Сачыненне на тэму что такое любовь на прыкладзе творы павесіць

Тэма кахання часта закранаецца ў творчасці А.І. Купрына. Гэта пачуццё раскрываецца ў яго творах па-рознаму, але, як правіла, яно трагічна. Асабліва ярка трагічнасць любові мы можам убачыць у двух яго творах: «Алеся» і «Гранатавы бранзалет».

Аповесць «Алеся» — ранні твор Купрына, напісанае ў 1898 годзе. Тут можна ўбачыць рысы рамантызму, бо пісьменнік паказвае сваю гераіню па-за уздзеянняў грамадства, цывілізацый.

Алеся — чалавек чыстай душы. Яна вырасла ў лесе, ёй уласцівыя прыродная натуральнасць, дабрыня, душэўнасць. Гераіня жыве толькі па загадамі свайго сэрца, ёй чужа прытворства, няшчырасць, яна не ўмее пераступаць праз свае сапраўдныя жаданні.

Алеся сустракае ў сваім жыцці чалавека з зусім іншага свету. Іван Цімафеевіч — пачатковец пісьменнік, гарадскі інтэлігент. Паміж героямі зараджаецца пачуццё, якое ў далейшым дапамагае раскрыць сутнасць іх характараў. Перад намі паўстае драма няроўнай любові персанажаў. Алеся — дзяўчына шчырая, яна любіць Івана Цімафеевіча ўсёй душой. Шчырае пачуццё робіць дзяўчыну мацней, яна гатовая дзеля каханага пераадолець усе перашкоды. Іван Цімафеевіч ж, нягледзячы на ​​свае станоўчыя якасці, сапсаваны цывілізацыяй, разбэшчаны грамадствам. Гэты добры, але слабы чалавек з «лянівым» сэрцам, нерашучы і асцярожны, не можа стаць вышэй за забабонаў свайго асяроддзя. У яго душы ёсць нейкі загана, ён не можа з галавой аддацца таго моцнаму пачуццю, якое захапіла яго. Іван Цімафеевіч не здольны на высакароднасць, ён не ўмее клапаціцца пра іншых, яго душа поўная эгаізму. Асабліва ярка гэта заўважна ў момант, калі ён ставіць Алесю перад выбарам. Іван Цімафеевіч гатовы прымусіць выбіраць Алесю паміж сабой і бабуляй, ён не падумаў, чым можа скончыцца імкненне Алесі пайсці ў царкву, герой дае магчымасць сваёй каханай пераканаць сябе ў неабходнасці іх растання і гэтак далей.

Такое эгаістычнае паводзіны героя становіцца прычынай сапраўднай трагедыі ў жыцці дзяўчыны, ды і самога Івана Цімафеевіча. Алеся і яе бабуля вымушаныя пакінуць вёску, таму што ім пагражае рэальная небяспека з боку мясцовых жыхароў. Жыццё гэтых герояў аказваецца шмат у чым разбуранай, не кажучы ўжо пра сэрца Алесі, якая шчыра кахала Івана Цімафеевіча.

У гэтай аповесці мы бачым трагедыю разыходжанні сапраўднага, прыроднага пачуцця і пачуцці, увабраць у сябе рысы цывілізацыі.

Апавяданне «Гранатавы бранзалет», напісаны ў 1907 годзе, апавядае нам пра сапраўднай, моцнай, безумоўнай, але без адказу каханні. Варта заўважыць, што ў аснове гэтага твора ляжаць рэальныя падзеі з сямейных хронік князёў Туга-Бараноўскіх. Гэты аповяд стаў адным з самых вядомых і глыбокіх твораў пра каханне ў рускай літаратуры.

Перад намі тыповыя прадстаўнікі арыстакратыі пачатку 20 стагоддзя, сям’я Шэін. Вера Мікалаеўна Шэіна — прыгожая свецкая дама, у меру шчаслівая ў шлюбе, жыве спакойнай, годнай жыццём. Яе муж, князь Шэін, даволі прыемны чалавек, Вера паважае яго, ёй з ім камфортна, але з самага пачатку ў чытача ствараецца ўражанне, што гераіня яго не любіць.

Спакойную плынь жыцця гэтых персанажаў парушаюць толькі лісты ад ананімнага прыхільніка Веры Мікалаеўны, нейкага Г.С.Ж. Брат гераіні пагардліва ставіцца да шлюбу, не верыць у каханне, таму ён гатовы прылюдна высмейваць гэтага няўдачлівага Г.С.Ж. Але, прыгледзеўшыся больш уважліва, чытач разумее, што толькі гэты таемны прыхільнік княгіні Веры з’яўляецца сапраўдным скарбам сярод пахабных, развучыць кахаць людцаў. «..любовь ў людзей набыло такія агідныя формы і проста саступіла да нейкага жыццёвым выгодам, маленькага забавы», — такімі словамі генерала Аносава перадае Купрын сучаснае яму стан рэчаў.

Прыхільнікам Веры Мікалаеўны аказваецца дробны чыноўнік Жаўткоў. Аднойчы ў яго жыцці адбылася фатальная сустрэча — Жаўткоў ўбачыў Веру Мікалаеўну Шэіну. Ён нават не размаўляў з гэтай, незамужняй яшчэ тады, паненкай. Ды і як бы ён асмеліўся — занадта няроўным было іх сацыяльнае становішча. Але чалавеку не падуладныя пачуцці такой сілы, ён не здольны кантраляваць жыццё свайго сэрца. Каханне настолькі захапіла Жаўткова, што стала сэнсам усяго яго існавання. З развітальнага лісты гэтага чалавека мы даведаемся, што яго пачуццё — гэта «глыбокая пашана, вечнае пакланенне і рабская адданасць».

Ад самога героя мы даведаемся, што пачуццё гэта — не следства душэўнай хваробы. Бо ў адказ на свае эмоцыі яму не трэба было нічога. Мабыць, гэта абсалютная, безумоўная любоў. Пачуцці Жаўткова настолькі моцныя, што ён добраахвотна сыходзіць з жыцця, абы не перашкаджаць Веры Мікалаеўне. Ужо пасля смерці героя, пад самы канец творы, княгіня пачынае цьмяна ўсведамляць, што не здолела своечасова разглядзець у сваім жыцці нешта вельмі важнае. Нездарма ў канцы апавядання, слухаючы санату Бетховена, гераіня плача: «Княгіня Вера абняла ствол акацыі, прытулілася да яго і плакала». Мне здаецца, што гэтыя слёзы — туга гераіні па сапраўднага кахання, пра якую людзі так часта забываюць.

Любоў ва ўспрыманні Купрына часта трагічная. Але, мабыць, толькі толькі гэта пачуццё здольнае надаць сэнс чалавечага існавання. Можна сказаць, што пісьменнік правярае любоўю сваіх герояў. Моцныя людзі (такія як Жаўткоў, Алеся) дзякуючы гэтаму пачуццю пачынаюць свяціцца знутры, яны здольныя несці любоў у сваім сэрцы, не гледзячы ні на што.

0 чалавек прагледзелі гэтую старонку. Зарэгіструйся або увайдзі і даведайся колькі чалавек з тваёй школы ўжо спісалі гэта сачыненне.

/ Складанні / Купрын А.І. / Алеся / Тэма трагічнага кахання ў творчасці Купрына ( «Алеся», «Гранатавы бранзалет»)

Глядзі таксама па твору «Алеся»:

Мы напішам выдатнае складанне па Вашым замове ўсяго за 24 гадзіны. Унікальнае складанне ў адзіным экземпляры.

Тэма кахання ў творчасці Купрына (паводле аповесці «Гранатавы бранзалет»)

Купрына можна назваць спеваком ўзнёслай кахання, падарылі свету тры аповесці: «гранатавы бранзалет», «Алеся» і «Суламифь». Пратэстуючы супраць пошласці і цынізму, продажу пачуццяў, заалагічных праяў інстынктаў, пісьменнік стварае індывідуальныя па прыгажосці і сіле прыклады ідэальнага кахання.

Апавяданне «Гранатавы бранзалет» мае цалкам рэальную аснову. Аднак талент Купрына канкрэтны жыццёвы факт ператварыў ў гісторыю, пра якую стагоддзямі мараць і тужаць лепшыя розумы і душы чалавецтва: паэты, раманісты, музыканты, мастакі.

Дробны чыноўнік, самотны і нясмелы летуценнік безнадзейна закаханы ў маладую свецкую даму. Княгіню Веру. Восем гадоў працягваецца неўзаемны раман. У каханай жанчыне для Жаўткова ўвасоблена ўся прыгажосць зямлі: «няма ні звера, ні расліны, ні чалавека, выдатней вас і далікатней» — піша ён у развітальным лісце да яе. Лісты закаханага служаць прадметамі кпінаў членаў сям’і Веры Мікалаеўны, а дасланы закаханым падарунак — гранатавы бранзалет — выклікаюць хвалю абурэння, і толькі стары генерал Аносаў здагадваецца аб сапраўдных матывах: «Можа быць, твой праўдзівы шлях, Верачка, перасекла менавіта такое каханне, пра якое мараць жанчыны і на якое больш не здольны мужчыны.

Каханне маленькага чалавека заканчваецца трагічна — ён гіне. Яго духоўным зарокам былі словы: «Маўчаць і гінуць». Але ён парушае яго, нагадаўшы пра сябе адзінае і недаступнае: «смерць не страшыць героя, каханне мацней за смерць», менавіта таму ён дабраслаўляе каханую: «Ды свяціцца імя тваё».

Каханне для пісьменніка — аснова ўсяго існага: «любоў павінна быць трагедыяй, найвялікшай таямніцай у свеце. І ніякія жыццёвыя нязручнасці, разлікі і кампрамісы не павінны яго кранацца ». Каханне дазваляе героям падняцца над будзённай, марнасьці. У лісце Купрын пісаў: «Не ў сіле, не ў спрыту, не ў розуме, не ў таленце выяўляецца індывідуальнасць, а — у любові».

122557 чалавек прагледзелі гэтую старонку. Зарэгіструйся або увайдзі і даведайся колькі чалавек з тваёй школы ўжо спісалі гэта сачыненне.

Рэкамендуем эксклюзіўныя работы па гэтай тэме, якія запампоўваюцца па прынцыпе «Адно складанне ў адну школу»:

Трагічная гісторыя кахання Жаўткова (паводле аповесці А.І. Купрына «Гранатавы бранзалет»)

Сэнс спрэчкі аб моцнай і бескарыслівай любові ў аповесці А.І.Купрына «Гранатавы бранзалет».

/ Складанні / Купрын А.І. / Гранатавы бранзалет / Тэма кахання ў творчасці Купрына (паводле аповесці «Гранатавы бранзалет»)

Глядзі таксама па твору «Гранатавы бранзалет»:

Мы напішам выдатнае складанне па Вашым замове ўсяго за 24 гадзіны. Унікальнае складанне ў адзіным экземпляры.

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: