Наступіла восень. Гэта выдатная пара, калі хочацца сесці каля акна, глядзець на тое, як кропелькі дажджу павольна слізгаюць па шкле. Абуджаецца жаданне піць гарачую гарбату, захутаўшыся ў плед і чытаючы якую-небудзь цікавую кнігу. У гэтым уся восень. Менавіта гэтая пара намаляваная на карціне Остроухова.
Карціна проста бездакорная. На ёй маэстра адлюстраваў дрэвы, на якіх яшчэ пакуль злёгку трымаецца залатая лістота. Яна вельмі хутка ападзе. Яе частка ўжо ляжыць на траве, якая смела свой зялёны колер на ярка-жоўты. Прыемнае шамаценне лісця пад нагамі ўсім нагадвае, што лета ўжо даўно саступіла ў сваіх правах восені.
— Ты не мог бы зачыніць акно?
— Мне здавалася, што ты любіш свежае паветра.
— Люблю! Проста … восень, яна заўсёды пахне не спраўдзіліся мары
Злева намаляваная корч, якую трохі разгарнула ў іншы бок. Але нават такое недасканаласць набыло залатой ўбор. На карціне маладыя бярозы, хвоі і асіны. Усе яны намаляваныя пад стаць пары года. Толькі часам праглядаецца дзесьці паміж сцягі і кроны як пацямнела неба. Здаецца, яно намалявана менавіта такім для таго, каб яшчэ больш паказаць ўбранне восені і яе яркія фарбы.
А на сцежцы, сярод дрэў намаляваныя дзве сініцы. Яны як быццам спяшаліся кудысьці, але не змаглі не палюбавацца такой незямной прыгажосцю. Таму і спыніліся, каб добра разгледзець усе красы прыроды.
Аб карцінах мастака
Астравухаў стварыў не адно палатно. Але лічыцца, што карціна «Залатая восень» — гэта з шэдэўраў яго твораў.
Восень — гэта кава з карыцай, кляновыя лісце, рознакаляровыя, як частка дзіцячага малюнка, цёплыя, пяшчотныя плюшкі з ваніллю і тонкі пах дыму …
Яго карціны ўпрыгожваюць шмат музеяў, палатна сапраўды цудоўныя, варта толькі прыглядацца да тых дробязях, якія малюе жывапісец. У аснове яго работ — руская прырода. Гэта менавіта тая тэма, якая
Натхняла многіх рускіх мастакоў. Сярод работ Ільі Сямёнавіча ёсць працы, на якіх намаляваны іншыя поры года — лета і вясна. Яны таксама заслугоўваюць увагі.
Складанне: апісанне карціны І. С. Остроухова "залатая восень"
Захапленне восені ў карціне Іллі Остроухова
Мастак Ілля Астравухаў вядомы як выдатны майстар пейзажу. Ён быў адным з рускіх мастакоў-перасоўнікаў, ў 1887 годзе на агульнай выставе ён упершыню паказаў карціну, якая прынесла яму славу. гэта была "залатая восень", Даволі невялікае палатно.
У рускай жывапісу ёсць кірунак, вядомае, як пейзаж настрою. "залатая восень" — адна з першых прац такога тыпу. Гэта значыць, што жывапісец не толькі адлюстроўваў прыгажосць прыроды, роднага кутка, але і перадаваў настрой каханага часу года. У карціне павінны адчувацца эмоцыі, пачуцці.
Якія ж пачуцці ўзнікаюць у гледача перад карцінай "залатая восень"? Сама назва перадае захапленне. Бо карціну можна было назваць і "сярэдзіна восені", і "дрэвы пажоўклі". Але калі ў назве ёсць слова "золотая9quot ;, гэта кажа пра многае. Золата — гэта багацце, бляск, прыгажосць, дэкаратыўнасць, хараство. Менавіта такі — багатай, цудоўнай паўстае восень на карціне Остроухова.
Усё багацце жоўтага, охрового, залацістага мастак выкарыстаў, каб перадаць зачараванне самай прыгожай пары восені. Менавіта пра гэта часу вялікі паэт Пушкін напісаў: " вачэй зачараванне"! Мастаку нават не даводзіцца выдумляць сюжэту, каб зачараваць гледача.
Перад намі гушчар лесу ці парку. На пярэднім плане — клёны. Большая частка лістоты — жоўтага колеру, але ёсць і зялёны, і чырвоны, і карычневы. Іх мы можам разгледзець, толькі добранька угледзеўшыся ў карціну. Невялікая колькасць гэтых тонаў, а таксама чарната ствалоў і галін, толькі падкрэсліваюць золата лістоты. А вось трава яшчэ амаль везеде зелегая. Яна жоўкне пазней, і на карціне зеляніна добра падкрэслівае гэтую асляпляльную жаўцізну.
Карціна была напісана мастаком пасля таго, як ён пабываў у заменитом маёнтку Абрамцево. На працягу стагоддзяў гэтая сядзіба адыгрывала вялікую ролю ў жыцці Расіі. Сюды прыязджалі выбітныя дзеячы музыкі, мастацтва. У той момант уладальнікам маёнтка быў вядомы прамысловец і мецэнат Сава Мамантаў. Менавіта наваколлі Абрамцава захаваў на палатне аўтар пейзажу.
Карціна мела такі ашаламляльны посьпех у публікі, што была практычна адразу ж набыта іншым мецэнатам -Павлом Траццяковым, заснавальнікам галоўнай калекцыі жывапісу краіны. З тых часоў работа захоўваецца ў Дзяржаўнай Траццякоўскай галерэі. Яна ўвайшла ў ў збор лепшых расійскіх пейзажаў.
Цікавая дэталь: прыгажосць і фарбы восені падкрэсліваюць і дзве якія гарэзуюць на паляне сарокі. Лічыцца, што "впустить9quot; у палатно чорна-белых сорак мастаку прапанаваў нехта з яго калег. І сапраўды, пейзаж зайграў іншымі фарбамі, дамінуючы жоўты пачаў налівацца.
Мы ў Фэйсбуку
"сезоны года" — гэта часопіс аб прыродзе, культуры і навакольным свеце.
Матэрыялы можна выкарыстоўваць для азнаямлення дзяцей з прыродай, у дапамогу школьнікам, у рабоце выхавальніка і настаўнікі.