Недалетак кароткі змест

LITERATURUS: Свет рускай літаратуры

Аналіз твораў. Характарыстыка герояў. Матэрыялы для твораў

Кароткі змест камедыі «Недалетак» Фонвизина па дзеяннях: кароткі пераказ (па кіраўнікам)

Кароткі змест камедыі «Недалетак» Фонвизина па дзеяннях: кароткі пераказ

Дзеянне п’есы «Недалетак» адбываецца ў маёнтку Прастакова ў глыбінцы Расіі ў канцы XVIII стагоддзя.

Аднойчы да іх у госці прыходзіць брат Прастакова — Тарас Скотинин, жорсткі і дурны памешчык. Сёння ён мае намер нарэшце дамовіцца пра вяселле з Соф’яй (заключыць «змову»). Ён марыць займець вёскі, якімі валодае Соф’я.

Увайшоўшы да Прастакова, Мілон раптам сустракае Соф’ю — сваю каханую. Мілон і Соф’я паўгода таму страцілі сувязь і не чакалі сустрэцца тут.

Мілон пазнае, што Прастакова хочуць сілай выдаць Соф’ю замуж за Митрофанушку. Соф’я спадзяецца, што дзядзька Стародум паспее яе выратаваць з лап Прастакова.

Выратавалі ад двойкі дзякуй)

Дзякуй выратавалі от2

Добры дзень, у вас памылка Мітрафанаў было 16 гадоў, а не 15. Исправте, калі ласка.

Дарагі сябар, гэта не памылка. Мітрафанаў 15 гадоў, а не 16. У п’есе гаворыцца пра тое, што яму толькі споўніцца 16 гадоў зімой:

". шаснаццаць гадоў споўніцца каля зімовага Міколы. " ("зімовы Нікола" адзначаецца 19 снежня па новым стылі)

Дзякуй велізарнае респект адмін! А што здарылася з Скотининым?

Арцём, дзякуй за ваш водгук. Са Скотининым нічога не здарылася, мяркуючы па ўсім. Аднак ёсць верагоднасць, што, разабраўшыся з Прастакова, спадар Праўдзін узяўся і за Скотинина і таксама забраў яго маёнтак пад апеку дзяржавы. Гэта цалкам верагодна, хоць гэта толькі нашы здагадкі.

Скажыце, у канцы творы Стародум забірае Соф’ю ў Маскву, а Мілон? Ён елет з імі?

Дарагі сябар, Стародум выдае Соф’ю замуж за Мілон. Дзе гэта адбудзецца — цяжка выказаць здагадку. Верагодна, усе трое едуць у Маскву ці іншае месца. Таксама Стародум, напрыклад, можа купіць маёнтак у правінцыі і пасяліцца там з Соф’яй і Мілон. Гэта як варыянт.

Дзякуй вялікі, а калі Мітрафана забіралі ў войска, колькі яму было гадоў?

Дарагі сябар, мяркуючы па ўсім, Мітрафана забіраюць у войска ў 15 гадоў. Дзеянне п’есы разгортваецца літаральна ў лічаныя гадзіны, таму Мітрафан не паспявае пасталець за гэты час.

Усё вельмі крута на 4 хапае з лішкам

Хутчэй за ўсё я і далей бяду карыстацца гэтым сайтам.

«Недалетак», кароткі змест па дзеяннях камедыі Фонвизина

Падзеі адбываюцца ў маёнтку памешчыкаў Прастакова. Гаспадыня спадарыня Прастакова незадаволеная кафтанам, які пашыў для яе шаснаццацігадовага сына Митрофанушки Трыфан. Яна пасылае за краўцом няньку Еремеевну, а Мітрафана за сваім мужам.

Прастакова накідваецца на Трыфана з абвінавачваннямі ў тым, што кафтан вузкі. Той апраўдваецца — на краўца не вучыўся. Зусім іншага меркавання аб абноўцы прасцяка. Ён лічыць, што кафтан мехаватыя, але на сваім не настойвае, паколькі ва ўсім давярае жонцы. Прастакова патрабуе, каб Трыфана пакаралі.

Ўваходзіць брат Прастакова — Скотинин. У гэты дзень прызначаны яго змову з сіратой Соф’яй, якая жыве ў іх доме. Дзеля такога ўрачыстага выпадку і ён быў пашыты кафтан для Митрофанушки. Скотинин просіць сястру адкласці пакаранне Трыфана, а заўтра ён сам разбярэцца з нядбайным халопам.

Прастакова просіць брата пацвердзіць, што кафтан вузкі. Але Скотинин лічыць, што абноўка пашытым выдатна. Незадаволеная гаспадыня дома патрабуе, каб Мітрафанаў падалі сняданак, а то хутка з’явяцца настаўніка. Нянька паведамляе, што «дзіцятка» ужо скушай пяць булак, а ўсю ноч маялось жыватом.

Митрофанушка скардзіцца, што яму снілася ўсякая дрэнь: як матуля біла татулькам. Яму нават стала шкада матуля, так яна стамілася. Прастакова растае ад замілавання і дазваляе вялікаўзроставага «дзіцяці» збегчы на ​​галубятню.

Скотинин пытаецца, дзе яго нявеста і ці не пара ёй паведаміць, што яна выходзіць замуж. Прасцякоў распавядае, што дзяўчына страціла бацьку яшчэ ў маленстве, а паўгода таму памерла маці дзяўчыны. Дзядзька Соф’і спадар Стародум паехаў у Сібір, ды там і прапаў. Яго лічаць загінулым. Соф’я — спадчынніца маёнтка, за якім наглядаць Прастакова.

Скотинин хоча ажаніцца на Соф’і, паколькі ў яе маёнтку вельмі буйныя свінні, а ён з дзяцінства любіць гэтых жывёл. Ўваходзіць радасная Соф’я з лістом у руцэ. Яна паведамляе, што вестку ёй даслаў дзядзечка Стародум. Гэтая нечаканая навіна шакіруе сям’ю Прастакова, але гаспадыня не хоча верыць. Яна мяркуе, што Соф’я хлусіць, а ліст ёй даслаў той афіцэр, за якога яна хацела выйсці замуж.

Абражаная дзяўчына прапануе прачытаць ліст, але ніхто з Прастакова, а таксама Скотинин гэтаму не навучаны. Вырашана чакаць настаўнікаў Мітрафана, якія павінны неўзабаве з’явіцца на ўрок.

Прастакова распавядае, што ў Митрофанушки тры настаўнікі. Дз’ячок Кутейкин выкладае грамату, арыфметыцы навучае адстаўны сяржант Цыфиркин, а французскай мове і іншым навуках — немец Адам Адамовіч Вральман. Кутейкин і Цыфиркин прыязджаюць з горада, а Вральман жыве ў маёнтку.

У гэты час уваходзіць дзяржаўны чыноўнік Праўдзін, які жыве побач. Яго знаёмяць са Скотининым і просяць прачытаць ліст. Праўдзін паведамляе, што Стародум разбагацеў ў Сібіры, а цяпер аб’яўляе Соф’ю сваёй спадчынніцай. Прастакова тут жа вырашае выдаць Соф’ю за Мітрафана.

Забягае слуга з паведамленнем, што ў вёску зайшлі салдаты. Прасцякоў і Праўдзін сыходзяць пазнаёміцца ​​з афіцэрам. Засмучаны засмучэннем сваёй змовін Скотинин адпраўляецца да любімых свінням.

Праўдзін размаўляе з афіцэрам, якога завуць Мілон. Аказваецца, яны даўно знаёмыя. Праўдзін тлумачыць, што ён дасланы сюды намеснікам, абавязаны выяўляць і караць памешчыкаў, якія жорстка абыходзяцца з прыгоннымі. Мілон спяшаецца ў Маскву, каб адшукаць сваю каханую, якую пасля смерці маці павезлі да сябе далёкія сваякі. Падыходзіць Сафія, Мілон з радасцю пазнае сваю нявесту.

Дзяўчына распавядае, што адшукаўся яе дзядзечка Стародум, які абяцаў за ёй прыехаць. Але яе, як багатую спадчынніцу, збіраюцца цяпер выдаць за Мітрафана. У гэты час падыходзіць Скотинин. Ён абураны намерамі сваёй сястры і запэўнівае Соф’ю, што ніхто не зможа іх разлучыць. Дзяўчына здзіўленая: яна не ведала, што Скотинин таксама хоча на ёй ажаніцца.

З’яўляюцца Митрофанушка і нянька Еремеевна. Скотинин, убачыўшы суперніка, кідаецца на яго з кулакамі, але той хаваецца за няньку. Еремеевна пагражае выдрапаць вочы Скотинину. Ён спалохана ўцякае.

Падыходзяць жонкі Прастакова. Спадарыня распавядае Соф’і, што прыгатавала пакой для Стародума, прапануе яе паглядзець. Соф’я сыходзіць.

Еремеевна прыводзіць Цыфиркина і Кутейкина. Праўдзін і Мілон пакідаюць Мітрафана займацца, а самі сыходзяць, каб перагаварыць, абяцаюць быць да абеду.

Прастакова патрабуе, каб Мітрафан паўтарыў ўрокі, але «дзіцятка» скардзіцца: ученье яму на розум не ідзе, бо яго напалохаў Скотинин. Раз’юшаны матушка абвінавачвае Еремеевну, што тая не раздрапаным браткі. Прастакова адводзіць Мітрафана абедаць, настаўнікі ідуць услед за ёй і забіраюць з сабой няньку.

Праўдзін бачыць з акна, што пад’ехала карэта Стародума. Ён выходзіць сустракаць старога знаёмага. Стародум распавядае пра сябе. Ён сябраваў з адным графам. Калі пачалася вайна, прапанаваў сябру ісці ў войска, але той адмовіўся. Стародум быў узрушаны баязлівасцю чалавека, пра якога быў самага добрага меркавання. Ён ваяваў і не адзін раз быў паранены, але ў чынах павысілі не яго, а гэтага графа. Тады Стародум падаў у адстаўку, пасля чаго яго прызвалі да двара. Але там яму хутка надакучыла, і Стародум з’ехаў з Пецярбурга.

Аповяд перарывае Соф’я. Дзядзька і пляменніца сардэчна рады адзін аднаму. Стародум тлумачыць, што з’ехаў у Сібір, каб нажыць стан сумленным шляхам, і гэта яму ўдалося.

Чутны шум, а затым з’яўляюцца якія б’юцца Прастакова і Скотинин. Іх разнімаць Мілон. Стародум не можа ўтрымацца ад смеху. Прастакова незадаволеная: яна абараняе сваё дзіця, а немаведама хто смяецца! Соф’я тлумачыць, што гэта яе дзядзька. Прастакова адразу ж мяняецца ў твары і пачынае Падлашчвацца.

Стародум аб’яўляе, што заўтра ж едзе з пляменніцай ў Маскву, дзе мае намер выдаць яе замуж за годнага маладога чалавека. Усе, у тым ліку і Соф’я, засмучаныя і здзіўлены. Стародум заўважае засмучэнне Соф’і і абяцае дзяўчыне, што яна сама абярэ жаніха.

Усе сыходзяць, застаюцца толькі Цыфиркин і Кутейкин, якія скардзяцца на бедны абед, уціск слуг ў гэтым доме і тупасць свайго вучня. А яшчэ яны мараць добранька «аддубасіў» Вральмана, які не дае вучыць Мітрафана.

З’яўляюцца Митрофанушка і Прастакова. Маці угаворвае сына павучыцца апошні раз, каб Стародум чуў, як той стараецца. Але сынок вымаўляе выраз, які стаў затым вельмі вядомай: «Не хачу вучыцца, а хачу ажаніцца». З цяжкасцю мацi ўсё ж угаворвае Мітрафана ўзяцца за розум. Цыфиркин задае дзве задачы. На гэта Прастакова заяўляе, што грошы можна лічыць і без арыфметыкі. Як толькі за справу бярэцца Кутейкин, спрабуючы з Мітрафанам чытаць, уваходзіць Вральман.

Ён адразу пачынае дакараць Прастакова, што тая перетруждайтесь дзіцяці ўрокамі. Заняткі хутка згортваюцца, і задаволены Мітрафан ўцякае. Сыходзіць і яго матушка. Раззлаваныя Цыфиркин і Кутейкин хочуць пабіць Вральмана, але той паспявае збегчы.

Соф’я і Стародум гутараць пра цноту, сапраўдныя каштоўнасці. Дзядзька пераконваецца, што Соф’я — сумленная і разважлівая дзяўчына. Яму прыносяць ліст ад графа Честана. Гэта стары сябар, які прапануе выдаць Соф’ю за свайго пляменніка Мілон. У гэты час уваходзіць сам Мілон, і дзяўчына знаёміць яго з дзядзькам.

Высвятляецца, што гэта той самы чалавек, пра якога клапоча граф Честан. Стародум гутарыць з Мілон і робіць выснову аб яго сумленнасці і высакароднасці. Мілон і Соф’я прызнаюцца ў сардэчнай прыхільнасці, Стародум іх дабраслаўляе.

З’яўляецца Скотинин, які спрабуе дамагчыся ў дзядзечкі рукі пляменніцы. Мілон і Стародум яго высмейваюць.

Прастакова прапануе Стародуму праверыць вучонасьць Мітрафана. На простыя пытанні па граматыцы Недалетак не ў стане правільна адказаць. Ён сцвярджае, што дзверы — «прыметнікаў», так як да сцяны прыкладаецца. Нясе Мітрафан і іншыя дурасці. Пра такую ​​навуцы, як геаграфія, ён ніколі не чуў. Прастакова заступаецца за сына, яна запэўнівае, што двараніну геаграфія не патрэбна. На тое ёсць рамізнікі.

Ўдосталь паглуміўшыся, Стародум аб’яўляе, што Соф’я не можа выйсці ні за Скотинина, ні за Мітрафана, таму што ўжо пасватаўся. Праўдзін атрымлівае пакет і сыходзіць яго чытаць. Даведаўшыся, што Стародум і Соф’я з’язджаюць заўтра а сёмай раніцы, Прастакова загадвае рыхтаваць карэту «на шэсць», а дюжим хлопцам не спускаць з дзяўчыны вачэй.

Ранняй раніцай гутараць Праўдзін і Стародум. Яны разважаюць аб дзяржаўным дабрабыт і аб правільным выхаванні. Праўдзін паведамляе, што яму загадана ўзяць пад апеку маёмасць Прастакова за іх жорсткае абыходжанне з чэляддзю.

Раздаюцца крыкі і шум. Забягаюць Мілон, Соф’я і Еремеевна. Нянька цягне дзяўчыну назад, Мілон адштурхвае яе і пагражае шпагай. Соф’я кідаецца да дзядзькі з просьбай аб выратаванні. Аказваецца, дзяўчыну схапілі і пацягнулі да карэце, каб везці браць шлюб з Мітрафанам.

З’яўляюцца Прастакова. Спадарыня лае слуг за тое, што яны пабаяліся Мілон. Праўдзін заяўляе, што дзядзька Соф’і і яе жаніх Мілон маюць права судзіць Прастакова за іх злачынства. Усё сямейства падае на калені, каб вымаліць прабачэнне.

Ўваходзіць Скотинин і здзіўляецца паўстае карціна. Соф’я ў душэўнай дабрыні даруе Прастакова. Стародум таксама вырашае іх дараваць. З радасці Прастакова ускоквае з каленяў і заяўляе, што зараз расправіцца са слугамі, якія, на яе думку, вінаватыя ў правале.

Праўдзін спыняе яе і зачытвае прадпісанне, у якім за жорсткае абыходжанне са слугамі Прастакова адхіляюць ад кіравання маёнткам. Яны ў жаху. Прастакова моліць пачакаць з выкананнем указа хоць на тры гадзіны, але Праўдзін няўмольны. Скотинин, выразна усвядоміўшы, што Соф’я ўжо пасватаўся, з’язджае.

Праўдзін загадвае паклікаць настаўнікаў, каб разлічыцца з імі. Стародум пазнае Вральмана, які тры гады быў у яго фурманам. Адам Адамыч тлумачыць, што тры месяцы не мог знайсці працу і таму наняўся настаўнікам. Вральман просіць ўзяць яго фурманам зноў, і Стародум згаджаецца. Кутейкин патрабуе, каб яму кампэнсавалі зносінах боты і іншыя нязручнасці. А Цыфиркин адмаўляецца ад платы, таму што Мітрафан так і не навучыўся арыфметыцы.

Бачачы такую ​​сумленнасць і бескарыслівасць, Мілон, Стародум і Праўдзін ўзнагароджваюць старога салдата грашыма. Ён сыходзіць расчулены. Кутейкину прапануюць вырашыць грашовае пытанне са спадарыняй Прастакова. Ён адразу адмаўляецца ад усіх сваіх дамаганняў і збягае.

Стародум, Мілон і Соф’я развітваюцца з Праўдзін. Прастакова кідаецца абдымаць сына з воклічам: «Адзін ты ў мяне застаўся!» Мітрафан адштурхвае матулю, з прыкрасцю заўважаючы, як яна яму надакучыла. Ад такой няўдзячнасці Прастакова траціць прытомнасць. Праўдзін папракае Мітрафана ў грубасці і кажа, што яго адправяць служыць. Недалетак не пярэчыць.

Прастакова, прыходзячы ў сябе, плача, што ў яе няма цяпер ні ўлады, ні сына. Стародум лічыць, што яна атрымала па заслугах.

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: