Каэфіцыент зносу задача

Асноўныя вытворчыя фонды (ОПФ), знаходзячыся працяглы час у працэсе вытворчасці, падвяргаюцца фізічнаму і маральнаму зносу.

пад фізічным (Матэрыяльным) зносам разумеецца страта сродкамі працы сваіх першапачатковых якасцяў.

Узровень фізічнага зносу асноўных сродкаў залежыць ад: першапачатковага якасці асноўных фондаў; ступені іх эксплуатацыі; ўзроўню агрэсіўнасці асяроддзя, у якім дзейнічаюць асноўныя фонды; ўзроўню кваліфікацыі абслуговага персаналу і інш. Улік гэтых фактараў у рабоце прадпрыемстваў можа ў значнай ступені паўплываць на фізічны стан асноўных фондаў.

Для характарыстыкі ступені фізічнага зносу асноўных фондаў выкарыстоўваецца шэраг паказчыкаў.

Каэфіцыент фізічнага зносу асноўных фондаў (Даф) Вызначаецца наступным чынам:

Даф = ,

дзе І — сума зносу асноўных фондаў за ўвесь перыяд іх эксплуатацыі, руб .;

Зперш.рэг — першапачатковая кошт асноўных фондаў, руб.

Каэфіцыент фізічнага зносу асноўных фондаў можа быць вызначаны на аснове дадзеных аб фактычным тэрміне іх службы. Для аб’ектаў, фактычны тэрмін службы якіх ніжэй нарматыўнага, разлік вядзецца па формуле:

Даф = ,

дзе Тф — фактычны тэрмін выкарыстання асноўных фондаў;

Тпі — тэрмін карыснага выкарыстання (нарматыўны тэрмін службы) асноўных сродкаў.

Для аб’ектаў, у якіх фактычны тэрмін службы роўны нарматыўным або перавысіў яго, каэфіцыент фізічнага зносу разлічваецца па наступнай формуле:

Даф =,

дзе Тф — фактычны тэрмін выкарыстання асноўных фондаў;

Ту — магчымы рэшткавы тэрмін службы асноўных сродкаў (часцей за ўсё ён вызначаецца экспертных шляхам).

каэфіцыент прыдатнасці асноўных фондаў узбуйніць характарызуе іх фізічны стан на пэўную дату і вылічаецца па формуле:

Даг = ,

дзе Зост — рэшткавы кошт асноўных фондаў, руб .;

Зперш.рэг — першапачатковая кошт асноўных фондаў, руб.

Акрамя фізічнага зносу ОПФ існуе таксама іх моральным знос, сутнасць якога складаецца ў тым, што той ці іншы від ОПФ яшчэ да поўнага свайго фізічнага зносу аказваецца абясцэненне.

Адрозніваюць маральны знос першага і другога роду (віду).

Маральны знос першага роду выклікаецца патанненнем вытворчасці саміх асноўных сродкаў у галінах, якія вырабляюць асноўныя сродкі.

Ступень маральнага зносу першага роду (Дам1) можна вызначыць па наступнай формуле:

Дам1 = ,

дзе Зу і Сп — адпаведна аднаўленчая і першапачатковая кошт асноўных сродкаў.

Маральны знос першага роду не прыводзіць да страт, таму што адлюстроўвае эканомію ў выдатках мінулага працы і ўяўляе сабой эфект павелічэння назапашвання.

Маральны знос другога роду адбываецца ў выніку з’яўлення аналагічных відаў асноўных сродкаў, якія маюць вялікую прадукцыйнасць.

Ступень маральнага зносу другога роду (Дам2) можа быць вызначана наступным чынам:

Дам2 = ,

дзе Ву і Вн — адпаведна прадукцыйнасць (выпрацоўка) састарэлага і новага абсталявання.

На кожным прадпрыемстве працэс фізічнага і маральнага зносу асноўных фондаў павінен кіравацца ў мэтах недапушчэння іх празмернага зносу, асабліва іх актыўнай часткі, так як гэта можа прывесці да негатыўных эканамічных наступстваў для прадпрыемства.

Амартызацыя асноўных сродкаў

амартызацыя — гэта працэс паступовага перанясення кошту асноўных фондаў на прадукцыю, якая вырабляецца прадукцыю з мэтай адукацыі спецыяльнага амартызацыйнага фонду грашовых сродкаў для наступнага поўнага аднаўлення (рэнавацыі) асноўных фондаў.

Амартызацыйныя адлічэнні ўключаюцца ў сабекошт выпускаемай прадукцыі. Зыходнымі дадзенымі для разліку велічыні амартызацыйных адлічэнняў з’яўляюцца:

-сума першапачатковых выдаткаў на асноўныя фонды;

-тэрмін карыснага выкарыстання (амартызацыйны перыяд).

Згодна з арт. 256 Падатковага Кодэкса амартызуемага маёмасцю прызнаецца маёмасць, якое знаходзіцца ў падаткаплацельшчыка на праве ўласнасці, выкарыстоўваецца ім для здабывання даходу і кошт якога пагашаецца шляхам налічэння амартызацыі.

Амартызуемага маёмасцю прызнаецца маёмасць з тэрмінам карыснага выкарыстання больш за 12 месяцаў і першапачатковай коштам больш за 20000 рублёў.

норма амартызацыі — усталяваны дзяржавай гадавы працэнт пагашэння кошту асноўных фондаў. Норма амартызацыі вызначае суму штогадовых амартызацыйных адлічэнняў.

Норма амартызацыі ўяўляе сабой стаўленне гадавы сумы амартызацыі да першапачатковага кошту сродкі працы, выяўленае ў адсотках. Разлік нормы амартызацыі (Н) праводзіцца па наступнай формуле:

Н = ,

дзе Зперш.рэг — першапачатковая кошт гэтага віду асноўных сродкаў, руб .;

Зликв — ліквідацыйная кошт гэтага віду асноўных сродкаў, руб .;

Т — тэрмін карыснага выкарыстання, гадоў.

Ўзровень нормы амартызацыі вызначаецца прынятым тэрмінам карыснага выкарыстання розных відаў асноўных фондаў. Выбар яго велічыні абумоўлены шэрагам фактараў: тэмпамі і напрамкамі тэхнічнага прагрэсу, магчымасцямі вытворчага апарата па выпуску новых відаў тэхнікі, суадносінамі паміж патрэбамі і рэсурсамі ў розных відах асноўных сродкаў і да т.п.

Метады налічэння амартызацыі

Падатковы Кодэкс РФ прадугледжвае два метаду налічэння амартызацыі: лінейны і нелінейны.

Налічэнне амартызацыі па аб’екце амартызуемага маёмасці пачынаецца з 1-га чысла месяца, наступнага за месяцам, у якім гэты аб’ект быў уведзены ў эксплуатацыю.

Налічэнне амартызацыі па аб’екце амартызуемага маёмасці спыняецца з 1-га чысла месяца, наступнага за месяцам, калі адбылося поўнае спісанне кошту такога аб’екта, альбо калі дадзены аб’ект выбыў са складу амартызуемага маёмасці падаткаплацельшчыка па любых падставах.

Лінейны метад налічэння амартызацыі прымяняецца да будынкаў, збудаванняў, перадаткавым прыладам і нематэрыяльнай актывах, якія ўваходзяць у восьмую-дзясятую амартызацыйныя групы, незалежна ад тэрмінаў уводу ў эксплуатацыю гэтых аб’ектаў.

Налічэнне амартызацыі ў дачыненні да аб’екта амартызуемага маёмасці ажыццяўляецца ў адпаведнасці з нормай амартызацыі, вызначанай для дадзенага аб’екта зыходзячы з яго тэрміну карыснага выкарыстання.

Што датычыцца прымянення лінейнага метаду сума налічанай за адзін месяц амартызацыі ў дачыненні да аб’екта амартызуемага маёмасці вызначаецца як твор яго першапачатковага (аднаўленчага) кошту і нормы амартызацыі, вызначанай для дадзенага аб’екта.

Што датычыцца прымянення лінейнага метаду норма амартызацыі па кожнаму аб’екту амартызуемага маёмасці вызначаецца па формуле:

Да = [1 / n] 100%,

дзе Да — норма амартызацыі ў працэнтах да першапачатковага (аднаўленчага) кошту аб’екта амартызуемага маёмасці;

n — тэрмін карыснага выкарыстання гэтага аб’екта амартызуемага маёмасці, выражаны ў месяцах.

Такім чынам, лінейны метад налічэння амартызацыі дазваляе на працягу тэрміну карыснага выкарыстання раўнамерна ўлічваць у выдатках затраты на амартызуемага маёмасць.

Што датычыцца прымянення нелінейнага метаду налічэння амартызацыі, яе штомесячная сума будзе разлічвацца не асобна па кожнаму аб’екту маёмасці (як пры лінейным метадзе), а па амартызацыйнай групе ў цэлым.

Сума налічанай за адзін месяц амартызацыі для кожнай амартызацыйнай групы вызначаецца па наступнай формуле:

А = В (К / 100%),

дзе А — сума налічанай за адзін месяц амартызацыі для адпаведнай амартызацыйнай групы;

У — сумарны баланс адпаведнай амартызацыйнай групы;

да — норма амартызацыі (у працэнтах) для адпаведнай амартызацыйнай групы.

Пры гэтым у мэтах прымянення нелінейнага метаду прымяняюцца наступныя нормы амартызацыі (табл. 4 .1).

Сумарны баланс разлічваецца як сума астаткавым кошце ўсіх аб’ектаў амартызуемага маёмасці, якія адносяцца да дадзенай амартызацыйнай групе.

Амартызацыю нелінейным спосабам працягваюць налічваць да таго часу, пакуль сумарны баланс групы не стане менш за 20 000 рублёў. Пасля гэтага велічыню сумарнага балансу групы можна ўключыць ць пазарэалізацыйныя выдаткі.

Норма амартызацыі (месячная)

У мэтах стварэння фінансавых умоў для паскарэння ўкаранення ў вытворчасць навукова-тэхнічных дасягненняў і павышэння зацікаўленасці прадпрыемстваў у паскарэнні абнаўлення і тэхнічным развіцці актыўнай часткі асноўных вытворчых фондаў (машын, абсталявання, транспартных сродкаў) прадпрыемствы маюць права прымяняць метад паскоранай амартызацыі актыўнай часткі вытворчых асноўных фондаў, уведзеных у дзеянне пасьля 1 студзеня 1991 года.

Паскораная амартызацыя з’яўляецца мэтавым метадам больш хуткага у параўнанні з нарматыўнымі тэрмінамі службы асноўных фондаў, поўнага перанясення іх балансавага кошту на выдаткі вытворчасці і звароты.

Прадпрыемствы могуць прымяняць паскораны метад вылічэння амартызацыі ў дачыненні да асноўных фондаў, якія выкарыстоўваюцца для павелічэння выпуску сродкаў вылічальнай тэхнікі, новых прагрэсіўных відаў матэрыялаў, прыбораў і абсталявання, пашырэння экспарту прадукцыі ў выпадках, калі імі ажыццяўляецца масавая замена зношанай і маральна састарэлай тэхнікі новай больш прадукцыйнай.

Пры увядзенні паскоранай амартызацыі прадпрыемствы ўжываюць раўнамерны (лінейны) спосаб вылічэння, пры гэтым зацверджаная ва ўстаноўленым парадку (па адпаведным інвентарным аб’екту або іх групе) норма гадавых амартызацыйных адлічэнняў на поўнае аднаўленне павялічваецца, але не больш чым у два разы.

Паскораная амартызацыя дазваляе паскорыць працэс абнаўлення асноўных сродкаў на прадпрыемстве; назапасіць дастатковыя сродкі для тэхнічнага пераўзбраення і рэканструкцыі вытворчасці; паменшыць падатак на прыбытак; падтрымліваць асноўныя сродкі на высокім тэхнічным узроўні.

вылучаюць наступныя спосабы паскоранай амартызацыі: Спосаб памяншаемага астатку і спосаб налічэння амартызацыі шляхам спісання кошту па суме лікаў гадоў тэрміну карыснага выкарыстання.

Пры спосабе памяншаемага астатку гадавая сума амартызацыйных адлічэнняў вызначаецца зыходзячы з астаткавага кошту аб’екта асноўных сродкаў на пачатак справаздачнага года і нормы амартызацыі, вылічанай зыходзячы з тэрміну карыснага выкарыстання гэтага аб’екта і каэфіцыента паскарэння, не больш за 3.

Пры спосабе налічэння амартызацыі шляхам спісання кошту па суме лікаў гадоў тэрміну карыснага выкарыстання гадавая сума амартызацыйных адлічэнняў вызначаецца зыходзячы з першапачатковага кошту або аднаўленчай кошту (у выпадку правядзення пераацэнкі) аб’екта асноўных сродкаў і суадносіны, у лічніку якога — лік гадоў, якія застаюцца да канца тэрміну карыснага выкарыстання аб’екта, а ў назоўніку — сума лікаў гадоў тэрміну карыснага выкарыстання аб’екта.

З 1 студзеня 2009 г. Федэральным законам ад 26.11.2008 №224 — ФЗ адменена магчымасць прымяняць паскарае каэфіцыент амартызацыі (не больш за 3) для прадметаў лізінгу 1-3 амартызацыйных груп. Пры гэтым найбольш пацерпяць дробныя і сярэднія лізінгавыя кампаніі, якія пазбавяцца перавагі падаткаабкладання лізінгавых здзелак па цэлым шэрагу недарагога абсталявання (аўтамабілі, персанальныя кампутары, значная частка інавацыйнага абсталявання, сельскагаспадарчая тэхніка і г.д.).

каэфіцыент зносу

Задача №3. Разлік паказчыкаў руху і стану асноўных фондаў

Вызначыць каэфіцыент зносу, прыдатнасці, абнаўлення і выбыцця і ступень інтэнсіўнасці абнаўлення асноўных вытворчых фондаў прадпрыемства, калі вядома, што

першапачатковая балансавы кошт асноўных вытворчых фондаў

на пачатак года — 5 120 тыс. руб.,

на канец года — 5410,3 тыс. руб .;

паступленне фондаў за год — 918,5 тыс. руб.,

выбыццё за год — 628,2 тыс. руб.,

знос асноўных фондаў на пачатак года — 925,5 тыс. руб.

Задача №16. Разлік паказчыкаў руху і стану асноўных фондаў

Першапачатковы кошт асноўных сродкаў на пачатак года 1609 тыс. Руб.,

ўведзена асноўных сродкаў 240 тыс. руб.,

выбыла асноўных сродкаў 220 тыс. руб.,

першапачатковая кошт асноўных сродкаў на канец года 1629 тыс. руб.

Знос асноўных сродкаў:

на пачатак года 590 тыс. руб.,

на канец года 440 тыс. руб.

Разлічыце паказчыкі руху і стану асноўных сродкаў (каэфіцыент зносу, прыдатнасці, ўводу і выбыцця).

Задача №25. Разлік паказчыкаў руху ОПФ

Маюцца наступныя дадзеныя аб руху асноўных вытворчых фондаў па прадпрыемстве за год:

поўная балансавы кошт асноўных вытворчых фондаў на пачатак года, 2248 тыс. руб.

каэфіцыент зносу на пачатак года, 30%

ўведзены ў эксплуатацыю на працягу года новыя асноўныя вытворчыя фонды, 200 тыс. руб.

паступілі ад іншых прадпрыемстваў па поўным кошце, 40 тыс. руб.

іх рэшткавы кошт на дату паступлення, 36 тыс. руб.

выбылі асноўныя вытворчыя фонды па рэшткавым кошце, 10 тыс. руб.

працэнт зносу выбыўшых фондаў 70

сярэднегадавая норма амартызацыі, 7%

1) Аб’ём асноўных вытворчых фондаў па поўнай балансавага кошту і па астаткавым кошце на канец года;

2) Паказчыкі руху асноўных вытворчых фондаў (каэфіцыенты абнаўлення і выбыцця);

3) Каэфіцыенты зносу і прыдатнасці на канец года.

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: