На карціне К.Е.Маковского «Дзеці, якія бягуць ад навальніцы» намаляваная дзяўчынка, якая нясе на спіне малодшага брата. Яны бягуць па прасёлкавай дарозе, спяшаюцца вярнуцца дадому, бо неба пачынае хмурыцца, хутка пачнецца дождж. Наперадзе ім трэба пераадолець невялікую рачулку па далікатнаму мастка. На вуліцы лета, вакол буяныя фарбы зеляніны, дзеці лёгка апранутыя і басанож. Па іх вопратцы і знешнасці зразумела, што гэта дзеці з простай рускай сялянскай сям’і. Яны былі ў лесе, які відаць на заднім фоне карціны. Пра гэта кажа так жа і кошык з грыбамі, якую трымае дзяўчынка.

Настрой герояў карціны

Нідзе не сказана, што гэта сапраўды брат і сястра, але мне здаецца, што не можа быць па-іншаму. Выраз твару ў дзяўчынкі вельмі ўзрушаны і адначасова рашучы, яна прывыкла адказваць за малодшага брата, клапаціцца пра яго, менавіта таму яна нясе яго на руках. Я думаю, што калі б яна была адна, то так не хвалявалася б. Дзяўчынка вельмі спяшаецца дадому, каб брацік прамок і не спалохаўся навальніцы.

Хлопчык, уладкаваўшыся на спіне ў сястры, чэпка абхапіўшы рукамі яе шыю, таксама выглядае трохі спалоханым. Толькі нядаўна яны з Сетра збіралі грыбы на сонечнай паляне і раптам ужо бягуць пад гукі грому дадому. Аднак, ён ведае, што побач са старэйшай сястрой яму няма чаго баяцца. Вельмі тонка на карціне аўтар перадаў узаемаадносіны двух родных людзей.

Маё стаўленне да карціны

Карціна «Дзеці, якія бягуць ад навальніцы» выклікае ў мяне толькі цёплыя пачуцці. Мне сімпатычныя героі дадзенай карціны, таму што вельмі важна клапаціцца пра блізкіх. Карціна насычана яркімі фарбамі, якія перадаюць драбнюткія дэталі надыходзячай навальніцы. Вецер цяробіць валасы на галовах дзяцей і вопратку, калышацца трава, насоўваюцца суровыя аблокі. Усе колеры вельмі прыемныя і цешаць вока. Можна доўга разглядаць карціну, усё больш апускаючыся ў яе незвычайную атмасферу.

Складанне па карціне «Дзеці, якія бягуць ад навальніцы» Макоўскага К.Е. (3 клас)

На карціне мастака-перадзвіжніка намаляваныя сялянскія дзеці, якіх навальніца заспела ў поле, калі яны выйшлі з лесу, дзе збіралі грыбы. Старэйшая дзяўчынка нясе на спіне сястрычку, перабягае па драўляным мастку праз ручай. Дзеці вельмі баяцца навальніцы, спяшаюцца хутчэй знайсці сховішча, але старэйшая дзяўчынка не вырашаецца кінуць свой кузовок з грыбамі. Яе сястрычка вельмі напалохана, па тым, як моцна яна прыціскаецца, бачная яе упэўненасць у абароне і падтрымцы старэйшай сястры.

Надвор’я адпавядае настрою дзяцей — неба цямнее, хмурыцца, збіраецца дождж і грыміць гром.