Калі прамаўляеш імя паэта Пушкіна, то адразу ўяўляюцца вобразы, якія ў сусветнай літаратуры сталі несмяротнымі: Яўген Анегін, Таццяна Ларына, Маша Міронава, Пётр Грынёў, Маша Троекурова, Уладзімір Дуброўскі …
Мне больш падабаецца Пушкін — паэт, бо яго лірыка шматгранная. Сярод разнастайнасці лірычных тым дружба займае адно са значных месцаў. Гэта яшчэ раз даказвае тое, што паэт быў спеваком гэтага высакароднага пачуцця. У Пушкіна было шмат сяброў — і вельмі блізкіх, і не зусім. Яго сяброўства была адначасова і простай, і патрабавальнай, і ў нейкай меры нават бясстрашнай і ахвярнай. Сваіх сяброў паэт любіў і абагаўляў, нягледзячы на іх розныя характары і асновы: Дельвиг быў летуценным, Кюхельбеккер — наіўным, Дзяніс Давыдаў — буяным, Нашчокін — прастадушным, Чаадаеў — свабодалюбным. Менавіта Чаадаева паэт прысвяціў шмат сваіх вершаў, бо сяброўства з Чаадаева была для паэта не толькі жыццёвай прыхільнасцю, а, перш за ўсё, сімвалам свабоды і высакароднасці (верш «Да Чаадаева»). Пушкін не проста любіў сваіх сяброў, ён клапаціўся пра іх, дапамагаў ім, выяўляў сардэчнае ўвагу.
Пушкін не мог абысці ў сваіх лірычных творах і тэму, прысвечаную любові. Любоўную лірыку паэта можна назваць гімнам, які ўзвышае і надае высакароднасць чалавека, выказвае бязмерная павага да жанчыны. Дастаткова ўспомніць верш «Я памятаю цудоўнае імгненне». Гэты верш з’яўляецца сапраўднай вяршыняй любоўнай лірыкі Пушкіна. А верш «Я вас кахаў … 9raquo; — гэта уцелаўлёны шэдэўр рускай паэзіі.
Варта адзначыць, што на пушкінскія вершы напісана звыш дваццаці рамансаў. Час няўмольна рухаецца наперад, але імя Пушкіна і яго вершы, якія абуджаюць у нас самыя лепшыя пачуцці, будуць жыць у памяці людзей вечна.
Складанне »Паэт — Пушкін» Тэма кахання і дружбы ў лірыцы Пушкіна (сачыненне)
Тэма кахання ў лірыцы М. Ю. Лермантава
І любім мы выпадкова.
Каханне ў творчасці Лермантава носіць трагічны адбітак з-за яго адзінай, сапраўднай, непадзеленага кахання да аднаго юнацтва — Варачцы Лапухіна. Ён бачыць немагчымасць любові і акружае сябе сваімі пакутамі арэолам, ставячы сябе па-за свету і жыцця, Лермантаў сумуе пра страчаны шчасце:
Не доўга. Можа быць, я не ўбачу боле
Твой позірк, твой мілы погляд, гэтак пяшчотны для іншых.
Ля ног іншых не забываў
Я позірк вачэй тваіх;
Любя іншых, я толькі пакутаваў
Любоўю ранейшых дзён
рактер. Ён піша: «Мяне ратавала натхненне ад дробязных марнасьць, але ад сваёй душы паратунку і ў самым шчасце не». Бабуля Лермантава казала: «Дзіўны Мішэль, пакуль адны шукаюць сабе нявест і ладзяць свае матэрыяльныя справы, ён усё лунае ў аблоках, марыць аб незямной любові». У вершы «Санет» паэт піша:
Бачання ранейшых гадоў тоўпяцца перада мной,
І вобраз твой між іх, як месяц у гадзіну начной,
Паміж бадзяга бліскае аблокамі.
У вершах Лермантава каханне — пачуццё высокае, светлае, паэтычнае, але заўсёды непадзеленага або страчанае. У вершы «Валерык» любоўная частка, якая стала пазьней рамансам, перадае горкае пачуццё страты сувязі з каханай. «Вар’яцка чакаць любові завочнай? У наш век ўсе пачуцці толькі на тэрмін; але я вас памятаю. «- піша паэт.
Традыцыйным ў творчасці Лермантава, звязаным з яго асабістым вопытам, стаў матыў няслушнай умілаванай, нявартай вялікага пачуцці ці не вытрымалай выпрабавання часам. Разлад паміж марай і рэчаіснасцю пранікае ў гэта цудоўнае пачуццё, любоў Лермантаву прыносіць не радасць, а сум і пакута:
41775 чалавек прагледзелі гэтую старонку. Зарэгіструйся або увайдзі і даведайся колькі чалавек з тваёй школы ўжо спісалі гэта сачыненне.
Рэкамендуем эксклюзіўныя работы па гэтай тэме, якія запампоўваюцца па прынцыпе «Адно складанне ў адну школу»:
У чым своеасаблівасць тэмы кахання ў лірыцы М. Ю. Лермантава?
/ Складанні / Лермантаў М.Ю. / Рознае / Тэма кахання ў лірыцы М. Ю. Лермантава
Глядзіце таксама па розных творах Лермантава:
Мы напішам выдатнае складанне па Вашым замове ўсяго за 24 гадзіны. Унікальнае складанне ў адзіным экземпляры.