Вам вядома, што інфармацыйны аб’ём I паведамлення роўны твору колькасці Да сімвалаў ў паведамленні на інфармацыйную вагу i сімвала алфавіту: I = К • i.

• 8 бітаў (1 байт) — восьмиразрядная кадоўка;
• 16 бітаў (2 байта) — шестнадцатиразрядная кадоўка.

інфармацыйным аб’ёмам фрагмента тэксту будзем называць колькасць бітаў, байтаў або вытворных адзінак (кілабайт, мегабайтаў і т. д.), неабходных для запісу гэтага фрагмента загадзя оговорённым спосабам двайковага кадавання.

Лічачы, што кожны знак кадуецца адным байце, вызначыце, чаму роўны інфармацыйны аб’ём наступнага выказванні Жан-Жака Русо:

Тысячы шляхоў вядуць да памылцы, да праўды — толькі адзін.

У дадзеным тэксце 57 сімвалаў (з улікам знакаў прыпынку і прабелаў). Кожны знак кадуецца адным байце. Такім чынам, інфармацыйны аб’ём усяго тэксту — 57 байтаў.

Адказ: 57 байтаў.

У кадоўцы Unicode на кожны знак адводзіцца два байта. Вызначыце інфармацыйны аб’ём словы з 24 знакаў у гэтай кадоўцы.

I = 24 • 2 = 48 (байтаў).

Адказ: 48 байтаў.

Аўтаматычнае прылада ажыццявіла перакадоўку інфармацыйнага паведамленні на рускай мове, першапачаткова запісанага ў 8-бітавы кодзе, у 16-бітавую кадыроўку Unicode. Пры гэтым інфармацыйнае паведамленне павялічылася на 2048 байтаў. Які быў інфармацыйны аб’ём паведамленні да перакадыроўкі?

Інфармацыйны вага кожнага знака ў 16-бітавай кадоўцы ў два разы больш інфармацыйнай вагі сімвала ў 8-бітавай кадоўцы. Таму пры перакадаванні зыходнага блока інфармацыі з 8-бітавай кадоўкі ў 16-бітавую яго інфармацыйны аб’ём павінен быў павялічыцца ўдвая, іншымі словамі, на велічыню, роўную зыходнаму інфармацыйнаму аб’ёме. Такім чынам, інфармацыйны аб’ём паведамленні да перакадыроўкі складае 2048 байтаў = 2 KB.

Выкажыце ў мегабайтах аб’ём тэкставай інфармацыі ў «Сучасным слоўніку замежных слоў» з 740 старонак, калі на адной старонцы размяшчаецца ў сярэднім 60 радкоў па 80 знакаў (уключаючы прабелы). Лічыце, што пры запісе выкарыстоўваўся алфавіт магутнасцю 256 знакаў.

Інфармацыйны вага сімвала алфавіту магутнасцю 256 роўны васьмі бітам (аднаму байце). Колькасць знакаў ва ўсім слоўніку роўна 7 40 • 80 • 60 = 3 552 000. Такім чынам, аб’ём гэтага тэксту ў байтах роўны 3 552 000 байтаў = 3 468,75 Кбайт ≈ 3,39 Мбайт.

Адказ: 3,39 Мбайт.

• У залежнасці ад разраднасці выкарыстоўванай кадоўкі інфармацыйны вага сімвала тэксту, ствараецца на кампутары, можа быць роўны:
  • 8 бітаў (1 байт) — восьмиразрядная кадоўка;
  • 16 бітаў (2 байта) — шестнадцатиразрядная кадоўка.
• Інфармацыйны аб’ём фрагмента тэксту — гэта колькасць бітаў, байтаў (кілабайт, мегабайтаў), неабходных для запісу фрагмента оговорённым спосабам кадавання.

1. Лічачы, што кожны знак кадуецца адным байце, вызначыце, чаму роўны інфармацыйны аб’ём наступнага выказванні Аляксея Талстога:

Не памыляецца той, хто нічога не робіць, хоць гэта і ёсць яго асноўная памылка.

1) 512 бітаў 2) 608 бітаў 3) 8 Кбайт 4) 123 байта

(Усяго сімвалаў у выказванні — 76. Паколькі на адзін знак адводзіцца 1 байт, то аб’ём выказвання роўны 76 (байт) = 608 (біт). Правільны адказ: 2)

Даследчая праца на ўроках гісторыі і грамадазнаўства

Аўтар падручніка: Краўчанка А.І.

старонкі: з 8 па 16

Тэма ўрока: «Што такое праўда?»

Дэманстрацыйны матэрыял: падручнік, сшыткі, слоўнік У.І. Даля, Ожегова, дадзеныя сацыялагічнага апытання, раздрукаваныя дакументы для работы навучэнцам; карткі з тэрмінамі (ісціна, абсалютная ісціна, адносная ісціна), партрэты Арыстоцеля, Салаўёва, тэлевізар, DVD

Настаўнік чытае чатырохрадкоўі:

З тых часоў, як існуе светабудовы,

Такога няма, хто б не меў патрэбу ў веданне,

Які мы ня возьмем мова і стагоддзе,

Заўсёды імкнецца да ведаў чалавека.

— Мы зноў сустракаемся з вамі на ўроку грамадазнаўства, а гэта значыць, што мы з вамі зноў і зноў будзем знаёміцца ​​са светам, папаўняць наш багаж ведаў.

— І перш, чым мы пагаворым аб тэме нашага ўрока, хочацца даведацца, якая мэта чалавечага, асабіста вашага, пазнання?

— А якім чынам вы знаёміцеся з навакольным светам?

(Зносіны, СМІ, кнігі, падручнікі, вандроўкі і тд)

— Удакладніце, дзе большую частку інфармацыі вы чэрпаеце?

— З’яўляецеся Ці вы крыніцай ведаў? прывядзіце прыклады.

— Скажыце, а ці заўсёды праўдзівую інфармацыю вы падаецца?

Для таго, каб адзін чалавек адкрыў праўду,

трэба, каб сто чалавек спапялілі сваё жыццё

у няўдалых пошуках і сумных памылках »

— Пра што пойдзе гаворка на ўроку?

— Дакладна. Сёння мы з вамі будзем шукаць адказы на пытанні:

— Што такое праўда?

— Як дакапацца да ісціны?

— Ці заўсёды патрэбна ісціна?

У працэсе пошуку адказаў на гэтыя пытанні мы будзем звяртацца да гісторыкам, філосафам, пачуем, што думаюць нашы сучаснікі аб праўдзе.

У паўсядзённым жыцці мы часта кажам «гэта праўда», «гэта дакладна», маючы на ​​ўвазе, што якое-небудзь меркаванне ацэньвае рэальнае становішча спраў.

Зазірнем у СЛОЎНІК Уладзіміра Іванавіча Даля, даведаемся значэнне слова ПРАЎДА

(На дошку мацуецца картка са словам)

У навуцы і філасофіі выкарыстоўваецца больш строгае паняцце — ісціна

(Картка на дошку).

— Што ўкладаюць у гэта паняцце навакольныя нас людзі?

— Адным з творчых заданняў на дом было — правесці сацапытанне сярод людзей розных узростаў, розных падлог і розных рэлігій і розных нацыянальнасцяў аб тым, што такое ісціна.

— Прыйшоў час пазнаёміцца ​​з вынікамі сацапытання.

(3-4 вучня робяць выснову аб праведзенай рабоце)

— Колькі людзей, столькі і меркаванняў. І як вы самі пераканаліся, адзінства ў меркаваннях няма, кожны па-свойму тлумачыць значэнне слова ісціна.

— Праўдзівымі лічацца веды, якія адлюстроўваюць аб’ектыўныя ўласцівасці рэальнасці, сутнасць вывучаемай прадмета.

Старажытнагрэцкі філосаф Арыстоцель казаў, што ісціна далёка не заўсёды паўстае перад намі ў гатовым выглядзе. Часцей за ўсё яе даводзіцца шукаць, бо мы ўспрымаем не заўсёды адпаведнае ўнутранае ўтрыманне.

— Што трэба зрабіць, каб наблізіцца да ісціны, каб знайсці ісціну?

— Што дае нам падставу аднесці адны значэння да сапраўдных, а іншыя да ілжывым?

(Адказы дзяцей) падвесці вучняў да наступнага развагі:

1. Практыка — зыходны пункт пазнання. Практычнымі патрэбамі выкліканыя да жыцця многія навукі.

2. Мэты пазнання вызначаюцца патрэбамі практыкі.

3. Практыка — гэта крытэр ісціны, таму што менавіта на практыцы правяраецца правільнасць нашых ведаў.

4. Толькі адзінства тэорыі і практыкі спрыяе паглыбленню і пашырэнню пазнання.

— Практыка з’яўляецца зыходным пунктам, мэтай пазнання і крытэрам правільнасці ведаў.

— Пошук праўды — галоўная мэта любога даследчыка.

— Чалавецтва знаходзіцца ў пошуках ісціны.

— Прачытайце тэкст падручніка на стар. 12 і скончыце азначэнні:

Адносная ісціна — гэта …

Абсалютная ісціна — гэта …

— Ці згодныя вы з сцвярджэннем, што ісціна ўласцівая прадметам і з’явам?

(Не. Паняцце ісціны распаўсюджваецца толькі на думкі. Толькі думкі могуць быць праўдзівымі або ілжывымі.)

— А што такое хлусня?

— Мэта чалавечага пазнання — ісціна.

— Перад вамі на сталах дакумент. Пазнаёмцеся з ім і адкажыце на пытанні.

— Існуюць крытэрыі ісціны:

а) лагічны крытэрый

б) практычны крытэрый

(Тлумачэнне: лагічны крытэрый мяркуе, што наша выказванне аб прадмеце адпавядае самому прадмету, т. е. з’яўляецца сапраўдным пры ўмове, што праўдзівыя пасылкі, з якіх яно лагічна выведзена; практычны крытэрый ісціны: тое, што практыка пацвердзіла, — веданне сапраўднае; што практыка абвяргае — то веданне ілжывае)

— У той жа час у ісціны ёсць свае межы. Паняцце ісціны не распаўсюджваецца:

• на ўяўленні людзей пра маральныя, мастацкіх і іншых каштоўнасцях і ідэалах;
• на прадукты мастацкай творчасці, вымыслы, фантазіі;
• на здагадкі, якія вылучаюцца для тлумачэння свету, але не могуць быць пацверджаны або адпрэчаныя;
• парадоксаў самоотносимости ( «я ведаю, што нічога не ведаю»)

— У сшыткі скласці кароткую лагічную схему, тлумачачы працэс даследавання.

(1 вучань каля дошкі астатнія ў сшытку)

— Узроўняў і формаў пазнання шмат, але сярод іх вылучаецца навуковае пазнанне, мэтай якога з’яўляецца ўсталяванне ісціны на аснове дакладных фактаў і зыходных пасылак.

— Акрамя гэтага існуюць і ілжэнавукай. Напрыклад, сталі вельмі папулярныя гараскопы.

— Скажыце, хто з вас чытае гараскопы? А калі ў гараскопе напісана ўсё ідэальна і гарантуе поспех, вы паверыце? А калі наадварот — непрыемнасці. У якой гараскоп вы паверыце хутчэй?

— Скажыце, ці заўсёды патрэбна ісціна?

— У пошуках праўды мы звярнуліся і да рэлігіі. Я і вашыя аднакласніцы наведалі прыход, вы ведаеце, што ў цяперашні час будаўніцтва мячэці вядзецца ў Зинино. Мы ж сустрэліся з мулой. І вось, што пачулі.

Відэаролік №1. — Прыкладанне можна атрымаць у аўтара артыкула.

— Вы памятаеце, што наша Рэспубліка шматнацыянальная і шматканфесійная. Не абмінулі мы і царква. Як ісціну трактуе хрысціянства?

Відэаролік №2. — Прыкладанне можна атрымаць у аўтара артыкула.

— Што агульнага ў словах айца Сергія і мулы? Да чаго заклікаюць рэлігійныя дзеячы?

— Дакладна, менавіта да памяркоўнасці, павагі і чалавекалюбству заклікаюць нас. Узгадайце, зусім нядаўна вы ўжо чулі зварот, у аснове якога цэнтральнае месца займаюць пытанні талерантнасці.

— Аб якім звароце я зараз кажу?

(Зварот Д.А. Мядзведзева)

— У кожнага з вас на сталах карткі, замацуеце іх побач з тым меркаваннем, якое вы лічыце правільным:

(На дошцы меркаванні)

Навучэнцы вызначаюць, што правільнымі з пункту гледжання навуковасці з’яўляюцца другое і пятае вызначэння. Вера — гэта вельмі асабістае, суб’ектыўнае паняцце. Непарушных ісцін вельмі абмежаванае кола. Ідэя, якую падзяляе большасць, з часам аказваецца памылковай.

Ні адно з выказванняў не з’яўляецца правільным. Іх аб’ядноўвае здагадка, што чалавек можа пазнаваць толькі прадметы, з’явы, якія знаходзяцца ў спакоі. Чалавек у стане выяўляць дынаміку змен, праявы зменлівасці і вызначаць перспектывы развіцця.

Французскі філосаф-асветнік, пісьменнік, кампазітар Жан-Жак Русо сказаў: «Тысячы шляхоў вядуць да памылцы, да праўды — толькі адзін». Жадаю вам не памыліцца ў пошуках ісціны! І заклікаю вас да гуманнасці і павазе!

Першы ўзровень складанасці: Падрыхтавацца да слоўнікавай працы па паняццях параграфа 1.

Другі ўзровень складанасці: Адказаць на пытанні 1, 2, 4, 5 на стар. 15 пісьмова.

Трэці ўзровень складанасці: Выканаць практыкум на стар. 16

Малюнак 1 — Старажытнагрэцкая філосаф Арыстоцель. (Партрэт)

Малюнак 2 — В.С. Салаўёў — рускі філосаф, публіцыст, паэт. (Партрэт)

Выдумка, хлусня, зман — вечныя спадарожнікі ісціны

В.С. Салаўёў — рускі філосаф, публіцыст, паэт.

< . > Мы ведаем, што не ёсць ісціна, — менавіта выдумка, хлусня і зман; мы ведаем, што гэта няісціннасці хоць і існуе, але існуе толькі ў суб’екце (у яго думкі і слове), па-за ім не мае ніякага быцця. Такі істотны характар ​​няісціннасці: мы менавіта таму і прызнаем выдумка або зман такімі, то ёсць няісціннасці, што яны не існуюць па-за суб’екта, пазбаўленыя аб’ектыўнага быцця. Але калі такі характарыстычнай прыкмета няісціннасці, то характарыстычнай прыкмета ісціны будзе, відавочна, заключацца ў процілеглым, менавіта ў быцці па-за суб’екта або ў аб’ектыўнай рэальнасці. Такім чынам, агульнае адрозненне паміж сапраўдным і ілжывым мяркуе адрозненне паміж тым, што існуе толькі ў суб’екце (у суб’ектыўным свядомасці), і тым, што мае быццё і па-за суб’екта і што мы называем рэальным прадметам ці рэччу. < . >

Салаўёў В. С. Крытыка адцягненых пачаў // Уладзімір Салаўёў.

Філасофскае пачатак суцэльнага веды. — Мінск, 1999. — С. 662-663.

Пытанні і заданні

1. Абапіраючыся на дадзены фрагмент, паспрабуйце вызначыць прынцыповыя адрозненні ісціны ад памылкі, выдумкі і хлусні.

2. Ці згодныя вы з падзагалоўкам фрагмента? Ці сапраўды вечнымі спадарожнікамі ісціны з’яўляюцца выдумка, хлусня, зман? Аргументуйце свой адказ.

1. Ісціна — гэта тое, у што чалавек верыць.

2. Ісціна — гэта дакладнае, правільнае адлюстраванне рэчаіснасці ў думкі.

3. Праўда — гэта непахісныя, не якія змяняюцца з часам зацвярджэння.

4. Ісціна — гэта тыя высновы, з якімі згодныя ўсе.

5. Праўда — гэта адпаведнасць нашых ведаў аб прадмеце самому прадмеце.

1. Свет знаходзіцца ў спакоі, ён не змяняецца і таму даступны разуменню.

2. навакольнае нас рэчаіснасць знаходзіцца ў пастаянным развіцці, змене, няспыннага руху, таму спазнаць навакольны нас свет немагчыма.

Пасведчанне аб рэгістрацыі сродку масавай інфармацыі ЭЛ №ФС77-69741 ад 5 мая 2017 г.