрэба прадпрыемства ў адваротным капітале разлічваецца на аснове каэфіцыента замацавання абаротнага капіталу і плануемага аб’ёму рэалізацыі прадукцыі шляхам перамнажэннем гэтых паказчыкаў.

Забяспечанасць вытворчасці абаротным капіталам

Разлічваецца як стаўленне фактычнага запасу абаротных сродкаў да сярэднесутачных выдатку або сярэднясутачнай патрэбы ў ім.

Паскарэнне абарачальнасці абаротных фондаў спрыяе павышэнню эфектыўнасці дзейнасці прадпрыемства.

Па дадзеных за справаздачны год сярэдні рэшту абаротных сродкаў прадпрыемства склаў 800 тыс. Руб., А кошт рэалізаванай за год прадукцыі ў дзеючых аптовых цэнах прадпрыемства склаў 7200 тыс. Руб.

Вызначыце каэфіцыент абарачальнасці, сярэднюю працягласць аднаго абароту (у днях) і каэфіцыент замацавання абаротных сродкаў.

Да абарачальнасці = 7200/800 = 9
Сярэдняя працягласць абароту = 365/9 = 40,5
Да замацавання соборотных сродкаў = 1/9 = 0,111

задача

За справаздачны год сярэдні рэшту абаротных сродкаў прадпрыемства склаў 850 тыс. Руб., А сабекошт рэалізаванай за год прадукцыі — 7200 тыс. Руб.

Вызначыце каэфіцыент абарачальнасці і каэфіцыент замацавання абаротных сродкаў.

Каэфіцыент абарачальнасці = 7200/850 = 8,47 абаротаў за год
Каэфіцыент замацавання = 850/7200 = 0,118 руб абаротных сродкаў на 1 рубель рэалізаванай прадукцыі

задача

Кошт рэалізаванай прадукцыі ў папярэднім годзе складзе 2000 тыс. Руб., А ў справаздачным годзе ў параўнанні з папярэднім годам узрасла на 10% пры скарачэнні сярэдняй працягласці аднаго абароту сродкаў з 50 да 48 дзён.

Вызначыце сярэдні рэшту абаротных сродкаў у справаздачным годзе і яго змяненне (у%) у параўнанні з папярэднім годам.

рашэнне

Кошт рэалізаванай прадукцыі ў справаздачным годзе: 2000 тыс.руб * 1,1 = 2200 тыс.руб.

Ср.остаток абаротных сродкаў = Аб’ём рэалізаванай прадукцыі / Да абарачальнасці

Да абарачальнасці = Працягласць аналізаванай перыяду / Сярэдняя працягласць аднаго абароту

Выкарыстоўваючы гэтыя дзве формулы выведзем формулу

Ср.остаток абаротных сродкаў = Аб’ём рэалізаванай прадукцыі * Сярэдняя працягласць аднаго абароту / Працягласць аналізаванай перыяду.

Ср.остаток Об.ср-в ў папярэднім годзе = 2000 * 50/365 = 274
Ср.остаток Об.ср-в у бягучым годзе = 2200 * 48/365 = 289

289/274 = 1,055 У справаздачным годзе сярэдні рэшту абаротных сродкаў павялічыўся на 5.5%

Вызначыце змена сярэдняга каэфіцыента замацавання абаротных сродкаў і ўплыў фактараў на гэта змяненне.

Да замацавання = сярэдні рэшту абаротнага капіталу / кошт рэалізаванай прадукцыі

Да замацавання па канцэрне базісны перыяд = (10 + 5) / (40 + 50) = 15/90 = 0,1666
Да замацавання па канцэрне справаздачны перыяд = (11 + 5) / (55 + 40) = 16/95 = 0,1684

Індэкс агульнай змены каэфіцыента замацавання

= СА (сярэдні рэшту) _1 / РП (рэалізаваная прадукцыя) _1 — СО_0 / РП_0 = 0,1684 — 0,1666 = 0,0018

Індэкс змены каэфіцыента замацавання ад змены сярэдняга астатку абаротных сродкаў

Індэкс змены каэфіцыента замацавання ад змены аб’ёму рэалізаванай прадукцыі

Сума індывідуальных індэксаў павінна раўняцца агульнаму індэксе = 0,0111 — 0,0093 = 0,0018

Вызначце агульнае измнение астатку абаротных сродкаў, і суму вызваленых (уцягнутых) абаротных сродкаў у выніку змены хуткасці і змены аб’ёму рэалізацыі.

Сярэдняе змяненне астатку абаротных сродкаў = 620 — 440 = 180 (павялічыўся на 180)

Агульны індэкс змянення астатку абаротных сродкаў (СА) = (РП_1 * прод.1.оборота_1 / дзён у квартале) — (РП_0 * прод.1.оборота_0 / дзён у квартале)

Працягласць 1 абароту ў справаздачным квартале = 620 * 90/3000 = 18,6 дзён
Працягласць 1 абароту ў папярэднім квартале = 440 * 90/2400 = 16,5 дзён

Індэкс змянення АС ад змены аб’ёму рэалізаванай прадукцыі

= РП_1 * прод.1об._0 / квартал — РП_0 * прод.1об._0 / квартал = 3000 * 16,5 / 90 — 2400 * 16,5 / 90 = 110 (павелічэнне астатку абаротных сродкаў з-за павелічэння аб’ёму рэалізаванай прадукцыі )

Індэкс змянення АС ад змены хуткасці абарачальнасці абаротных сродкаў

= РП_1 * прод.1об._1 / квартал — РП_1 * прод.1об._0 / квартал = 3000 * 18,6 / 90 — 3000 * 16,5 / 90 = 70

Занятыя і беспрацоўныя

Фонды звароту прадпрыемства Нармаванне і нормы абаротных сродкаў