Аналіз тарас бульба коратка

Аповесць М.В. Гогаля «Тарас Бульба» (1835) — адно з лепшых гістарычных твораў рускай мастацкай літаратуры 19 стагоддзя. Глыбіня і ёмістасць характараў гэтай аповесці-майстэрску спалучаюцца з прадуманай кампазіцыяй і завершанасцю ўсіх элементаў стылю.

0 чалавек прагледзелі гэтую старонку. Зарэгіструйся або увайдзі і даведайся колькі чалавек з тваёй школы ўжо спісалі гэта сачыненне.

/ Складанні / Гогаль Н.В. / Тарас Бульба / Тэма подзвігу і здрады ў аповесці М.В. Гогаля «Тарас Бульба».

Глядзі таксама па твору «Тарас Бульба»:

Мы напішам выдатнае складанне па Вашым замове ўсяго за 24 гадзіны. Унікальнае складанне ў адзіным экземпляры.

Аповесць Н. В. Гогаля «Тарас Бульба»: аналіз. «Тарас Бульба»: кароткі змест, галоўныя героі

У гэтым артыкуле будзе разгледжана адна з самых вядомых аповесцяў Гогаля. Мы правядзем яе аналіз. «Тарас Бульба» — твор, знаёмае кожнаму яшчэ са школьных гадоў. Нядзіўна, што яно да гэтага часу карыстаецца вялікай папулярнасцю — у аповесці закрануты многія важныя пытанні, якія застаюцца актуальнымі ў любы час. Перачытваючы кіраўніка «Тараса Бульбы», мы кожны раз адкрываем для сябе нешта новае. Аб асноўных ідэях гэтага твора мы і пагаворым. Характарыстыка галоўных герояў таксама ўключана ў наш аналіз.

«Тарас Бульба»: гісторыя стварэння твора

Мікалай Васільевіч, скончыўшы працу над «Вечарамі на хутары ля Дзіканькі», ўзяўся за цыкл аповесцяў пад назвай «Міргарад», які складаецца з двух частак. «Тарас Бульба» і «Старасвецкія памешчыкі» — творы, якія ўвайшлі ў першую частку гэтай кнігі. Абедзве часткі былі ўпершыню выдадзены ў пачатку 1835 г.

жанравыя асаблівасці

Па сваім жанру «Тарас Бульба» — гэта гістарычная аповесць. Яна характэрная сваёй шматпланавай, тым, што ў ёй прадстаўлена мноства дзеючых асоб. Нягледзячы на ​​вялікую колькасць герояў, у цэнтры апавядання ўсё ж такі знаходзіцца лёс Тараса Бульбы, казацкага палкоўніка, а таксама двух яго сыноў. Характарыстыка кожнага з іх ўключана ў наш аналіз.

«Тарас Бульба» — аповесць, цікавая не толькі з пункту гледжання герояў, але і з пункту гледжання сюжэту. Сцісла выкладзем, пра што ідзе гаворка ў творы.

Прыезд у бацькоўскі дом былых бурсак — гэта завязка аповесці. Тарас з ходу правярае баявую падрыхтоўку сваіх сыноў. Для яго важна, каб яны былі сапраўднымі ваярамі і добрымі казакамі. Для маці ж самае галоўнае, каб яе дзеці былі шчаслівыя і здаровыя. Адразу ж пасля прыбыцця Тарас вырашае адправіцца ў Запарожжы са сваімі сынамі. Ён хоча, каб яны набраліся тут розуму. На яго думку, Запароская Сеч — вось сапраўдная школа для казака. Знаходзячыся тут, сыны Тараса Бульбы займаюцца ваеннай справай, аднак іх жыццё ў асноўным праходзіць у гасьцінах і гульба.

Кульмінацыя аповесці — сцэна аблогі горада Дубна. Менавіта ў гэтым эпізодзе правяраецца каштоўнасны свет галоўных герояў твора. Адважна змагаюцца Тарас Бульба, Астап і Андрэй. Абодва сыны казака паводзяць сябе смела. Аднак Астап пры гэтым халодную кроў, а яго брат атрымлівае асалоду ад музыкай куляў. Акрамя таго, Андрэй згаджаецца дапамагчы сваёй каханай палячцы, што з’яўляецца здрадай. Аблога Дубна завяршаецца паразай казакоў. Тарас распраўляецца са сваім малодшым сынам, якія ўчынілі здрада. Чым жа завяршае Гогаль аповесць? Тараса Бульбы, галоўнага героя творы, пазбаўляецца выдаліла казацтва. Ён гіне. Гэта развязка аповесці.

Патрыятычны пафас твора

Безумоўна, вялікім патрыятычным пафасам адзначана твор «Тарас Бульба». Тэма гэтая праходзіць праз усе апавяданне. Станоўчае здаровае пачатак, цэласць і таленавітасць, шырокі размах натуры — усё гэта бачыць аўтар у народзе, усё гэта выявілася ў яго гераічнае мінулае. «Тарас Бульба» — аповесць, у якой Гогаль распавядае нам пра тое, як украінскі народ змагаўся з польскай шляхтай. Патрыятычны пафас які цікавіць нас твора вызначаецца шырокім выявай гэтай барацьбы. Аўтар паказаў вузы дружбы, якія звязваюць украінскі і рускі народы ў гістарычным лёсе. Не выпадкова Гогаль згадвае пра «рускай сіле» казацтва. Яно для яго — гэта выхадцы з розных рускіх княстваў, гэта уцекачы ад спадароў халопы, якія аб’ядналіся для барацьбы за незалежнасць.

Тарас Бульба — галоўны герой твора. Гэта зусім не ўмоўна-волатаўскі вобраз. Гэтаму герою ўласцівыя канкрэтныя гістарычныя рысы. Мікалай Васільевіч праўдзіва адлюстроўвае вобраз казака тых суровых гадоў. Толькі ў рэдкія прамежкі зацішша ён можа вярнуцца да мірнага жыцця, да сваёй сям’і. Увесь астатні час Тарас Бульба — ваяр, які прысвячае сваё жыццё служэнню айчыне.

Гэтаму герою не ўласцівыя ваганні. Тарас заўсёды бачыць перад сабой мэту. Ён лічыць, што яго абавязак — бездакорнае служэнне айчыне. Менавіта адсюль вытокі яго мужнасці і бясстрашнасці. Тарас Бульба характарызуецца «грубай шчырасцю нораву», якая супрацьпастаўлена ў творы распешчанасцю польскай шляхты, а таксама казакам, пераймаць яе звычкі.

Галоўная рыса ў вобразе Тараса

Галоўная рыса ў вобразе Тараса Бульбы — самаадданая патрыятызм. Усе яго фізічныя і душэўныя сілы падтрымліваюцца гэтым пачуццём. Пасля доўгага расстання з сынамі, у першыя хвіліны сустрэчы ён сустракае іх ня абдымкамі, а выпрабаваннем байцоўскіх якасцяў.

Суровы час, у якое жыў Тарас, дыктавала свае правілы. Мужчыны павінны былі стаць бясстрашнымі байцамі. І Тарас Бульба не трываецца пахваліцца сваімі сынамі ў Сечы. Таму ён адпраўляе іх у ваенны лагер, не даўшы хоць трохі папесціцца дома.

Апошнія хвіліны жыцця Тараса

Характарызуючы Тараса Бульбу, Мікалай Васільевіч адзначае, што толькі ў цяжкі час мог паўстаць такі самаадданую і ўпарты воін. Сапраўднай любові да свайго народу і гераізму поўныя апошнія імгненні жыцця Тараса Бульбы. Ён не думае пра тое, што хутка памрэ пакутлівай смерцю, не адчувае болі ў сваіх падпаленых нагах. Гэты казак імкнецца выручыць сваіх паплечнікаў, якія апынуліся ў бядзе. Тарас дапамагае ім выратавацца, паколькі спадзяецца, што яны працягнуць справу, за якую ён аддаў сваё жыццё.

Сыны Тараса Бульбы

Любоў да радзімы, адданасць ёй для Тараса нашмат вышэй асабістай прыхільнасці і крэўнага сваяцтва. З-за гэтага трагедыя, якая закранула яго сям’і, становіцца яшчэ страшней. У палкоўніка было два сыны. Старэйшага з іх клікалі Астап, а малодшага — Андрэй. Старэйшага сына Гогаль надзяляе рысамі волата, як і іншых казакоў. А вось Андрэй у аповесці паўстае чалавекам тонкім, які бачыць прыгажосць у жыцці і ўмее шанаваць яе. Малодшы сын Тараса спакусіўся польскай паненкі, у выніку чаго перайшоў на бок непрыяцеля. Тым самым Андрэю аддаў і бацькі, і Радзіму, і таварышаў. Бульба самастойна карае смерцю сына, які змяніў народу.

У Астап аўтар адлюстраваў прадаўжальніка справы бацькі. Гэтым сваім сынам Тарас па праву ганарыцца. Для яго, як і для многіх іншых казакоў, айчына — самае дарагое, што ёсць у жыцці. Дзеля яе герой аповесці «Тарас Бульба» Астап гатовы перанесці самыя жудасныя пакуты і нават прыняць смерць. Падвяргаемы жорсткіх катаванняў, ён у сцэне пакарання не губляе мужнасці. Ён разумее, што гіне не дарма.

Ратную працу — самае важнае занятак для Астапа. У духоўным плане гэты герой некалькі прымітыўны, бо яму не цікава нічога, акрамя воінскіх дысцыплін. Аднак патрыятызм Астапа, вернасць яго сваім таварышам і прысягі прымушаюць чытача захапляцца ім.

характарыстыка Андрыя

Які ўстаў на шлях здрады Андрэй не стаў абаронцам Айчыны. Разам з ворагамі ён пачаў забіваць былых сваіх таварышаў і сяброў. Летуценным, ўзвышанага і рамантычнага герою чужая рэчаіснасць, навакольнае яго, грубыя норавы і побыт Запарожскай Сечы. Андрэю бачыць сытых і бесклапотна спячых казакоў і паміраюць ад голаду людзей. І карціна свету ў яго свядомасці змяняецца. Герой не можа разабрацца ва ўласных перажываннях. Для яго найвышэйшай каштоўнасцю становіцца каханне. Менавіта дзеля яе ён і вырашаецца на здраду таварышаў.

Якое ж дачыненьне аўтара да гэтага герою? Ён шкадуе аб гібелі Андрыя, які ўмеў глыбока і тонка адчуваць, а таксама адважна змагацца. Гогаль усклікае: «І загінуў козак …». Нягледзячы на ​​тое што Мікалай Васільевіч малюе герояў Сечы з захапленнем, мы не адчуваем прамога асуджэння Андрыя. Можна сказаць, што пазіцыя аўтара неадназначная.

Астап і Андрэй — два шляху

У аповесці «Тарас Бульба» героі гэтыя ўвасабляюць сабой два магчымых шляху, па якіх можа пайсці чалавек. Першы шлях — неўміручасць ў імя шчасця свайго народа, другі — бясслаўная смерць, здрада і зьняслаўленую імя, якое нашчадкі калі і будуць успамінаць, то з ганьбай і нянавісцю.

Безумоўна, з пункту гледжання персанажаў, вельмі цікавая аповесць «Тарас Бульба». Героі, намаляваныя ў ім, ўдаліся аўтару. Аднак Гогаль у сваім творы апавядае не толькі пра адважных і моцных воінаў. У аповесці прадстаўлены разгорнутыя карціны пышнай прыроды Маларосіі. На бязмежных стэпавых прасторах вырастаюць такія самаадданыя і вальналюбную байцы. І гэты цудоўны свет яны, пасталеўшы, абараняюць.

На гэтым завяршаем наш аналіз. «Тарас Бульба», па словах Бялінскага, — эпапея, якая напісана шырокім і адважным пэндзлем. А. П. Чэхаў назваў Мікалая Васільевіча «царом стэпе». З гэтым нельга не пагадзіцца.

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: